Eserlere Göre Listeleme

Fr. Dr. Alberto Fabio Ambrosio, İstanbul'da yaşayan, Domeniken tarikatına bağlı bir Katolik din adamıdır ve Osmanlı Sufilik Tarihi uzmanıdır. "DOSTI" isimli bir Domeniken Eğitim Enstitüsü'nün aktif üyesidir. Aynı zamanda Papalığa ait olan Gregoriana Üniversitesi'ne bağlı Emilia Romagna İlahiyat Fakültesi'nin öğretim elemanları arasında yer almaktadır. Paris'te bulunan Sosyal Bilimler Yüksek Çalışmalar Okulu'nun Osmanlı Tarihi Araştırmalar Kurulu'nun (CETOBAC - EHESS - Parigi) ve İstanbul'da bulunan Anadolu Çalışmaları Fransız Enstitüsü'nün (IFEA) üyesidir. En önemli yayınları: Alberto Fabio Ambrosio, La Vie d'Un Derviche Tourneur, Doctrine et rituels du soufisme au XVIIe siècle, Parigi: CNRS Editions 2010, (Alberto Fabio Ambrosio fr. Bir Mevlevinin Hayatı, 17. yüzyıl sufiliğinin öğreti ve ayinleri, Paris CNRS Yayınları 2010); Ambrosio, A. F., Pierunek, E. et Zarcone, Th., Les derviches tourneurs. Doctrine, histoire et pratiques, Parigi: Les Editions du Cerf, 2006 (Ambrosio, A. F., Pierunek, E. et Zarcone fr. Mevlevilerin Hayatları, Öğreti, Tarih ve Uygulamaları. Paris, Cerf Yayınları, 2006). Dervişler kimlerdir? Neden ibadetleri UNESCO tarafından dünya mirası olarak ilan edilmiştir? Neden Avrupa ve Kuzey Amerika'da Mevlevi cemaati bu kadar derin ilgi uyandırmıştır? Bu cemaatin esinlendiği, İslam'ın en tanınan mistik şairi olan Mevlana Celaleddin Rumi'nin hayatı, yapıtları ve fikirleri, bu kitapta tarih, antropoloji ve "seyr-i sülûk" açısından ele alınıyor. Dervişlerin eğitimlerine de değinen bu kitap ile okuyucu, cemaatin engin kültürü ile karşılaşacak ve "Sema" denilen ünlü ibadet hakkında bilgi sahibi olacak.

İslamiyet sonrası Türk tasavvufî hayatının bir devamı niteliğinde olan Osmanlı sufîliği hakkında çalışmalarıyla tanınan Haşim Şahin, “Dervişler, Fakihler, Gaziler” adlı kitabında Türklerin İslam dinini kabul ettikleri dönemden itibaren, sufîlerin Türk devletleri içerisindeki faaliyetlerine, Türk hâkimiyet sahasında oluşan sufî ekollere, Türk sufîliğini etki altında bırakan önemli mutasavvıflara, Selçuklu, Anadolu Selçuk­lu ve beylikler döneminde merkezî iktidar ile sufî çevre ilişkilerine değiniyor. Os­manlı Beyliği’nin kurulduğu dönemde etkili olan Türkmen gruplarının muhtemel göç güzergâhındaki coğrafyanın dinî hareketliliğini, sufîlerin yaşantısını, erken yüz­yıllardan itibaren bu güzergâhta faaliyet gösteren mutasavvıfların ve sufî ekollerin varlığını araştıran Şahin, belki de Osmanlı tarihinin bu en kapalı döneminin derli toplu bir analizini yapıyor. “Türklerin İslam’ı kabul edip benimsemesinde ticarî ve siyasî ilişkilerin yanı sıra, Türk geleneğindeki alplık motifi ile İslam’daki eren-evliyâ inancı gibi İslam diniyle eski Türk dini arasındaki benzerlikler ve Türk toplumu arasında yayılan Budizm’in de etkisi olmuştur. Bu etkileşim, Müslüman Türklerin kullandıkları bazı kelimelerde yahut bazı geleneklerinde bariz bir şekilde kendisini göstermektedir.”

Bu hikâyeyi kimseye anlatmadım. Kayra’ya bile anlatmadım. Ne o sordu ne ben söyledim. İşlediğim ilk cinayet hakkında hiç konuşmadım. Tek kelime bile etmedim. Ama Kayra hep konuştu. Oysa gerek yoktu. Çünkü yanındaydım. O yaşlı adamı öldürdüğünde oradaydım. Kayra ilk cinayetini bir yastıkla işledi. 93 yaşında felçli bir adamdı. Ama felçli olması yetmedi. Kayra uyumasını bekledi. Kayra, 93 yaşında, felçli bir adamı uykusunda boğarak öldürdü. Sonra dönüp bana baktı. “Hiçbir şey hissetmedim” dedi. “Hiçbir şey hissetmiyorum” dedi. “Hiçbir şey hissetmeyeceğim” dedi. Ve o eski köy evinden çıkıp Abidjan’da bir bara gittik. Karşılıklı oturup birer flag istedik. O an soracak sandım. Çünkü söz vermiştik birbirimize. Afrika’daki ilk ayımızda ikimiz de birer cinayet işleyecektik. Kinyas ve Kayra katil olacaktı. Böylece asla dönemeyecektik evlerimize. Derz, Hakan Günday’ın çeşitli mecralarda yayımlanmış öyküleri ile Anakara Seyir Defteri adlı fanzininden sayfaları bir araya getirdi. İyi okumalar, iyi seyirler!