En Son Eklenenler

Her şey olabildiğince uygarca başladı. Darrow dünyaca ünlü uzman tanığına, "İncil üzerinde oldukça önemli araştırmalar yaptınız, öyle değil mi Bay Byran?" diye sorarak açtı davayı. "Evet, efendim. Bunu yapmaya çalıştım" şeklinde, ihtiyatlı bir yanıt geldi. "Pekala, bunu yaptığınızı hepimiz biliyoruz; bunları tartışmak niyetinde değiliz," diye devam etti Darrow. "Fakat haftalık makaleler yazıp yayımladınız ve zaman zaman da çeşitli konularda yorumlar yaptınız, değil mi?" Byran tuzağı açıkça gördü. İncil'den bazı bölümleri yorumlamış olduğunu kabul etse, insan yaradılışının köklerine dair başkalarının yaptığı yorumlara itiraz etme şansı kalmayacaktı....

Benim adım Maya Vidal, on dokuz yaşımdayım, cinsiyetim kız, bekarım, sevgilim yok, ama fırsat çıkmadığından, yoksa kılı kırk yardığımdan değil, California’da Berkeley’de doğdum, Amerikan pasaportum var, şu anda geçici olarak dünyanın güneyindeki bir adada sığınmacıyım. Bana Maya adını koymuşlar çünkü Hindistan Neneme pek çekici gelir, annemle babamın da, önlerinde düşünecek dokuz ayları olmasına karşın, akıllarına başka bir isim gelmemiş. Hindu dilinde maya “büyü, hayal, düş” anlamlarına geliyormuş. Benim kişiliğimle hiç ilgisi olmayan şeyler. Atilla olsaydı daha uygun olurdu, çünkü ayağımı bastığım yerde ot bitmez. Isabel Allende, California’dan Las Vegas’a, oradan Şili’deki Chiloé Adası’na kadar uzanan bir macera anlatıyor, Maya’nın Günlüğü’nde Geçmişle şimdinin, yaşamla ölümün, ümitle ümitsizliğin kucaklaştığı bu büyülü macera, Allende’nin ışıklı, rüzgârlı anlatımıyla hayat buluyor. Modern bir genç kızın sıradışı şartlar altında olgunlaşmasının öyküsü, Maya’nın tutku ve ıstırap dolu anılarında adım adım gözler önüne seriliyor.

Bir kenti, onun tarihini yalnızca binalar, yollar, meydanlar, hakkında çıkan haberler üzerinden mi okuruz? Yoksa duygular da bu tarihin parçası mıdır? Üstelik konu, Ankara gibi her anlamda sembolikleşmiş, yalnızca yaşayan ya da iz bırakanların değil, dışındaki kalabalıkların duygularının da her bir taşına kazındığı bir kent olunca... Lakin Ankara'nın Duygusal Tarihi bildiğimiz anlamda bir tarih kitabı değil. Yazarı bir şehri sakinleri ve ziyaretçileri üzerinde bıraktığı hislerin çoğunlukla edebiyat üzerinden izlenebileceği iddiasını taşıyor. Sadece başkent olmanın ona yüklediği anlamlarla sembolize edilemeyecek bu şehrin uyandırdığı duyguları, Ankara'yı mekân edinmiş romanları, öyküleri ve şiirleri takip ederek keşfetmeyi deniyor Hakan Kaynar. Kesin olarak söylediği ise şu olabilir: Edebiyat tarihe dahildir. İşte bu savdan hareketle Kaynar'ın okuru davet ettiği Yakup Kadri, Aka Gündüz, Refik Halid, Nahid Sırrı ve Memduh Şevket eşliğindeki bu kent yolculuğu; Vüsat O. Bener, Cihat Burak, Adalet Ağaoğlu'nun duraklarında soluklanarak Ayhan Geçgin ve Sezgin Kaymaz'la günümüze dek varıyor. Bilhassa da İlhan Tarus'un tanıdık ve küçük Ankarası, Sevgi Soysal'ın kalabalıklaşan Yenişehir'i ve Barış Bıçakçı'nın kayıtsız, yalnızlaştırıcı çağdaş Ankarası üzerinden; kentin her veçhesi kaygı, ihtiyat ve yalnızlık üçgeninde, her coğrafyanın muhtaç olduğu bir yeni-yeniden-okumaya tabi tutuluyor. Ankara değiştikçe duygular da değişiyor; güvenin yerini mesafe, karşılaşmaların yerini görmezden gelişler alıyor, sokaklar meydanlar insan ilişkileri yeniden kuruluyor.

"İnsanlarla acı verici deneyimler yaşadığımızda ya da başımıza zor anılara dönüşen olaylar geldiğinde, kendimizle bilinçdışı anlaşmalar yapabiliriz: “Bir daha asla böyle bir duruma düşmeyeceğim,” ya da “Bunun için kendimi asla affetmeyeceğim,” gibi. Ancak bu anlaşmalar genellikle özeleştiri, güven eksikliği ve erteleme gibi zararlı ve katı davranışlarla sonuçlanır. Bu zarar verici anlaşmaların farkına varıp onlardan özgürleşmedikçe asla gerçekten iyileşemeyiz. Bilinçdışı Anlaşmalardan Özgürleşmek Çalışma Kitabı, okurlarına bu anlaşmaları ortaya çıkarıp değiştirmeye yönelik iyileşme yolları sunuyor. Bu yollar okurlara şu konularda yardımcı oluyor: • Özbakımı günlük hayatın parçası hâline getirmek, • Utancı şifalandırmak, • Güvene doğru ilerlemek ve kendini soyutlamayı bırakmak, • Depresyon, kaygı (anksiyete) ve kopuk ruh hâlinden çıkış yolunu bulmak, • Öfkenin canlandıran gücüne sahip çıkmak, • Bağımlılığın katmanlarıyla çalışmak, • Cinselliği geri kazanmak, • Geçmiş travmaları çözmek, • Yaşamda daha fazla seçenek ve özgürlük yaratmak. Sarah Peyton’ın hazırladığı bu çalışma kitabı, okurlara, nezaket, sıcaklık ve merakla içe dönmeye ve kendini iyileştirme imkânı sağlamaya yönelik araçlar sunuyor. “Travmalardan oluşan bir dağa tırmandığınızı, oradan nasıl geri döneceğinizi ve aşağı nasıl ineceğinizi bilmediğinizi hayal edin. Hayatınızı dönüştürecek bu çalışma kitabında Sarah Peyton, okurun dinlenip mola vermesine ve isterse daha derinlere dalmasına imkân veren alıştırmalarıyla, bu labirentte dolaşmaya yardımcı olacak açık bir harita sunuyor.” –Benjamin Burton, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Doktoru, Çevreci, Girişimci, Kişiler Arası Nörobiyoloji ve Şiddetsiz İletişim Eğitmeni"