Eserlere Göre Listeleme

Ilımlı islam ve cemeatler

Türkiye’nin Soğuk Savaş’a dâhil oluşuyla birlikte, antikomünizm siyasetin merkezine yerleşir ve ülkenin her alanına sirayet ederken, bunun edebiyat alanına yansıması da kaçınılmaz olmuştur. Bu antikomünist dalga, sağcı edebiyatçıların solun kültürel hegemonyasına karşı yazdıkları yazılarda ve ürettikleri eserlerde kendini göstermiştir. Fatih Yaşlı, Devlet, Düzen, Anarşi’de antikomünizmin edebiyattaki yansımalarını iki boyutuyla inceliyor. Bir yandan Türk sağının edebiyatçı kimlikleriyle politik kimliklerini birleştiren Nihal Atsız, Necip Fazıl, Peyami Safa gibi isimlerinin Nâzım Hikmet, Sabahattin Ali, Aziz Nesin gibi solcu yazarlara yönelik polemiklerini ve hücumlarını belgelendirirken, bir yandan da antikomünist romanlardaki ideolojik boyutun bir incelemesini sunuyor. Böylece hem Soğuk Savaş’la birlikte antikomünist söylemin inşasında edebiyatçıların rolünü hem de antikomünist edebî yapıtlarda solcuların, komünistlerin ve 1965-80 arası Türkiye tarihinin nasıl resmedildiğini ortaya koyuyor. Antikomünizmin günümüze devrettiği miras ve bu mirasın belirleyiciliği üzerine kapsamlı bir değerlendirme sunan bu kitap, Fatih Yaşlı’nın Türkiye tarihini antikomünizm üzerinden okuduğu literatürüne önemli bir katkı yapıyor.

Soğuk Savaş döneminin sona ermesiyle uluslararası ilişkilerde büyük bir hareketlilik ortaya çıktı. Devletler arasındaki ilişkiler, bölgesel dengeler, kurumsal yapılar, hukuksal anlayışlar, politika aktörleri değişiyor. Böyle bir dönemde, "ülkemizin bölgede ve dünyada artan önemi"nden bolca söz edilmesine karşılık, Türkiye'de uluslararası ilişkiler alanında ciddi bir literatür kıtlığı var. Elinizdeki kitap, uluslararası ilişkiler düzeninin ve "ilminin" içinde bulunduğu bu dinamik değişimi tartışırken, bu açığın giderilmesine önemli bir katkıda bulunuyor. Kitapta, uluslararası ilişkiler kuramının, modern öncesi dönemdeki köklerinden başlayarak, idealizm - realizm ve gelenekselcilik - davranışsalcılık gibi temel tartışmalarla izlediği seyir analiz ediliyor. Bu seyrin bugün vardığı noktada, uluslararası ilişkilerde ortaya çıkan çoğulcu yapının yerleşik pozitivist yaklaşımları nasıl sarstığı gösteriliyor, eleştirel bir bilim anlayışının gerekliliği savunuluyor. Yazarların önemli vurgularından biri, uluslararası ilişkiler kuramlarının ve politikalarının, uluslararası ilişkilerin düzenlenmesinde bizatihi tayin edici etkenler oldukları doğrultusunda. Kitapta, derleyen Atilla Eralp'ın yanısıra, İhsan D. Dağı, E. Fuat Keyman, Necati Polat, Oktay F. Tanrısever, Faruk Yalvaç ve A. Nuri Yurdusev'in makaleleri yeralıyor.

Devlet-i 'Aliyye, Osmanlı tarihçiliğinin çağımızdaki en büyük isimlerinden Halil İnalcık'ın yarım yüzyılı aşan çalışmalarının bir ürünü. Eserin bu ilk cildi, Osmanlı Devleti'nin bir beylikten Orta-Doğu ve Balkanlar'ı hükmü altına alan güçlü ve köklü bir imparatorluk haline gelişine odaklanıyor. İnalcık Osmanlı Klasik Dönemi'ni sadece siyasi tarih olarak ele almıyor. Siyasi tarihin toplumsal-ekonomik alt-yapısını, yani nüfus hareketleri, göçler, kitlelerin temel ihtiyaçları, tarım ve ticaretin bu ihtiyaçları karşılama şekilleri ve şehirleşme konularında da analizler yapıyor. Tarihsel sorunları açıklamada geçmişten gelen geleneksel zihniyet ve kurumlar çerçevesinin tespitine girişiyor.