Eserlere Göre Listeleme

Ben hiç sensiz kalmadım ki... Bu günlerde bir korku kaplıyor içimi, belki de seni kaybetmek endişesi yaratıyor bu korkuyu. Eskiden böyle korkularım yoktu, senden sonra başkalaştım. Aşamadığım bir engel var karşımda, bir dağ gibi büyüdükçe büyüyen, oysa yürekliyimdir, sen olunca hiçbir şey engelleyemez beni... Bu delice aşkı yaşatmak için dilimden aşk sözcükleri, elimden çiçekler eksik olmamalı... En zor anlarımızda birbirimize gülümsersek, dudakların aşk şarkıları söylerse, buz dağları bile erir. İki kumru gibi yaşamalıyız aşkı, saklanmamalıyız, bizi görenler aşkın göğüs kabartan gururunu görmeliler yüzümüzde. Belki de gülüp geçeceksin kelimelerim, ama durduramıyorum duygularımı. Hayatımda hiçbir şeyden korkmazken, ayrılıklardan korkar oldum, korkum seni kaybetmek, o kadar değerlisin ki bende, elimde değil. Ben hiç sensiz kalmadım ki…

"... Ben işçiyim, elimin emeğiyle bu ana kadar çalıştım, mücadele ettim ve yaşayabildim. Emeğe saygılı olmayı, emekten yana olmayı daha küçük bir çocukken annemden babamdan gördüm ve öğrendim. Bu yetişme tarzım, hayata bakışım beni sosyalizmle tanıştırdı. Sosyalizm için kavga verdiğim, aç kaldığım, susuz kaldığım, işkence gördüğüm yıllar benim için en değerli yıllardı. O beni boğmak için üstüme gelen dalgalarla boğuşmak, onları alt etmek, geleceğe, sömürünün olmadığı bir dünyaya inanmak beni ayakta tutan tek nedendi belki de..." Zehra Kosova 1910 yılında Kavala'da doğan Zehra Kosova 18 Ağustos 2001 yılında 91 yaşında hayata gözlerini kapayıncaya kadar, kendisinin özetlediği satırlara uygun yaşadı. Tütün işletmelerinde daha çocuk yaşta başlayan sınıfsal başkaldırı, TKP (Türkiye Komünist Partisi) saflarında illegal mücadele, KUTV'da eğitim günleri, işkenceler, tutuklamalarla sürdü. Şefik Hüsnü, Reşat Fuat Baraner, Baytar Ali Cevdet, Hikmet Kıvılcımlı, Fatma Udiye Yalçınlarım, Mehmet Bozışık, tütüncüler, Rasime, İhsana, Mustafa Özçelik, Seyit Atılal, İskender Mustafa ve niceleri ile birlikte inandıkları için mücadele etti. Zehra Kosova'nın yaşamı, 20. yüzyılda Türkiye'de açlığa, yoksulluğa, haksızlığa karşı başkaldırının, direnmenin, örgütlü mücadele etmenin özgün öykülerinden biridir. Ölümünün 10. yılında saygıyla anıyoruz.

Ne kadar iyi yazarsanız yazın, ne kadar güzel anlatırsanız anlatın zordur İstanbul’u anlatmak. Dünyanın paha biçilemez toprakları arasında ilk sıralarda yer alır. Peki bu şehirde yaşamak İstanbullu olmak mıdır? İstanbullu olmak nedir? Ben İstanbulum, İstanbul’da yaşayan azınlıkların kaleminden İstanbul’u, İstanbulluyu anlatan bir çalışmadır. Arka kapakta da yer alan Aret Vartanyan’ın yazısından: “İstanbul’da azınlık olmak hem benzersiz bir zenginlik, hem de zaman zaman biraz burukluk. “Nerelisin? “ diye sorduklarında “Yedi sülale İstanbulluyum!” demekten öyle gurur duyuyorum ki... Babam Ermeni, annem Rum, büyükannem Musevi, dedem Rus, kuzenlerse Müslüman olunca, renkli ve unutulmaz anılarla yüklü bir çocukluk da kaçınılmaz oluyor. ...”