Gogol’un Palto Hikayesinden oldukça etkilenen Dostoyevski, “Hepimiz onun paltosundan çıktık,” diyerek Gogol’a verdiği önemi dile getirmiştir. Ancak Dostoyevski
için Puşkin’in yeri biraz daha ayrıdır. Hayatı boyunca hayranlık duyduğu, akıl hocası, manevi yol göstericisi olan Puşkin’in 26 Mayıs 1880’de açılışı yapılacak
olan heykel törenine davet edilir; bir konuşma hazırlar. Konuşmasında Dostoyevski, Rusya’nın ancak Avrupalılaşarak kurtuluşa ereceği hususundaki kemikleşmiş
düşünceye, Puşkin’in parlak dehasını kendisine siper ederek karşı çıkar. Dostoyevski için Rusya’ya yapılacak en büyük ihanet, Avrupa ile Rusya’yı uzlaştırmaya
çalışırken aynı zamanda Puşkin’in milliyetçiliğinden dem vuruyor.