Eserlere Göre Listeleme

CİŞ ya da eşanlamlısı olan başka bir sözcük... Hangisi söylenirse söylensin; bunu duymak nasıl bir çağrışım yaratır sizde? İlk tepkiniz ne olur? Hiç kuşku yok ki, çoğumuzu hemen tiksindiren sözcüklerdir bunlar! Peki bu özel sıvının, dünya ilaç sanayiini altüst edecek derecede her derde deva, mucizevi bir madde olduğunu söylersek nasıl bir tepki gösterirsiniz acaba? İşte o mucizevi sıvının özelliklerinden birkaçı: *Taze idrarla birkaç kez gargara yapmak boğaz ağrılarına birebir geliyor... *En azgın sivilceler bile on günden fazla direnemiyor kendi çişinize! *İdrarla ovulan artroz hafifliyor... *Günde birkac tamponla kılıç yarası bile iyilesiyor... *Pencere camlarını, hicbir temizlik maddesi çiş kadar parlatmıyor! *On gün dinlendirilmiş idrar, en iddialı şampuandan daha iyi yumuşatıyor saçları. *İdrarla sulanmış salatalıklar daha çabuk büyüyor... vs. vs. Çişle ilgili inanılmaz daha nice iddialar var...

1931 yılında Avustralya Hükümeti'nin isteği üzerine siyah Aborijin çocuklar ailelerinden alınarak, eğitim görme gerekçesiyle beyaz ailelerin yanına hizmetkar olarak verilip, asimile edilmeye başlanır. Bu asimile programında Aborijinler'in kendi dillerini konuşmaları yasaklanır. Aborijin olduklarını unutmaya, kültürel olarak birer "Beyaz" olmaya zorlanırlar. Molly ve Molly'nin kuzinleri olan Daisy ve Gracia'yi görevliler zorla evlerinden alıp Monroo isimli yere götürürler. Sefalet ve pislik içinde birer mahkum hayatı yaşadıkları parmaklıklı pencerelerinden, buz gibi soğuk ve sert yataklarından nefret ederek kaderlerine boyun eğmeyip kamptan kaçmaya karar verirler. Evin yolunu bulmak için tavşan geçirmeyen 2000 km'lik çiti takip ederler. Evlerine doğru bir ay sürecek zorlu bir yolculuk onları beklemektedir. Yaklaşık 100 bin çocuğun ailelerinden koparılıp beyazların yanına verildiği program, Avustralya tarihinin kara lekelerinden biridir. Avustralya Hükümeti, 1997 yılında bu ayrımcı uygulama yüzünden resmen Aborijinler'den özür diledi.

Benimle göz göze gelmemeliydin. Gözlerimin hafızasına bakmamalıydın. Orada yaralı hayatların kahırlı masalını görmemeliydin. Ne sorarsam sorayım aynı cevabı veriyorsun: Katil kim? Bu kıyım çağında, “Katil kim?” demek, “Katil ben değilim” diye kendine yalancı tanıklık etmekten başka ne ki? Bir katil yaratalım ve onu yenelim istiyorsun.Zehirli sözlerden kurtul. Benimle bak kendine. Gözlerime tanık ol. Mademki bir kez baktın, gör o zaman. İkinci savaş zamanı… İstanbul’u dehşete sürükleyen cinayetler… Cinayetlerini mutlak sessizlikle işleyen bir katil… “Ölü olmaktan ne zaman sıkılır insan?” diye soran bir çocuk… “Bazı oyunları kaybetmek için oynarız” diyen bir horoz dövüşçüsü... İsmail Güzelsoy’un romanı Çıt Yok gizemli bir hafiye romanı gibi sürükleyici, varoluşun en temel sorularını cesurca dile getiren bir metin kadar derin.

Ayla Hanım’la Selin’in kedisi Çıtı, tam bir ev kedisi hayatı yaşamaktadır. Yediği önünde yemediği arkasındadır, rahatı yerindedir. Ancak Çıtı’nın çok büyük bir kusuru vardır: Çıtı kedi olduğunun bile farkında olmayacak kadar bilgisiz ve saftır. Ayla Hanım’la Selin’in hizmetçisi olduğunu zanneder, dışarıda bir hayat olduğunun farkında değildir, hatta ve hatta kendisi gibi başka kedilerin de olduğunu bilmez. Ancak bir gün, evinin balkonuna Nit isimli bir kargo konar ve Çıtı’yı bu bilgisizliğinden kurtarır. Artık Çıtı, daha çok şey bilmek isteyen bir kedidir ve dışarıdaki hayatı tanımaya kararlıdır. Çıtı pıtı bir ev kedisi olduğu günleri geride bırakacaktır! "Bir kedi olduğunuzu hayal edin. Evet, evet bir kedi hem de bir ev kedisi. Korunaklı sıcak bir ev, çeşit çeşit mamalar, yumuşak minderler, sizi seven insanlar, kucaktan inmiyorsunuz. Hayattan daha ne istersiniz değil mi? Çalışmak yok, yorulmak yok, sorumluluklar yok,... Şimdi tekrar düşünün lütfen. Hayat sizin için belirlenenler midir, yoksa sizin seçimleriniz mi oluşturur hayatı? Kedi Çıtı, çıtı pıtı bir kedi olmak istemiyor. Peki ya siz, siz ne olmak istiyorsunuz?" Hafize Çınar Güner – Yaratıcı Drama Öğretmeni