Basit Katalog

Eşek Klanı Büyük Su’ya açılıyor, macera devam ediyor! Zorlu bir yolculuğun ardından, evlerinden çok uzaktaki yeni topraklara ulaşan ve burada Eşek Klanı’na katılan Orka ve Şin, bu kez savaşla, dahası kölecilerle tanışıyor. Kölecilerden alınan gemiyle Büyük Su’da bir araştırma gezisine çıkan Orka ve dostları, denizin sert yüzüyle sınandıkları günlerin ardından, kendilerine hiç benzemeyen “sarışın” insanlarla dolu bir klanla karşılaşıyorlar. Bu “denizci” halkla kurulan dostluk, yeni aşkları, yeni şarkıları ve elbette yeni bilgileri de beraberinde getiriyor.

Ne yaptık biz sahi burda bunca vakit, dört mevsim, oğul uşak, bez tarak? Ne yapacaksın bir düzen var, ilahî düzen, yaprak düşüyor, güzelim kuşlar huzurda el pençe bekliyor, insan kendisi tokken başkalarının da hep bir şekilde doyurulduğunu sanıyor, yemiştir bir şey diyor, doymuştur, içmiştir, içmez olur mu, yoksa ölür diyor, ama ertesi gün ölü mü diri mi bakmıyor. Aslan elleri önde eceli arkasında yatmış yarı aç ama heybetli, oğlan beş bin yıl evvelin hatalarını yapıyor, ama aklına derslerde de okusa, kitaplarda da kavuşamıyor, o da anlaşılan geçiyor, kız üç bin sene öncenin heveslerinde, senin kıza bak dirilse bir Asurlu gülecek, ey Mezopotamya, eski krallık, asma bahçeleri, kuleler, yenisi ve iyisi yapılamazken bunca yıkılmak niye?

Hikayemizin kahramanı Umut hayalperesttir. Keloğlan masallarını da çok sever ve hep kitaplarını okur. Birgün kendini Keloğlan'ın en yakın arkadaşı olarak bulur ve beraber yeni maceralar yaşarlar.

Bir itirafla başlayayım hikâyeme. Geçen yıl ağustosta Cadenabbia’daydım ve aynı otelde kaldım. Bunu sizi şaşırtacağından eminim, çünkü size tekrarlardan kaçınmaktan bahsettiğimi hatırlıyorum. Ama hikâyemi öğrenir öğrenmez neden bu kuralımı yıktığımı anlayacaksınız. Burası o zaman da şimdiki gibi ıssızdı. Milan’lı bir adam vardı, bütün gün balık tutuyor, ertesi sabah aynı balığı yakalamak için akşam olduğunda tuttuğu balığı yeniden göle bırakıyordu. Sessiz sakin, etyemez, varlıkları yoklukları belli olmayan iki İngiliz vardı. Bir de yakışıklı bir delikanlı ve yanında soluk tenli, güzel bir kız kalıyordu otelde. Kızın, karısı olup olmadığını merak etmiştim çünkü birbirlerine karşı çok sevgi dolu davranıyorlardı. ***** Beni bugün her şeyin gizemli bir şekilde çektiği gibi, uzaktan bir yerden müzik sesi ve çılgın sesler beni kendine çekmişti. Kendimi hayatın akışına bırakmak istiyordum. Kalabalığın içinde böyle sürüklenmenin sıra dışı bir büyüleyiciliği vardı. Heyecanlanan kütlenin içinde ben de heyecanlanıyordum; tüm duyularım toz, tütün, nefes ve terle karışmış bu ekşi sisin etkisiyle uyarılmıştı. Son zamanlara, düne kadar bana bayağı ve sıradan ve sonuç olarak da tiksindirici görünen her şey, kesinlikle uzak durmam için eğitildiğim her şey sanki ilk defa hayvani, dürtüsel ve sıradan güdülerle kendi akrabalarımın farkına varmışım gibi, arzularımın birincil hedefi haline gelmişti. Burada, şehrin varoşlarında, sıradan askerlerin, hizmetçi kızların ve serserilerin arasında kendimi tarif edilmez şekilde rahat hissediyordum. Bu yeni havayı sevinçle ciğerlerime çektim; kalabalığın içinde omuz omuza olmak mutluluk vericiydi ve tuhaf bir merak içinde bu sürüklenişin beni nereye götüreceğini öğrenmek için bekliyordum…

Herkes birbirine aynı şeyi söylüyor: Sakın oraya gitme! Orada tedirgin ruhlar var. Orada tekinsiz anılar var. Orada korku, yılgınlık, ölüm var. Özgürlüğüne kastedenler, vicdanına zulmedenler var. Perdenin ardındakilerle yüzleşmeye cesareti olmayanlar haykırmaya devam edecekler: Sakın oraya gitme!  Yekta Kopan, “Sakın!” diyenlere inat, belleğimizin en karanlık ormanlarına dalıyor. Böylesi bir macerada öykülerden daha iyi ne aydınlatabilir ki yolumuzu… İçimde bir şey koptu, koptuğunu hissedebiliyordum, bir şeyler çalkalanıp yükseldi içimden. Deniz kenarında oradan oraya savrulan bir taş kadar özgür olamayan ruhlarımıza üzüldüm. Doğanın muhteşem dengesine çomak sokmaktan zevk alan birilerinin ayak işlerinde geçen ömrümüze üzüldüm. “Bu kadar zor olmamalı özgürlük!” Vidalı kapağı iki tur çevirip mazotun kalanını kafama diktim. Ruhumun bedenimden ayrılıp günbatımına gitmesine izin verdim. Uzandım. Gözlerimi kapadım. Artık tanımadığım bir sesle mırıldandım: “Seni senden başka kim özgürleştirebilir ki?”

Bilimsel akla duyulan saygıya rağmen, insanlar efsanelere hâlâ uzak ataları kadar meraklı. Dizüstü bilgisayarlar ve akıllı telefonlar, Cennet Bahçesi’nin yasak meyvesini çağrıştıran bir logoyla satılıyor; klasik perileri andıran kadınlar televizyon ekranlarından eksik olmuyor; çektiğimiz her selfie Narkissos’a yeniden can veriyor. Mit aynı zamanda siyasi dünyayı da işgal etmiş durumda; teröristler din adına kendilerini feda ederken siyah bayrakları ve duaları adeta bir markaya dönüşüyor. Peter Conrad, Britanya Kraliçesi’nden Kardashian’lara, Banksy’nin mesajından elektronik sigaranın işlevine ve Hadron Çarpıştırıcısı’nın yarattığı kaygıya kadar uzanan geniş bir yelpazedeki yirmi yedi başlığı dikkat çekici bir yaklaşımla aydınlatıyor. Mitin insan toplumlarındaki yerini, bugün yaşamlarımızı sarsan siyasi, dini tartışmalarla ilişkisini çok farklı açılardan ele alan Mitomani, 21. yüzyılın mitolojilerini günümüz dinamiklerinin merceğinden yorumluyor.

Çoksatan kitaplarıyla birçok ünlü senariste, senaryo yazım sürecinde rehberlik eden Syd Field, ABD film endüstrisinin içinden biri olarak senarist adaylarına yol göstermeye devam ediyor. Senaryo Yazımının Temelleri, bir senaryoyu oluştururken, filmin konu seçiminden karakter oluşturmaya, sekansların ve dönüm noktalarının belirlenmesine ve senaryoyu bitmiş bir metin haline getirmeye kadar dikkat edilmesi gereken bütün unsurlar hakkında bir kılavuz niteliğinde. Syd Field, kişisel tecrübelerinden anekdotlara yer verdiği kitabında, Amerikan Güzeli ve Yüzüklerin Efendisi gibi yakın dönem filmler üzerine analizler de sunuyor. İşte, Hollywood'da başarı sağlayacak bir senaryo için cevaplarını bu kitapta bulacağınız temel sorular: İlk on sayfa neden çok önemli Okuru ilk sayfadan, hatta ilk kelimeden görsel olarak nasıl yakalarsınız Yapı ve karakter neden senaryonun temelidir Bir roman, oyun ya da makale senaryoya nasıl uyarlanır Eseri hukuki olarak korumanın yolları nelerdir (Tanıtım Bülteninden)

Lamora’nın Yalanları en sevdiğim on kitap arasında bulunuyor. Belki de ilk beştedir. Kitabı okumadıysanız, okumalısınız. Okuduysanız, muhtemelen yeniden okumalısınız…” —Patrick Rothfuss “Canlı, orijinal ve çekici. Muhteşem bir şekilde yazılmış.” GEORGE R.R. MARTIN “Boğazında kanayan bir kesik olsa ve bir hekim o kesiği dikmeye çalışsa Lamora iğney­le ipliği çalar ve kahkahalar atarak geberip gider. Çocuk… çok fazla çalıyor.” Camorr şehri, tarihi boyunca pek çok soysuzluğa, yolsuzluğa, uğursuzluğa, hırsızlığa tanıklık etmiş, büyülü atmosferinde her birini tek tek sindirebilmiştir; Camorr’un Belası’nın ismi şehrin nemli duvarlarında yankılanana dek… Camorr’un Belası’nın yenilmez bir silahşor, usta bir hırsız, duvarlardan geçebilen bir hayalet ve fakirlerin dostu olduğu söylenir. İşte o efsanevi “Bela” narin yapılı, gözü kara ve becerikli Locke Lamora’dır. Locke kimsenin beceremediği bir ustalıkla zenginleri soymasına rağmen, bir başka efsanedeki büyük okçunun aksine çaldıklarından fakirlere tek bir kuruş bile koklatmaz. Locke’un tüm kazancı kendisi ve isimlerinin hakkını fazlasıyla veren hırsızlar çetesi Centilmen Piçler içindir. Onların sahip olduğu tek ev olan ve her türlü dümen, hile ve numaralarını gerçekleştirdikleri kadim Camorr şehrinin kaprisli ve renkli yeraltı dünyası, içten içe çürümekte ve gizli bir savaş yüzünden parçalanmaktadır. Tek ayak üzerinde onlarca yalan söyleyen Locke ve çetesi, bu büyülü dünyada bu kez tek ayaklarını bile yere basamadan içerisine düştükleri ölüm oyunundan kurtulmak zorundadır.

Bir Roman yazmak üzereyim. Hem de öyle bir roman ki hayatın bizzat kendisini aksettirecek. İçinde hem romantizme, hem de realizme yer olmakla beraber bizzat hayatın akışından ayrılmayacağım ve buna olduğu kadar tarihe de sadık kalacağım. Bir roman ki size 1300 yıl öncesini yaşatacak ve birbiri ardınca sahneye çıkan kahramanlar günümüze kadar gelecek. Bir roman ki içinde yalnız bir tek kahraman bulunmayacak. İçindeki her şahıs, tıpkı hayatta olduğu gibi başlıbaşına bir kahraman olacak.” Hüseyin Nihâl ATSIZ, sağlam tarih bilgisi, Türkçeye hâkimiyeti ve sağlam tekniğiyle edebiyatımıza kazandırdığı, tarihî roman türünün en güzel örneği olan “Bozkurtların Ölümü” ve “Bozkurtlar Diriliyor” öylesine etkili olmuştur ki, romandaki kişi isimleri çocuklara ad olarak konulmuş, eski Türk diline ait birçok kelime de dillere yerleşmiş, daha yazarının sağlığında edebiyatımızın klâsikleri arasına girmiştir. Bozkurtların Ölümü ve devamı olarak sonradan kaleme alınan Bozkurtlar Diriliyor, her Türk gencinin mutlaka okuması gereken, edebiyatımızın temel eserleri arasında önemli bir yere sahiptir.

Kayyım'ın irfan ve duygu yüklü metodunun en belirgin örneklerini taşıyan Tıbbu'l Kulub-Nefis Terbiyesi iç dünyasına yolculuk yapmak isteyenler için yerinde bir el kitabı olma özelliğini taşıyor. Bir çok ibadet, yasak ve emirlerin, insanların iç dünyasını esas alarak açıklayan kitabın bir özelliğide getirilen alternatif terbiye metotlarının Kur'an ve Sünnet'le olan güçlü bağlıdır.

Daha sahilden uzaklaşmadan “Abla, abla, beklesenize,” sesine döndüm, baktım plaj tarafından koşarak gelen Ayşe, kardeşim. Osman kürekleri bıraktı, Ayşe de sandala atladı. Üstünde yine benim bikinilerimden biri, indirimi bekleyip aldığım. Hep sormadan alır, bunca zamandır ne desem faydası olmadı. Ben kimseden bir şey istemem. Plajda kalabalık bir grubu gösterdi. “Onlarla geldim ama sandalla gezmek istiyorum, eskiden de gezerdik, değil mi abla?” Ben biliyorum, aklı fikri Osman’da, merak ediyor. Sessiz öfkeler, küçük sırlar, mor ışıltılar, turuncu şezlonglar, yokuşun dibinde kalan ve yolu tek olan evler. Yanını yöresini ışıtamayan anneler ve babalar, sesler, alışkanlıklar… Bulut bulut fısıltılar… Nemli ve ılık toprak, yağmuru emmiş. Masada çatal bıçak sesleri ve nefeslerimiz. Sedef Betil, uzak ve yakın kederleri anlatıyor Kısa Karanlıklar’da… Kendini hatırlatan yaraları… Uzun ve serin zamanları…

Geçmiş ya da gelecek olması hiç fark etmez, istediği zaman dilimlerine uyanabilme yeteneği olan bir adam şu hayatta neler yapamaz, değil mi! Âdem Âdemoğlu, Serra gibi sert bir duvara çarpınca anladı sıradan dünyasının sınırlarını. Aşkı, nefreti, şiddeti, şefkati… Onunla keşfetti en muzaffer anını, kurtuluşunu. Oysa kendi kendine de öğrenebilirdi bunları. İstediği yaza, istediği kışa, isterse çocukluğuna, hatta kendi nihayetine gidebilecek bir adam, hayatın tüm sırlarına birkaç saatlik bir uyku sayesinde ulaşabilecekken, bu sırlara ulaşmayı neden istemez? Bunun cevabını bir tek Âdem bilebilir. Gökçe İspi Turan ilk romanı "Arabada Kim Var"dan sonra bir başka polisiyeyle, bu kez Yitik Ülke etiketliyle, okurlarının karşısında. "Âdem Âdemoğlu'nun Tek Muzaffer Günü", heyecanı, koşturmacayı, gizemi ve pek tabii ki polisiye severleri sayfalarına bekliyor... (Tanıtım Bülteninden)

Arka Kapak Yazısı (Tanıtım Bülteninden) “Hayat bu, bazen olur. Durur. Düşer. Yuvarlanır. Tepetaklak olur. Ayaklarını havada, başını yerde, kollarını düğüm bulursun. Bazı şeyler noktalanır. Böyle zamanlarda, sana söylediğim o içindeki ateşi yakacaksın. Başına oturacaksın, bağdaş kuracaksın. Ellerini ateşine tutup ısınacaksın biraz. Hikâyeni dinlemek isteyecek, içindeki tüm canlılar; kuşların, kurtların, böceklerin. Onlara taaa en baştan anlatacaksın. Böylece sen de hatırlamış olacaksın. Nereden geldin, nereye gidiyordun. En çok nelere gülüyordun. Dinleyince hatırlayıp, hemen atları hazırlayın sabah erkenden yola çıkıyoruz diyeceksin. Kovboy filmlerindeki gibi. Müziğin başlayacak. Hah, diyeceksin işte şimdi oldu. Kalbinin ritmiyle yola koyulacaksın tekrar. Anlayamayacaklar içlerindeki ateşi unutanlar. Anlam veremeyecekler hikâyelerini çabucak unutanlar. Hatta kızacaklar bile sana, gülmeyi kolayca bırakanlar. Sen ellerinde ateşinin sıcaklığı, kulaklarında kalbinin müziği, altında atın, hikâyenin devamına doğru yol alacaksın. Hayat unutturamamış olacak sana seni. Hazinenin yerini. Hazinen bugün, hazinen şimdi, hazinen sahip olduğun tek hayat.” (Hikâyenin Peşini Bırakma, s. 13) Modern zaman filozofu bir kadın. “Daha iyi nasıl yaşanır” diyen bir hayat sanatçısı. “Tek taşımı kendim aldım” diyen bir neo-feminist. Nil Karaibrahimgil sadece günümüzün en sevilen pop müzik sanatçılarından biri değil, tam 14 yıldır her pazartesi Hürriyet-Kelebek’teki köşesiyle hayatımıza yeni pencereler açan, kitaplarının satışı yüz binleri bulan bir yazar aynı zamanda… Nil’e Hayat Dersleri onun üçüncü kitabı. Tekrar tekrar okumak, sevdiğiniz herkesle paylaşmak isteyeceğiniz bir hayat bilgisi kaynağı.

ustası sanatçı Behiç Ak’tan kentsel değişim ve yitirilen değerler üzerine düşündürücü bir İstanbul öyküsü! Güneşi Bile Tamir Eden Adam, Alaaddin’in Geveze Su Boruları, Kedilerin Kaybolma Mevsimi gibi öykü kitaplarını tüm çocukların severek okuduğu, ülkemizin tanınmış mizah sanatçısı, yazar Behiç Ak’ın yeni kitabı İstanbul’da geçiyor! Sanatçı, yine günümüzün tartışılan sorunlarından birini, çarpıcı bir anlatımla kaleme alıyor. “Gelişim” adına değişip metropolleşen kentte, betonlaşmanın insanlar üzerindeki etkilerini güçlü bir gözlemle kurgulayan Ak, insan ve yaşadığı çevre arasındaki ilişkiyi duru bir üslupla anlatıyor. Sanatçının öteki kitapları gibi bu kitabını da, çocuklar kadar yetişkinler de severek okuyacak. Kardeşi Emre ve olağanüstü bir masal anlatıcısı olan annesiyle birlikte bir Boğaziçi mahallesinde yaşayan Fırat, tatil günlerinde o çok sevdiği minik Boğaz vapuruna binip karşıya geçer, balon satardı. Mahallede yüz yıllık ahşap bir yalıda oturan Meliha Hanım’sa, komşularını sık sık evine davet eder, hep birlikte gülüp söylerlerdi. Ama Meliha Hanım’ın bir gün yalıdan taşınmak zorunda kalmasıyla mahalle değişmeye, güzelliklerini teker teker yitirmeye başladı. Minik Boğaz vapuru da seferden kaldırılınca, Fırat kolları sıvaması gerektiğini anladı..

Yazarımız Özlem Ataman, hayatının işinden ayrıldıktan sonra ne yapacağını bilemediği bir aşamasında Kundalini Yoga'yla nasıl tanıştığını, bu yolda nasıl sevinçle ilerlediğini, yurt dışında aldığı eğitimleri ve hayatının Kundalini Yoga'yla tanıştıktan sonraki akışını zevkle okunacak bir roman akıcılığıyla anlatıyor...

Hayat bazen sırtından vurur insanı... Yanlış aşklarla, yanlış insanlarla,yanlış hayatlarla karşılaşırsın; bazen teğet geçersin, bazen bodoslama onların kucağında bulursun kendini. Her şey, Bekir'in altında pantolon üstünde pijamayla ekmek almak için bakkala koşmasıyla başladı.., İşte o gün perde dedi yanlışlıklar komedisi... Bekir ekmek almak için çıktığı eve iki yıl sonra döndü... Ölenin arkasından iyi konuşulmadığı, kalanın esamesinin okunmadığı zamanlardı... Kazım'ın tabancası, Bekir'i öldüren mangal şişi, Sacit'in bilekliği, Cavidan'ın pembe fuları, Tonguç'un mavi tulumu, Çağatay'ın takkesi, Muzaffer'in Samsun paketi, Mevlüt'ün kibrit kutusu, Mahmut'un süpürgesi şahitti her şeye... Bir de 84 model kız gibi Şahin. Yalan yanlış yaşanan hayatların sonu mu gelmişti, yoksa yeniden, en baştan yaşanmaya mı başlıyordu her şey, belli değildi. Zaten, bu işler asla belli olmazdı, kimse ne başını bilebilirdi ne de sonunu...

Erkekler gelişen şartlar zinciri altında biraz daha efemine oldu.Kadınlar daha bir sertleşti.Sonuçta erkekler kadın ruhundan anlayan ve çoğu zaman "light" sıfatını hak eden bir hale dönüşürken kadınlar iş yerlerinde burunlarından kıl aldırmayan elleri kamçılı birer sadist halini aldı. Mesela, "samimi ve dürüst" İdeal Bey, bir hanımı gördü ve beğendi, diyelim..."Hanımefendi merhaba! Adınız ve kişiliğiniz benim için o kadar da önemli değil.Ama vucudunuz ve özellikle bacaklarınızı çok beğendim.Sizinle şöyle güzel bir seks ilişkisine girmek istiyorum.Ama sonra, dırdırınızı çekmeden sıvışmaktır niyetim.Zaten ben evliyim, boşanmaya da niyetim yok.Öylesine bir macera yaşamak, hayatıma güzellikler katmak istiyorum..." diye "samimi ve dürüst" bir şekilde kendini ifade etse, bu adamın ne şansı olabilir?

XX. yüzyılın son on yılında ülkeler bir yandan küreselleşme denen bir olgunun ne olduğunu, neler getirip götüreceğini anlamaya çalışırken bir yandan da siyasi bir belirsizlik ortamında sağa sola savrulup gitmeden, istikametlerini el yordamıyla da olsa belirleme gayreti içinde oldular. Türkiye ise içine kapanıp dış dünyaya sırtını dönerek yaşamayı seviyor. Halbuki yurt dışında olan her olay şöyle veya böyle Türk halkının günlük yaşayışını etkilemektedir. Türkiye kendi dışındaki dünya ile ilgilendiği ölçüde menfaatinin nerelerde olduğunu daha iyi anlayacak ve ona sahip çıkacaktır. İşte bu kitap böyle bir maksada bir katkıda bulunmak için hazırlanmıştır. Dünyanın en hareketli bölgeleri olan Balkanlar, Kafkaslar ve Ortadoğu üçgeninin ortasındaki Türkiye; tarihi geçmişi, stratejik konumu, insan kaynakları itibariyle, gelecek yılların en önemli ülkelerinden biri olmaya adaydır. Elinizde bulunan kitap, biri hariç yabancı yazarların söz konusu değerlendirmelerini içeren yazılardan derlenmiştir. Bu yazıların, Türk kamuoyu için iki ayrı önemi var: Birincisi yakın çevremizle ilgili sorunlar hakkında bilgi verilmesi, ikincisi ise yazarların bulundukları ülkelerden ve kendi bakış açılarından meselelerin nasıl görüldüğü ve değerlendirildiğidir.

Ölümün ve yaşamın sokaklarında gezintiye çıkmış, kendi sokağında göçebe bir şiiri var Sinem Sal'ın. Uçmamakta özgürlüğü bulan kanatlı bir şiir. Geçtiğimiz Altı Ayda Çok Şey Oldu, gökkuşağının tüm renklerinin siyahla dans ettiği bir kitap. Âşıkların, göçebelerin, evini arayanların sığınabileceği, kendilerine ait bir oda bulabileceği devasa bir şiir sokağı. “geçtiğimiz altı ayda çok şey oldu kendi dalına ağır bir meyveydim lezzetimden eksilmedi ama rendelendim.”

Ünlü avukat Perry Mason'a bir telefon gelir. Genç bir kız her şeyi çalındığı için yardım istemektedir. Büroya bile gelememektedir çünkü, çırılçıplak güneşlenmekte olduğu ıssız golf kulübünün çayırlığında öylece kalakalmıştır. P. Mason genç kıza yardım ettiği zaman ucu eski bir banka soygununa uzanan bir düzenbazlıkla karşılaşacağını hiç düşünemezdi. Üstelik araştırmalarına başlayınca bir cinayetin suçlusu durumunda kalacaktır. Hem kendisini hem de müvekkilini, ezeli rakibi savcı H. Burger'in elinden kurtarabilecek midir?

Aninna, annesini doğarken yitirmiş alev saçlı bir kız. Yurdundan çok uzak bir köyde, babası bildiği Kallu büyütmüş onu. Avcılık ve sağaltım yetenekleriyle tüm köyün saygısını ve sevgisini kazanıyor Aninna; köyün gençlerinden Manat'ın da aşkını… Bir gün, gezgin ve bilge Hurru'yu dinlerken, ailesinin yaşadığı yerleri merak ediyor ve oralara gitmeye karar veriyor. Kara adını verdiği evcil kurdunu da yanına alıp geçmişini aramak için serüven dolu bir yolculuğa çıkıyor… Onu çok seven Manat'la birlikte...

Armut Çiçeği Köyü’ndeki bir kavak ağacına yuva kurmuş iki karga varmış. Karga Hanım her gün yumurtlamasına rağmen hiç yavrusu yokmuş çünkü yuvasındaki yumurtalar her gün kayboluyormuş.

İnsanlığı aydınlatan örnek neslin ufkumuzu genişleten hayatları... Fatih Okumuş'un "Hz. Muhammed'in(sav) Yaşam Öyküsü" isimli kitabı, Vahyin Öğretmeni'nin (sav) hayatına dair bir seyahatti. "Bana Yıldızını Söyle" ise o öğretmenin öğrencileri ve yol arkadaşlarının hayatlarına uzanan bir yolculuk… "Vaktimiz dar. Hemen yola çıkmamız gerekiyor. Yoksa bu kapının bir daha ne zaman açılacağını bilmiyoruz. Kuralı yok. Belki var ama biz bilmiyoruz henüz. Bekliyoruz kapıda. Açıldığında girebiliyoruz. Hele ilk seferde mutlaka bir rehberle yola çıkmalısın. Görmemize izin var; ama olaylara müdahale edemeyiz. Gelişmiş bir televizyon gibi... Düşün ki filmin içinde gezinebiliyorsun; fakat hiçbir şeye karışamıyorsun, hiçbir şeyi değiştiremiyorsun. Sadece şahit oluyorsun." "Demek geliyorsun. Öyleyse tut ellerimi. Gözlerini kapa ve kalbini aç!"

Hazırlayanlar: Semra yıldız - Burcu Uçar - Melike Esra Coşkun - Gülşah Kızılcık. Tarama sonrası düzelti için Şebnem Ulusan'a teşekkür ederiz.

Abdullah Harmancı hayatın bazen kıyısında bazen de tam ortasında dolaşan insanların hikâyelerini anlatıyor. Kıyısında olanlar düşmemeye, ortasında olanlar dağılmamaya çalışıyor. Ama düşüyorlar ve dağılıyorlar. Yazar karakterlerin ve onların yaşadıkları hayatın fotoğraflarını çekerken bütün bunlara bir yazar mesafesinde duruyor. “Başkalarının hayatları bunlar,” diyor okurlarına. “Ama ne kadar da sizinki gibi değil mi?” Yerlere Göklere, edebiyatımızın önemli öykücülerinden Abdullah Harmancı’nın üçüncü öykü kitabı olarak 2007 yılında yayınlandı. İz Yayıncılık kapağı altında yeniden okurları ile buluşuyor.

Aşkla feveran edip, savrulup durdum. Can çekiştim ama sonunda hayata tutundum. Öğrendim ki, öğrenmem gerekliydi yaşamadan yaşlanılmayacağını. Yaşlanmanın fiziksel çöküş değil, bilişsel yükseliş olduğunu öğrendim. İnsan yaşadıkça değil, öğrendikçe yaşlanıyormuş. Yaşlanmak da, yaşamak da tecrübeymiş aslında. Üç beş senede yaşlandım. Denemeye, tecrübe etmeye karar verdim. Denedikçe yanıldım, yanıldıkça yeniden denedim. Yanılmalarımın yaralarıyla canım yandı, her canım yandığında bir sonrakine hazırlandım. Sonunda savaşmaya başladım, düşman da ben, müttefik de ben. Pervasızca savurdum kılıcımı önce ama yalnızca kendimi yaraladığımı anladım. Toprak kokusunda düştüm dizlerimin üstüne, çamura bulandım. Pes edecekken elini uzattı... “Kazanmadığın bir şeyi kaybedemezsin ki!” dedi.

Bu kitapta Aziz Nesin''in yazdığı masallardan örnekler yer alıyor. Ünlü gülmece yazarımız Aziz Nesin, eski halk hikâyelerini, içlerindeki gerçekçi özden yararlanarak yeniden işledi. Onların yerleşik anlatım düzenini aşarak kendine özgü çağdaş bir yoruma kavuşturdu. Aziz Nesin''in masalları, ne kadar masal gibi görünse de, aslında çağımızda geçiyor, aramızda olup bitenleri anlatıyor. Masallarının diliyle günümüzün dertlerine, sorunlarına değiniyor. Bu nedenle bu masalları okurken, aynı zamanda yaşadığımız dünyanın, toplumumuzun sorunlarıyla da karşı karşıya geleceksiniz. Her masalın öğretici bir yanı vardır. Ama Aziz Nesin''in masalları doğrudan öğretmenin yerine, düşündürmeyi öne çıkarmaktadır.

Kitap yazmak için odama kapandığım bir gün kendime eğitmen yaptığım kızım Zuhal yanıma geldi: “Baba, senin bir sözün var ya.” “Hangisi?” “Eğitim öğrenciye saygıyla başlar.” “Evet kızım.” “Ben de diyorum ki, yazarlık okuyucuya saygıyla başlar.” “Nasıl yavrum?” “Kitabının ilk sayfasında okuyucunun gözlerine dokunmak için izin iste.” Kızımdan aldığım o muhteşem ilhamla diyorum ki, eğer izin verirsen önce gözlerine dokunmak, sonra da yüreğine misafir olmak istiyorum. Müsaade var mı? (Tanıtım Bülteninden)

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Çevre POlitikaları Dersidir.

indirim %35 İndirim Ailemde Bir Genç Var Ailem 3 Fatma Bayraktar Karahan 8,00 ₺ 5,20 ₺ Sepete Ekle 1 Gençlik… Yaşamın en güzel çağı… Çocukluktan çıkmanın verdiği heyecanla filizlenen umutların baharı… Gün gelip durulacak, olgunlaşacak ve yetişkin olarak insanlık ailesine katılacak bir kişiliğin inşa yılları… Gençlik… Bir ömrün koşar adım yaşanan ve kaybedilmek istenmeyen zamanı… Elinizdeki eser, gençlerin dünyasına dair bir yolculuğa çıkarıyor okuyucuyu. Onlarla sağlıklı iletişimin ipuçlarına dair bilgiler sunuyor.

Bir Kuşağı Anlamak, Bir Dönemi Anlamaktır. 2000’lerin başından bu yana gördüklerimi kuşaklar üzerinden okumaya çalışıyorum. Kuşakları anlamak; geçmişi onurlandırmak, geleceği mümkün kılmak için fevkalade bir araç. Bir kuşağı anlamak, bir dönemi anlamaktır. Bir dönemi anladığınızda ise paradigmanın kıskacına sıkışmaktan kurtulursunuz. Ve sizin gibi olmayanları kendinize ait yargılarla değil, onlara ait gerçeklerle görmeniz mümkün olur. Bu mümkün olduğunda ise dönüşürsünüz. Birey olarak, kurum olarak, toplum olarak… Bu kitabı Z kuşağını anlamak isteyenler ve kuşağın ta kendisi için yazdım. Hiçbir bebek nankör, kibirli, tembel, yalancı, riyakâr, hırsız ya da katil olarak gelmez dünyaya. Bebeklikten çocukluğa ve oradan yetişkinliğe geçişteki yolculuk şekil verir iyi insan olma tercihine. Hız ve rekabetle şekillenen ama asla bütünlenmeyen, her şeyin fiyatının bilindiği fakat değerinin bilinmediği bu çağda, biz yeni nesil ebeveynler mutlu çocuk yetiştirmek obsesyonuna kapılıyoruz. Bu nesle iyi bir dünya bırakamıyoruz; dilerim iyi bir nesil bırakıyoruzdur dünyaya... -Evrim Kuran

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) İnsan Davranışı Ve Sosyal Çevre-2 Dersidir.

Tarihte adı geçen iki Türk peygamber kimdi, Oğuz Kağan neyi simgeliyordu, Kur’an’da bahsedilen Zülkarneyn’in (a.s.) Oğuz Kağan’la bağı neydi, Türklerin ilk kitabı Ulu Han Ata Bitiği’nde neler yazıyordu. Hazırsanız sizi sıra dışı bir yolculuğa çıkarıyoruz. Yada taşının esrarından Altın Elbiseli Adam’ın gizemine, Alp Er Tunga’nın sır dolu hayatından Yecüc ile Mecüc’ün Oğuz Kağan’la ilişkisine, kuruluşun kutsal hikâyesinden Türklerin anlatılmamış serüvenine uzanan, kaynaklara ve bulgulara dayalı olağanüstü bir yolculuk. Akıcı üslubu ve sıra dışı anlatımıyla beklenen kitap HEYET 4, bildiğiniz Türk Tarih tezlerini sarsacak. Sorularınıza cevap buldukça çok daha fazla soruyla karşı karşıya kalacaksınız. Bunun için ilk sayfayı açmanız yeterli. Kitabın başından bir daha kalkamayacaksınız.

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Sosyal Psikoloji Dersidir.

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Aile Sosyolojisi Dersidir

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Çağdaş Sosyoloji Kuramları Dersidir.

Times’ın “yaşayan en önemli entelektüellerden” dediği Noam Chomsky’den dünyanın işleyişine dair keskin ve ezber bozan bir bakış. -1964’te, ABD hükümetinin Şili seçimlerinde kendi kayırdığı adayı seçtirmek için kişi başına harcadığı para, o yıl ABD’deki başkanlık seçimlerinde iki adayın birden (Johnson ve Goldwater) harcadığından daha fazlaydı. - ABD’li kuvvetler 1945’te Kore’ye girdiğinde, Japon faşist polisini ve onlarla Japon işgali sırasında işbirliği yapmış Korelileri kullanarak amansız bir baskı başlattı. Kore Savaşı’ndan önce Güney Kore’de 100.000 kadar insan öldürüldü. - Siyahilerle beyazlar arasındaki çoğu fark aslında sınıf farkıdır, yoksul ve zengin beyazların arasındaki uçurum da çok büyüktür. Fakat ABD’de sınıf üzerine konuşmaya izin yoktur. Bu sözcüğü kullandığınız anda herkes bir fena olur. - II. Dünya Savaşı’ndan sonra çok sayıda Nazi, çoğunlukla Vatikan’ın ve faşist rahiplerin yardımıyla Latin Amerika’ya kaçırıldı. Genellikle çok açık bir şekilde Üçüncü Reich örneğine dayanan ABD destekli polis devletlerinde askeri danışman oldular ve bölgedeki köylülere Gestapo icadı işkence tekniklerini öğrettiler. - James Madison hükümetin birincil hedefinin “varlıklı azınlığı çoğunluğa karşı korumak” olduğuna inanıyordu. Meslektaşı John Jay’in de bayılarak söylediği gibi “ülkenin sahibi olanların ülkeyi yönetmesi gerekir.” - Yatırımın olabildiğince risksiz olması gerekir. Hiçbir şirket serbest piyasayı istemez. Onların istediği şey güçtür. - Halkın istediğine “siyaseten gerçekçilik dışı” deniyor. Kendi dilimize çevirirsek, iktidar ve imtiyazın ona karşı olduğu anlamına gelir bu. - İş dünyasının idare ettiği, işportacı bir toplumda yaşıyoruz, temel değeri hilekârlık olan bir toplum.

İnsanoğlu yüzyıllar boyunca dünyanın düz olduğuna ve evinden uzağa giderse, dünyanın bir köşesinden aşağıya düşeceğine inandı. Yaşadığımız bu yüzyılda acaba bunun gibi insanlığın inandırıldığı kaç durum daha var? Kitabımızda Sümerlerden bugüne dünyayı yöneten gizli ailelerin, kendileri dışındaki insanlara, sihirbazın sahnede seyirciler için hazırladığı oyunu gibi, nasıl bir illüzyon hazırlayıp yönettiklerini, teknolojiyi kullanarak, ortak bilincimize ve bilinçaltımıza subliminal mesajlarla ektiklerini, algı operasyonlarıyla korku salarak bizleri nasıl kontrol altında tutmaya çalıştıklarını idrakimiz kadarıyla paylaşmaya çalıştık... Hakikatle ilgili bilmemiz gereken tüm bilgiler Hz. Âdem Peygamber’den bugüne kadar insanoğlunun içinde var. Genetiğiyle oynanmış gıdalar, korku ve algı operasyonlarıyla insanoğlunun gönül gözü kapatılıp, beş duyu organı içine hapsedilmeye, özünden, doğasından uzaklaştırılmaya çalışılıyor. Beş duyu organına hapsedilmiş kişileri, diledikleri gibi yönetebiliyorlar. Şimdi arınma, kendimizi geliştirme, hislerimizi güçlendirme ve Allah nasip ederse gönül gözümüzü açma vakti. Allah’a gerçekten kul olmayı başarabilen ve gönül gözleriyle hayata bakabilenler; kısacası bilmekten hale geçebilenler, dünya sahnesindeki sihirbazın hilelerini görmeye başlıyorlar. Kendi içimizdeki kilitleri açarak, özgürleşme vaktimiz geldi. Kendi özümüze ulaştıkça, etrafımızdaki kişilere de ulaşmaya başladığımızı fark edeceğiz. Şimdiden bütüne şifa olsun.

“Uğur Batı bizi bu kez hayatımızın akışında farkına varmadan kaçırdığımız, basit gibi görünen birçok ayrıntıyı yeniden anlamlandırmaya davet ediyor. Sorular soruyor ve kendi sorularımızı sormamız için bizi kışkırtıyor adeta. Bu kitabı okurken bildiğinizi sandıklarınızı yeniden düşünme ihtiyacını duymanız da mümkün, kimi sorunlarınızla baş etmede çok işinize yarayabilecek küçük, yol gösterici ışıkları da. Yolda ilerledikçe farklı kültürler, çok uzağımızdakiler, ama aynı zamanda da çok yakınımızdakiler bize meğer ne çok ipucu veriyormuş diyebilirsiniz. Sonuçta her şey insan için değil miydi zaten?” Mario Levi “Birçok insan doğal olarak hayatın anlamını sorguluyor. Ben bu dünyada kişisel gelişim için var olduğumuzu düşünüyorum. Kişisel gelişim içinse bir insanın kendi kişiliğini ve diğerlerini tanıması şart görünüyor. Bu yolda dünyanın en etkili kişilik tanıma yöntemi Enneagram ve yöntemin Kalp, Zihin ve Beden yaklaşımı bize büyük imkanlar tanıyor. Birçok diğer yaklaşımın aksine Enneagram, dinamik ve tutarlı yaklaşımıyla kişilik tanımada kilit bir noktada. Uğur, bu kitabıyla Enneagram gibi karmaşık yöntemi bize olabilecek en keyifli yolla sunuyor. Hikayeler anlatıyor, çözümlemeler yapıyor. Kitabın dili çok parlak ve sihirli. Uğur bizi aslında heyecanlı bir okuma deneyimine davet ediyor.”

r tarihin her döneminde bugün gördükleri değeri görmedi. Özellikle Ortaçağ’ın karanlık dönemlerinde, insanlığın karanlık yüzüyle onlar da tanıştı. Dünya dönüştükçe, insanlar kedilerin zannettikleri gibi şeytani özelliklere sahip olmadıklarını anladılar ve kedileri yeniden hayatlarına, evlerine aldılar. Tam da o dönemde kaleme alınan 1800’ler İngiltere’sinde Kedi’de, bir toplumun, bir türe hak ettiği konumunu geri verirken yaptığı incelemeleri görecek; kedi türleri, beslenmesi, bakımı, hastalık ve tedavileri konusunda bir dönem okuması yapacaksınız.

“Bilim gazeteciliği” denilince ülkemizde akla ilk gelen isim olan Orhan Bursalı, 2015 Nobel Kimya Ödülü’ne değer görülen Aziz Sancar’ın yaşamını ve çalışmalarını anlatıyor. Mardin’in Savur ilçesinden Stockholm’deki Nobel törenine uzanan müthiş bir başarı öyküsü yer alıyor elinizdeki kitapta. Laboratuvarlarda geçen bir ömrün ve bilim dünyasını sarsan keşiflerin yanı sıra Aziz Sancar’ın özel dünyasına çok yakından bakıyor, bu büyük bilim insanının tutkularına tanıklık ediyorsunuz. Aziz Sancar ve Nobel’in Öyküsü, futbol tutkusundan kanser tedavisinde açtığı yeni kapılara, altı şişe birayla eve kapanmasından en çok etkilendiği Nobel tebrikine, ailesinden çalışma arkadaşlarına kadar, Nobelli bir bilim insanının dört dörtlük portresini sunuyor. “Nobel almak güzel ama ondan da güzel şey Nobel’i almaya giden yol ve yapılan keşiflerdir.” - Aziz Sancar - (Tanıtım Bülteninden)

Dün ve bugün… İyi ve kötü… Aşk ve inanç… Akşam Yıldızı, okurlarını bugünden alıp asırlar öncesinin Göbeklitepe’sine götürüyor. İyi ile kötünün mücadelesinde bir aşk yolculuğu bu… Sevginin inanca, inancın tutkuya, tutkunun hayata adım adım karıştığı noktadan Göbeklitepe hakkında bilinen her şeye yeni bir bakış, bir ters yüz ediş… On iki bin yıl önce yaşayan kadim insandan günümüzün modern insanına evrilen anlam arayışı… Duymak istediğimiz belki de ilk insanın var oluş hikâyesi… İskender Pala’nın yetkin kalemi ve ustaca kurguya dönüşen hayal gücü, Göbeklitepe üzerine herkesi yeniden düşündürecek; Akşam Yıldızı kendi gerçekliği ile ezber bozacak.

“İçeri girdim ve kollarıma aldım onu. Tırnaklarını ensemde hissettim. Hıçkırıyordu. Biliyordum ki söz konusu olan ne oydu ne de ben. Söz konusu olan, bir kopuştu. Bu yalnızca bir yardımlaşma anıydı. Her ikimizin de hiçlik bagajlarını daha uzağa taşımadan önce unutmaya, bir konaklama yerine gereksinimimiz vardı. Çölü geçmek gerekiyordu…” “Seven tek insan senmişsin gibi konuşuyorsun. Benim için dayanılmaz bir düşünce varsa, o da yaşama sebebimle birlikte ölmektir. Çok dişi bir kadın, çok erkeksi bir adam laflarını hiçbir zaman anlamamışımdır. Sevilen bir erkek ya da sevilen kadın demek değil midir bu herşeyden önce?” “Şimdilik söz konusu olan, şansa bir şans vermektir. Bu öyle bir dönem ki, herkes yalnızlığı haykırıyor ve aşkı haykırdığını bilmiyor. Oysa insan yalnızlığını haykırdığında, her zaman aşkı haykırır.” (romandan) Romain Gary‘nin Kadının Işığı romanı, kadın-erkek ilişkisinin üçüncü boyutunu, bir çifti anlatır. Roman bu özelliğiyle tam bir aşk şarkısı, bir sevda türküsüdür…

'Merhaba' kendi gibi birçok sözün habercisi olan bir sözle başlıyor yolculuğumuz. heyecanlıyız. konuşmak ve duyulmak istiyoruz. biz kimiz peki? biz de bilmiyoruz. başlıyoruz araştirmaya. çoğalıyoruz araştırdıkça. toplaşıyoruz. herkes getirdiği yüklerini bırakıyor. anlatıyor, dinliyor düşünüyor. bir diğerini anlatmaya başlıyor sonra, bir diğerini dinlemeye ve bir diğerini düşünmeye. bendeki ötekiyi, ötekideki benle buluşturmaya. dergi çıkarmak asıl hedef ama nasıl? bir bilene soralım diyoruz. onlar da heyecanlı. anlatıyorlar da anlatıyorlar. bir sorunuz olursa çekinmeyin diyorlar. teşekkür ediyoruz. dergi çıkarmak asıl hedef ama ne konuda? neyi anlatacak bu dergi? neyi soracak sorgulayacak? derginin ismi ne olacak peki? afallıyoruz burada bir süre. insan hakları dedik dedik de, insan hakları teorisyeni değil kimse. derginin ismi ayrı muamma. doğru hissetmiyor hiçbir öneri. bir gün çıkıverdi gibi hissediyordum o zamanlar bu dosya konusu. "güvenli alan". dönüp bakınca öyle değilmiş diyorum. derginin ilk okumaları ayrımcılık üzerine. toplantıların başlarında derginin nasıl bir yer olmasını konuşmuşuz, ne olursa daha güvende oluruz'u uzun uzadıya tartışmışız. kendimize "güvenli alan" inşa etmişiz bir bakıma. sonra diyoruz ki bu güzel bunu araştıralım. o kadar kısa sürede o kadar çok konu geliyor ki aklımıza heyecanımız artıyor. sonunda neye benzeyeceğini çok merak ediyoruz. okuyoruz, izliyoruz, tartışıyoruz. yazılar yazılıyor, düzeltiler yapılıyor, tekrar yazılıyor. sonra tekrar ve tekrar yazılıyor. öğreniyoruz sonuçta. iyi. güzel. içerikler oluşmaya başladı da derginin ismi hala belli değil o ne olacak. "insancıl diye bi' birimi vardı bizim kulübün onun adı güzel o olsun. hem insan haklarıyla uyumlu." a o güzel. iyi ama hayvan hakları ne olacak? sene olmuş kaç, insan merkezcilik ayıp değil mi biraz? öyle. biraz daha bütünlüklü, kapsayıcı bir şey olsun. "bütüncül?" "kapsayıcı dergi?". tatsız duyuluyor. birimize güzel gelen diğerine iyi hissettirmiyor. sözün gücünü fark ediyoruz. beraberinde getirdiği yükleri fark ediyoruz. neden dergi çıkardığımıza küçük bir göz kırpıyor bu. hoşumuza gidiyor. insan ve hayvan haklarını kapsasın tamam ama, ya bunlar da yetersizse? ya başka şeyler eklememiz gerektiğinde, ya da bakış açımızı başka şeyleri ekleyerek değil de direkt onları da içeren bir şekilde kurgulamamız gerekirse? yani ya bunun sonu gelmezse? dergimiz isimsiz mi kalacak? "artı demek, alışılagelmeyen, toplum tarafından kabul görülmekte zorlanılan, sıradan ve basmakalıp konuların, ideolojilerin ve düşüncelerin bir platformda yer almasına olanak sağlamak için toplumda ve insanların zihinlerinde açılan bir yer, farklılıklara saygı duymaya başlanılan bir nokta benim için."diyor gökçen. "İçinde bulunduğumuz ya da dışında kaldığımız ama dayanıştığımız herkesle hepimiz olmak."diyor bilge. yani aslında başladığımız yere dönüyoruz. bir olmaya. ötekiyi ve beni buluşturmaya. "artı dediğimde sınırlara sığmak istemeyen düşünce ve duygularımın ortaya çıkma, dönüşme ve dönüştürme isteğini hissediyorum." diyor hilal. "benim için artı: fikri, ideolojisi, tarzı, tercihi, benliği ne olursa olsun tüm herkesi kapsayan bir sonsuzluğun temsili demek." diyor buse. artının sonsuzluğuna, sınırsızlığına sığınıyoruz. birbirimizi kapsıyoruz. "benim için artı ve artı dergi'ye emek veriyor olmak demek kendi(me) çizdiğim sınırların ötesiyle de bir olmak demek; bu da dünyanın en güçlü, en bütünlüklü hislerinden birisi belki de." diyor mina ve evet emek veriyoruz. biz olan tüm ötekilere "güvenli alan" oluşturmaya çalışmaya. bu da bizi güçlü hissettiriyor.