Eserlere Göre Listeleme

Bu kitapta, ne öykü ne de şiir sayılabilecek yazılarımı bir araya getirdim. Olsa olsa, adı üstünde, yazılardan ibaret bir kitap kaleme aldım. Esasında bir yazının adı değil, okurda uyandırdığı his önemlidir. Mühim olan, bir yazının yüzlerde hüzünle karışık bir tebessüm bırakabilmesidir. Her yazı insanı biraz kederlendirmeli fakat sonunda dudaklara hafif bir tebessüm kondurmalıdır. Zira insanı insan yapan, bu iki duygunun da hissedilebilmesidir. Nitekim hayat, yaşarken gülümseten hüzünlü bir hakikattir. Hakiki bir yazı ise, okununca yüzlerde hayatın yansısı gibi beliren hüzünlü bir gülümseme bırakandır. İşte ben bu yazıları “hüzünlü bir gülücük” için yazdım. Okuduğunuzda yüzünüzde dokunaklı bir tebessüm belirsin isterim. Zira hayat da böyledir, yaşarken gülümseten hüzünlü bir hakikattir.

"…Kim öpülür "yokluğundan"? Kimimiz var sahi? Benim iki varım bir yoğum var. Biri yârim. Yârim var çok şükür. Yara gibi. Derman kanar. Kanayan yarama, yaramdan kanayan dermanı sürerim. Ne güzel bir döngüdür bu. Biri derdim. Derdim var çok şükür. Derdi olmayan yok olur. Çok şükür derdim "dertsizlerin derdi" gibi değil." Sahi kim öpülür yokluğundan? Yârim var. Yaram gibi sıcacık. Derdim var. Dermanım derdimde saklı. Dostum. O da yokluğunda saklı. Dostum! Öpülesi yokluğuna selam olsun. Yokluğunda saklıdır varlığım.

Bürküt 15. yüzyılda Orta Asya'da yaşayan bir Türkmen kızı. Doğuştan Şamanlık yeteneğine sahip. Kutsal Vooo Bataklığı'nda boğulmak üzereyken çamurdaki Anaşidalar ona uzaylı-insan niteliği kazandırırlar. Çünkü kendisine göksel güçler tarafından, insan soyunun yok olmaması konusunda önemli bir görev verilmiştir. Bengü ise 21. yüzyılda İstanbul'da yaşamaktadır. Kayak kazasında çığ altında kalır. Ruhu varlığından kıvılcım gibi sıçrayıp çıkar. Paralel evrenlerdeki geçmiş zaman katmanlarına savrulur. Orada Bürküt'e sığınıp onunla bütünleşir. Bürküt, ruh eşiyle birlikte Asya'da on yıl süreyle destansı serüvenler yaşar. Sonunda Oğuz Kağan'ın Çin'de yaptırmış olduğu efsanevi Beyaz Piramitler'e ulaşır. İnanışa göre piramitlerde, tüm dünyada barışı sağlayacak gizemli bir güç saklıdır. 2001 yılbaşı gecesinde, dünyayı şaşırtan bir olay yaşanır. On yıl önce yarı ölü hâlde, bitkisel hayata tutsak olan on beş yaşındaki Bengü birdenbire canlanır. Çünkü ruhu, Bürküt'ten ayrılıp kendisine geri dönmüştür. Amaaa!

Yer yer çatlamıs eski kemanından görünürde ekmegini çıkartmaya çalısan çalgıcı Jakob öteki sokak çalgıcılarından farklıdır. Önünde notalar vardır ama o zaman ölçüsünden melodiden yoksun sadece kendisi için varolan bir dünyada sadece kendisinin anladıgı hissettigi bir seyler çalıp durur; dolayısıyla da önündeki ters çevrilmis eprimis sapkasının içi genellikle bos kalır. Avusturya edebiyatının önemli simalarından Franz Grillparzer Yoksul Çalgıcı'da 19. yüzyılın vazgeçilmez edebiyat tipi "toplum dısı insanı" karsımıza çıkartır. Kendinden geçmisçesine kemanını "gıygıylayan" bu yaslı adam aykırı bir sanatçı bir karsı tiptir; onun kisiliginde sanat ile hayatın sanat ile toplumun iliskisini sorgulayan küçük bir anlatı buluruz. Sanat Jakob için estetik-ahlaki bir ideal düzeyine çıkmıs hayat demektir.