Eserlere Göre Listeleme

Belki de yoğun bakım hem bedene hem ruha bakılan bir yer olmalı… Sevgili Nilüfer’e teşekkür ediyorum. Kalp ekseninde yürüme cesareti gösteren bir hekim olduğu için… Metin Hara Her “CAN”a değer verip işini sevgiyle yapanlar mucizelerini gerçekleştirir. Dr. Nilüfer bunun en güzel örneği… A. Neşe Turan Anneannemi 23 günlük bir yoğun bakım süreci sonunda kaybetmiştik. Annem ve teyze, anneannemin yoğun bakımdan Hakk’a yürümesine çok üzülmüşlerdi, “Keşke bu evdeyken olsaydı” dediler… Bense onlara sadece şu kadar söyledim; “Allahımızın merhameti bu. Anneannem son 23 gündür sadece Allah’a güvenmeyi ve onunla beraber olmaya talim ettiriliyor. Eğer ki evdeyken Hakk’a yürüseydi belki gitmeden ‘Deniz, Tülay, Şenay yardım edin” diye seslenecekti, bizden yardım isteyecekti. Oysa yoğun bakımda o ‘Allahım yalnız sen benimlesin’ demeyi öğrendi ve gitti… İman ediyorum ki diğer boyuta geçişi bu sebeple daha kolay ve teslimiyetle oldu. İşte bu sebeple kitabın adı bile beni derinden etkiledi… Bir doktorun hekime dönüşmesi ve Yaradanıyla buluşması, yoğum bakımın bir başka mucizesi daha olmuş. Bedenleri tedavi etmek için “uyutan” bir anestezi uzmanının ruhsal “uyanış ve uyandırış” hikayesi… Deniz Erten

Sabahattin Ali’nin kızı, Cumhuriyet Türkiyesi’nin müzik ve kültür atılımının önemli öğrencilerinden Filiz Ali’nin yaşamöyküsü, 1940’lardan günümüze Türkiye’nin öyküsü aslında. Konservatuvar yılları, Amerika’da Türk bir genç kız olarak yaşadıkları, sonrasında Türkiye’nin en önemli sanat merkezi olan CRR’nin sanat yönetmenliği... Tüm bunların ardından yolun başındaki gibi bir müzik okulu kurma arzusuyla doğan AIMA (Ayvalık Uluslararası Müzik Akademisi) Filiz Ali’nin yaşamının her anı müzikle, çalışmayla, okumayla dolu. Annesiyle ilişkilerini, anne olmaya dair duygularını ve hiç bitmeyen öğretmenliğinin iç içe geçtiği ruh hallerini büyük bir içtenlikle -zaman zaman da özeleştiriyle anlatan- Filiz Ali’nin anıları Türkiye’nin bir dönemine tanıklık ederken kültür ve sanat dünyasının kazanımlarını ve kayıplarını anlamamızı da sağlıyor. “Yok Bi’şey Acımadı ki...” Filiz Ali’nin neşeli üslubuyla kaleme aldığı, okuyanı zaman zaman hüzünlendirse de her şeye rağmen yılmadan çalışan ve ayakta kalan bir kadının hikâyesi olarak yol gösterici bir metin. Aynı zamanda umut verici. “Elinizde tuttuğunuz bu kitapta üzüntü ve gözyaşı olmayacak. Hep güzel şeyler anlatacağım size. Doğanın, sanatın, müziğin, dostluğun, çocukların, gençlerin, hayatın güzelliklerini, tanıdığım ve örnek aldığım güzel insanları anlatacağım. Dileğim, çocuklarıma, torunlarıma, öğrencilerime, okurlarıma güzel anılar bırakmak. O kadar.”

Avusturyalılık, Katoliklik ve Nasyonal Sosyalizm... Franz Josef Murau, Wolfsegg'de bunların içine doğar. Nefret ettiği bu coğrafyadan yıllar önce ayrılıp dünyada en sevdiği kent olan Roma'da yaşamaya başlayan Murau, annesi, babası ve erkek kardeşinin ölümünü bildiren bir telgraf alır. Bu telgraf Murau'nun geçmişi ve deyiş yerindeyse Wolfsegg hâkimi ailesiyle yeniden hesaplaşmasına yol açar. Giderek bütüncül bir Avusturya toplumu ve Avusturyalılık eleştirisine dönüşen bu hesaplaşma öyküsü, bir anlamda da Murau'nun kendini Wolfsegg'le yeniden karşılamaya hazırlayışının öyküsüdür.