Eserlere Göre Listeleme

2024 Nobel Edebiyat Ödülü Han Kang'a Layık Görüldü. Kang, Nobel Kazanan İlk Asyalı Kadın Yazar. 2016 Uluslararası Booker Ödüllü Vejetaryen 2018 Dublin Edebiyat Ödülü Finalisti Çocuk Geliyor 2018 Uluslararası Booker Finalisti Beyaz Kitap 2023 Prıx Médıcıs Kazananı Veda Etmiyorum Şimdi Sevgilinin Soğuk Elleri, Sırada Yunanca Dersleri Ve Niceleri… Han Kang'ın metinlerinin odağında makro ve mikro iktidarların özellikle kadınlar ve dolayısıyla tüm toplum üzerinde kurduğu baskı, uyguladığı zulüm var. Bir yandan Kore tarihiyle yüzleşirken öte yandan şiirsel, akıl ve duygu yüklü, temiz ve keskin bir dille dünya okurlarına evrensel bir çağrı yapıyor. Adeta kış uykusundan uyanır gibi… ''Şafak vaktinde görülen bir rüya, yabancı birinin söyleyiverdiği bir çift söz, çok da dikkat etmeden okunan bir gazete yazısı, aniden akla düşen eski bir hatıranın bir ânı… Tüm bunların kutsal bir ilham gibi hissettirdiği zamanlar vardır. İşte böyle anlar, roman yazarken en sevdiğim anlardır. Her zamanki gibi sıradan bir günde, tamamen yeni bir hisle karşımıza çıkan sayısız soru, ufak ve yoğun aydınlanma anları, derinde bir yerlerimize saplanan duyguların içinde bir tür özgürlük... İşte bunları hissederim.'' Han Kang Yazar H’ye bir gün tuhaf bir telefon geliyor. Daha önce sadece bir kez gördügü heykeltıraş Cang Unhyong, aniden sırra kadem basmış, bulunamıyor. Ondan geriye yalnızca tutkuyla yaptığı alçı heykeller ve maskelerle çevrili dünyadan aldığı yaraları anlatan günlüğü kalmış. Kayıp heykeltıraşın yazdıklarını okurken aslında geçmişimizin, unuttuklarımızın, kaybettiklerimizin peşine düşüyoruz. Bu sefer merkezde sınırsız güzellik baskısı ve gençliğe duyulan hastalıklı aşk var. Han Kang bir kez daha saf gerçekliğin çarpıcı etkisini kullanarak okuru uçsuz bir duygu evrenine çağırıyor.

Dyodyo! Hiç bitmeyecek mi bütün bunlar? Sabrım tükenmeye başladı; İşlerden değil, senin yüzünden! Neden buraya gelmedin ki? O tatlı dudaklarından bir öpebilseydim, bütün bu işler vız gelirdi bana. Bebeğim, bügün Warski'lerde bildiriyi tartışırken, tam orta yerinde, öyle bir ezildi ki ruhum, seni öylesine özledim ki, az kalsın çığlık çığlığa bağıracaktım. Korkarım o dostumuz şeytan - hani o Cenevre'deki, Bern'deki- bu gecelerden birinde yine kanıma girecek ve beni doğruca Doğu Garına, Dyodyo'ya, benim Dyodyo'ma Çuçya'ma benim biricik dünyama, beni kendi hayatıma geri gönderiverecek!

Birinci Bölüm: bir aşk masalı O sabah her zamankinden erken uyandı Lale Bahadır. Başucundaki saate baktı. Henüz beşbuçuktu. Yatakta gerinebildiği kadar gerindi. Canı kalkmak istemiyordu. Fakat geceden yarım kalan işini bitirmesi gerektiğini hatırladı. Kalktı. Elini yüzünü yıkadı. Balkona çıktı. Sıcak bir gün olacak diye geçirdi içinden. Sanki bahçedeki çimler boynunu bükmüş, kaderine razı bir biçimde uzanmışlardı. Gözleri yoldaydı, demek daha doğru olsa gerek. Onların en sevdikleri kişiler, tabii ki bahçıvanlardı. Kendilerine içeceklerini nasıl da verirlerdi, hiç esirgemeden, doyuruncaya kadar... (Kitabın İçinden) .