Soğuk ve karlı bir kış günü,
Tombik Ayı mağarasında,
Sıcacık yorganına sarınmış,
Etrafı izliyordu.
Kar taneleri usul usul düşüyordu.
Tombik Ayı'nın mağarası sıcacıktı ama..
Tombik Ayı bir türlü uyuyamıyordu.
Tombul Tosmur kendisine Tombul denilmesinden hiç hoşlanmıyordu. Bu yüzden arkadaşlarından uzaklaşmıştı. Bir gün yine her zaman saklandığı büyük nilüfer yaprağında üzgün üzgün oturup kendi kendine konuşuyordu. Onun söylediklerine kulak misafiri olan bir sincap ona yardım etmek istediğini söyledi. Sonrasında bakalım neler oldu.