Eserlere Göre Listeleme

1950’li yılların başında, daha sonra en şöhretli serileri Vakıf ve Robot’a öncülük edecek Gelecek Tarihi öykülerini yazdıktan hemen sonra Isaac Asimov ilk romanlarını kaleme aldı. Artık hem okurlara hem de yayıncılık dünyasına kendini kabul ettirmiş büyük ustanın neredeyse tüm külliyatına egemen olan Galaktik İmparatorluk evreninin ilk uzun kurguları da böylece ortaya çıktı. Nükleer felaketin Dünya’yı yerle bir etmesinden binlerce yıl sonrasını anlatan Galaktik İmparatorluk Serisi insanlığın, galaktik medeniyet ve ilk Galaktik İmparatorluk’un doğuşuna uzanan yolculuğunun başlangıcı. Tyrannlılar, Atbaşı Nebulası’ndaki elli gezegeni kontrolleri altına almışlardı. Gezegenlerin yöneticileri, Tyrann gezegenindeki efsanevi taş sarayında yaşayan Tyrann Hanı’na koşulsuz şekilde boyun eğmişlerdi. Dünya Üniversitesi’ndeki son gününde bir suikasttan son anda kurtulan, Widemos Kâhyası’nın oğlu Biron Farrill, kendisini hiç ummadığı bir durumda, Tyrannlılar’a karşı düzenlenen bir başkaldırının ortasında bulur. Biron, tutuklandığını öğrendiği babasının izini sürmek ve hayatta kalmak için Rhodia’ya doğru tehlikeli bir yolculuğa çıkar. Gezegenlerin kaderini belirleyecek düşmanlar, komplolar ve dostlar orada kendisini beklemektedir.

37 yaşındaki Metin, İstanbul’da hayatını gündelikçilik yaparak kazanan bir adamdır. Kendi küçük dünyasında mutlu bir hayatı vardır. Hayranı olduğu arabesk müzik için besteler yapar. Bir gün yeğeni Ümit askerlik tayini ile İstanbul'a gelir e Metin'i ziyaret eder. Bu ziyaret ile yaşamı bir süre sekteye uğrayan Metin, esas olarak yanında çalıştığı Suzan Hanım’ın diğer gündelikçisi Neslihan’ın eve gelmesiyle alt üst olur. Bu iki kişi de kendi hayatlarında, kendi yollarına gidince Metin gene küçük dünyasında, yalnız başına kalır. Ta ki bir televizyon programı onu konuk olarak çağırıncaya dek! Toz Ruhu'nun başrollerinde Tansu Biçer, Nihal Koldas, Settar Tanrıöğen gibi ünlü oyuncular var. Filmin yönetmen koltuğunda ise; Nesimi Yetik oturuyor.

Erken bir gün bir kitap çektim, açtım ve kalakaldım. Birkaç paragraf okudum. Sonra çöplükte altın bulmuş biri gibi kitabı masaya götürdüm. Cümleler sayfada yuvarlanıyordu, kayıyorlardı. Her cümlenin kendine özgü bir enerjisi vardı; cümlelerin özü sayfaya bir biçim veriyordu: sayfaya oyulmuşlardı sanki. Duygusallıktan korkmayan birini bulmuştum sonunda. Mizah ve acı olağanüstü bir kolaylıkla iç içe geçmişti. O kitabın ilk sayfaları benim için çılgın ve büyük bir mucizeydi. Evet, Fante beni çok etkiledi. O kitapları okuduktan kısa bir süre sonra bir kadınla yaşamaya başlamıştım. Benden daha ayyaştı ve korkunç kavgalar ederdik. Bazen ona, "Bana orospu çocuğu deme! Bandini'yim ben, Arturo Bandini" diye bağırırdım. Fante benim Tanrı'mdı ve Tanrı'ların rahatsız edilemeyeceğini, kapılarının çalınmayacağını biliyordum. Ama "Angel's Flight"ın neresinde oturduğunu tahmin etmeye çalışır, hala orada yaşadığını tahayyül etmeyi severdim. Hemen her gün ordan geçerdim, Camilla'nın tırmandığı pencere bu muydu? Lobi bu mu? Hiçbir zaman emin olamadım. Chares Bukowski

"Bensu Kaya, biliyorum, tanığıyım, hikâye sanatına öyle saygı duydu ki, yıllarca ve yıllarca yazdıklarını yayımlamaktan uzak durdu. Bugün yayımlıyorsa, bizlerin âdeta dürtüklemesiyle. Yoğun bir hüznün gizlendiği, içe kapanışların sürüp gittiği Bensu Kaya hikâyeleri bence mutlaka yayımlanmalıydı..." -Selim İleri- "Kediler, mektuplar, evlerde yalnızlıklar, birbirini hiç anlamayanlar, belki de anlamaktan korkanlar... Gerçekten de kimselerin vakti yok mu durup ince şeyleri düşünmeye? Bensu Kaya derin bir duyarlılıkla bu gün yaşanmakta olan hoyratlığı, bir başka deyişle insan ilişkilerindeki açmazları aktarıyor ve yüzleşmeye çağırıyor bizi. Öte yandan şiirlerle sarmaşan bu sıcacık, hüzünlü öyküler karamsar olmaktan uzak, hâlâ umudun var olduğunu da imliyorlar. Böylelikle de toza değil yüreğimize yazılıyorlar." -Jale Sancak- (Tanıtım Bülteninden)