Eserlere Göre Listeleme

Beni rüyalar âleminde bırakma. Keşkelerin yanılsamasından beni çekip al. Buna hemen bir son ver. Beni hemen gerçeğe kavuştur ki sevmeyi tekrar öğrenebileyim… Otuz sekiz yaşındaki Kitty Miller küçük bir dairede kedisiyle yaşamaktadır. Liseden beri en yakın arkadaşı olan Frieda'yla birlikte küçük bir kitabevi işleten Kitty'nin ailesi, arkadaşı ve kitabevi arasında geçen sıradan yaşamı bir gün başka bir yerde uyandığını fark etmesiyle allak bullak olur. Daha önce hiç görmediği bu ev, onun evidir yine de. Başka bir dünyada, başka bir aileyle ve arkadaşlarla farklı bir yaşam… Hangi dünyanın gerçek, hangisinin rüya olduğunu bir türlü anlayamaz. Genç kadının gerçek hayatıyla hayali yaşamını sorgulaması arasında geçen bir süreç başlar. Bu iki dünya arasında bocalarken de travmalarıyla, acılarıyla ve geçmişiyle yüzleşmesi gerekir. Peki ya gerçeklerle yüzleşecek cesareti yoksa? "Muhteşem bir ilk roman… Swanson kesinlikle övgüyü hak eden bir hikâyeye imza atmış." -USA Today- "Swanson, Kitty'nin ve Katharyn'in dünyasını öylesine ustalıkla yansıtmış ki kitabın sonuna dek hangisinin gerçek hayatın parçası olduğunu anlayamıyorsunuz." -Publishers Weekly- "Hikâyenin temelini oluşturan varlık/yokluk sorgulamaları ve gerçekle rüya arasında yaşanan bocalamaları okurken kendinize 'ben olsam ne yapardım?' sorusunu sormadan edemeyeceksiniz." -Redbook Magazine-

Neşe Apartman’ın kapısının önünde duran iki karaltı, bir kahve telvesindeki bedbelirti gibiydi. ‘Bir röntgen filmindeki beyin uru izleri’ dense bile yeriydi. “Bayağı dakiksiniz Gülay Hanım.” Orta boylu, keçisakallı, kırk başlarında biriydi bunu diyen. Sağ elinde naylon torba içindeki bir paketi tutmaktaydi. Üç hafta önce falıma bakmış ve hayatımın tümden yeni bir mecraya sürüklenmişti. Şimdi bu yeni yolun henüz kat edilmemiş bölgelerini gezecektik. “Bir şey mi var Sıtkı Bey?” “Her şeyi izah edeceğim Gülay Hanım.” Yanında duran genç kadın, her şeyi başlatan kimseydi. Üniversie yıllarından arkadaşım Meral. Yüzünde biraz huzursuz bir ifadeyle bana…

Yüreği Karadeniz tutkusuyla çarpan bir gezginin Datça Amsterdam ve Trabzon üçgenindeki savrulmalarını ve tanıklıklarını ilgiyle okuyacaksınız. Bu tanıklıklar bazen bir edebiyatçının metninden şiirinden yola çıkan denemelerle kimi zaman Karadeniz müziğinin ezgisinde kendini arayan bir dervişin duyarlığıyla kimi zaman da Amsterdam'da var olmaya çalışan sanatçıların coşkusuyla oluştu. İşte bu coşku paylaşılmak üzere Trabzon'dan Öteye... kitabının sayfalarında sizi bekliyor

The Tractatus Logico-Philosophicus first appeared in 1921 and was the only philosophical work that Ludwig Wittgenstein (1889-1951) published during his lifetime. Written in short, carefully numbered paragraphs of extreme compression and brilliance, it immediately convinced many of its readers and captured the imagination of all. Its chief influence, at first, was on the Logical Positivists of the 1920s and 1930s, but many other philosophers were stimulated by its philosophy of language, finding attractive, even if ultimately unsatisfactory, its view that propositions were pictures of reality. Perhaps most of all, its own author, after his return to philosophy in the late 1920s, was fascinated by its vision of an inexpressible, crystalline world of logical relationships. C.K. Ogden's translation of the Tractatus Logico-Philosophicus has a unique provenance. As revealed in Letters of C.K. Ogden (1973) and in correspondence in The Times Literary Supplement, Wittgenstein, Ramsey and Moore all worked with Ogden on the translation, which had Wittgenstein's complete approval. The very name Tractatus Logico-Philosophicus was of Ogden's devising; and there is very strong feeling among philosophers that, among the differing translations of this work, Ogden's is the definitive text - and Wittgenstein's version of the English equivalent of his Logisch-Philosophische Abhandlung. See all Editorial Reviews