En Çok Görüntülenen Kitaplar

11 yaşında bir tarikat şeyhinin oğluyla evlendirilen korucu kızı Derdâ ile hapisteki bir gaspçının aynı yaştaki oğlu “mezarlık çocuğu” Derda’nın bir mezarlıkta kesişen hayatlarının, bu iki çocuğu kırk yıl boyunca her tür şiddetle yontup birbirlerine hazırlayışının, (bütün anlamlarıyla) Yazı’nın bu iki çocuğu birleştirmesinin hikâyesi. Çocuk şiddeti, hayatın şiddeti, aşkın şiddeti, inancın şiddeti, hırsın şiddeti üzerine, A’dan Z’ye şiddet üzerine, dilin ve yazının şiddetiyle bir roman...

“Dünyanın farklı köşelerindeki sıra dışı insan davranışlarını, inançları ve ayinleri ekranlarınıza getiriyor. Gizli kimlikler, yasak aşklar, tuhaf tedavi yöntemleri, tüyler ürperten cenaze törenleri ve sokak dövüşleri gibi pek çok toplum için tabu sayılan davranışlar..."

Özellikle güzel sanatlar liseleri, müzik eğitim fakülteleri ve konservatuvarlarda eğitim gören görme engelli öğrenciler Braille notayı yeterince etkin kullanamadıkları için güçlük yaşamaktadırlar. Bu eğitim setiyle görme engellilerin Braille notayı öğrenmelerine destek vermeyi amaçlıyoruz. Eğitim setine ek olarak bir de kabartma döküman hazırladık. Bu dökümanı, indirdiğiniz ses arşivinde, sesli ayrımların en altında bulabilirsiniz. Bu kısa Braille metni bastırdığınız taktirde, sesli derslerde anlatılan örnekleri parmağınızla takip etme imkanı bulacaksınız. Braille çıktı alma imkanı bulamazsanız bile, derslerde anlatım sırasında örnekler tek tek yazdırılacağından, tablet ve kaleminizle yazıp kendi dökümanınızı hazırlayabilirsiniz. Kısmen görebilen ve Braille işaretlerle birlikte mürekkep notayı da öğrenmek isteyenler aşağıdaki bağlantıyı tıklayarak youtube'taki vidoları da izleyebilirler. https://www.youtube.com/playlist?list=PLN03yHxknZJOxdmhN06PTfs3glYIkczY2

" ... Biz yetimler intikam iştiyakıyla doluyuzdur. Dehşeti dengelemeye yatkınızdır. Başkalarının öçlerini de almaya hevesleniriz. Yetimlik bize kanlı doğaçlamalar yapma cüreti verir. Suçlamakla ya da suç işlemekle kaybolmayan bir masumiyet imtiyazına sahibizdir. İtiraf etmeliyim ki, aziz okur, benim ömrüm, her birini gebertmek istediğim insanlarla aramdaki buzdağlarını eritmeye çalışmakla geçiyor. Mesela zenginlerden nefret ediyorum, ne yapayım, elimde değil. O restoran sürüngenleri, fiyaka kumkumaları, yapmacık kasvetin mıymıntı bekçileri, ticari bir şiveyle konuşan zehirli papağanlar, hileli bir neşe içinde geviş getiren bunak vampirler, modanın ipiyle kuyuya inen kibirli cambazlar, tatile gebe fırlamalar, alaturka bir sadizmle zıvanadan çıkanlar, alafranga bir mazoşizmle yılışıklaşanlar... Hepsine teker teker Kolombiya kravatı takmak istiyorum! [Kolombiya kravatı: Meksika mafyasının uyguladığı bir cezalandırma biçimi: Kurbanın gırtlağına bir delik açılır ve dili bu delikten sarkıtılır.] Gerçi zamanla esnekleştim. Ulaşılması ve vazgeçilmesi en zor nimetin sükunet olduğunu anladım galiba. Tamam, zenginlere merhamet duyacak kadar güçlü değilim hâlâ, fakat sayıların artışındaki boşunalığın eşiğini görebiliyorum. İbrahim Kurban'dan öğrendiğim kadarıyla, yeşil banknotlar kamuflajdan başka bir şeye yaramıyor: Aptallığı, beceriksizliği, acizliği, yalnızlığı kamufle ediyorlar... Ayrıca, yetimlik zaman aşımına uğramaz, haddizatında yetim olmayanlar da yetimliğe doğru seyreder. Yani kimsesizlik, kimsenin tekelinde değildir: Kainat ve tarihin bekleme salonunda biraz soluklanıyoruz, çoğunlukla da adımız anonslanmadan kainata ve tarihe gömülüyoruz..."