Eserlere Göre Listeleme

Murat Şahin Öcal, Gece Trapezcileri adını verdiği bu öykü derlemesinde, kentin kaosu içinde yönünü yitirmek yerine, mekânını değiştirmese bile ağaçların, düşüncelere dalmanın ve müziğin derinliğine kendini bırakanların öykülerini anlatıyor. Kiminde hüzünle, kiminde ince alayla. Okuyunuz.

“Benan Bilek’e önceleri kızmıştım, neden bunca yıl yazmamış beklemiş diye, ama sonra anladım... Yazdıklarındaki yaşanmışlık ya da hadi adlı adınca söyleyelim bilgelik hem onun hem bizim beklememizi gerektirmişti. Elinizde tuttuğunuz kitapta sözcükler de hayatlar da insanlar da olgunlaşmıştır, dikkat ediniz. O yüzden de tam lezzetindedir, dahasını istetir. Onun kahramanları kaleminden, sayfasından çıkar sizin evinize girer, şöyle bir dolanır, belki iki çift de laf eder ve sonra hikâyedeki yerine geri döner. Bir bakarsınız tasvir ettiği evin kapısındasınız, bir bakarsınız anlattığı masada yemek yiyorsunuz. Birbirinden farklı bu öyküleri okurken de gözlerinizi dört açmanızı öneririm. Zira hepsi tıpkı bu dünyada olduğu gibi birbirlerine açılan kapılardır. Karşınıza kim çıkacak ne anlatacak bilemezsiniz. Okurken birden bir piyano sesi duyar yahut kendinizi bir evin önünde merdivenler önünde otururken bulursanız şaşırmayın. Samuel Taylor Coleridge’in dediği gibi belki de rüyadan uyandığınızda avucunuzda cennetten kalma bir çiçek bulacaksınız.” Aslı Perker

Hiçbir yazar uçmayı, kendi deyimiyle 'Doğanın ilahi gücünün simgeleri olan geceye, güne, dağlara, denizlere ve fırtınalara' teslimiyet gerektiren bu deneyimi, Saint-Exupery'den daha şiirsel ve büyüleyici anlatamamıştır. Zarif bir dille yazılmış, sürükleyici bu romanda Saint-Exupery, kendi deneyimlerine de dayanarak, Patagonya, Şili ve Paraguay'dan Arjantin'e gece uçuşları yapan kahraman pilotların dünyasının içine sokuyor bizleri. Bir tek gecede yaşanan olaylardan yola çıkarak, insanın doğayla mücadelesini, ölüme karşı duruşunu, amacına ulaşabilmek için göze aldıklarını destansı bir biçimde anlatan Gece Uçuşu unutulmayacak bir roman.

“Hep 17 yaşında kalacaksın. Buna kimin neden olduğunu bulacağım.” Bir genç kız kaybolur. Beş gün sonra bir korulukta bulunur. Serin on yedi yaşındadır. Narçiçeği ojeli tırnakları, askılı mavi tişörtüyle Serin artık bir “dosya”dır. Ama bazı ölümler istatistiklere sığmaz; havada asılı kalır, herkesin tenine siner, şehrin hafızasına kazınır. Ölümün izini kokulardan süren, yasını kendi içinde yaşayan Komiser Vedat ve geçmişi didik didik eden anne Hale için bu cinayet yalnızca çözülmesi gereken bir vaka değildir. Aşkın, ihmalin, suskunluğun ve arzunun izleri birbirine karışır; bu cinayette herkesin susmak için bir nedeni vardır. Gece unutur ama insan, unuttuğunu sandığı şeylerin içinde yaşamaya devam eder. Köşe yazılarında kadınlık ve erkeklik hallerini, arzuyu, iktidar ilişkilerini ve toplumsal hafızayı keskin bir dille sorgulayan yazar ve senarist Zehra Çelenk, yeni romanı Gece Unutkandır’da bu bakışı edebi bir polisiye gerilim hattına taşıyor. Zamanı parçalayan kurgusuyla kalıpların dışına çıkan roman, temposunu ve gizemini son ana kadar korurken hafıza ve tanıklık üzerinden birey ile toplum, kadın ile erkek, ebeveyn ile çocuk arasındaki kırılgan bağları görünür kılıyor. Zehra Çelenk, bir cinayetin etrafında yalnızca katilin değil; anneliğin, arzunun, sınıfsal mesafelerin ve bu ülkede kadın olmanın kırılganlığının da izini sürüyor. Okuru suçun ötesinde bir yüzleşmeye davet ediyor.