Basit Katalog

Bu kitabı oluşturan hikâyelerden Meydan Ortaya Çıktığında Aylık Diriliş Dergisi'nde Ocak 1970 - Haziran 1970 tarihleri arasında, İz, Ölü isimli hikâyeler Diriliş Pazartesi, Perşembe Günlüğü'nde 1977 tarihinde yayınlanmış, Ziyaret ve Kartal isimli hikâyeler ise dergide yayınlanmadan doğrudan kitaba girmişlerdir.

Evlatlarım! Bir söz verdik. 'Kutsal şehri isyancılara vermeyeceğiz' diyerek. Elimizden ne geliyorsa yapmalıyız. Ta ki son mermi, son er ve son kana dek.. Bu azim, bu kararlılık bize dayanma gücü verecektir. Bunu hiç unutmayın! Ümitsiz olmayınız. Bakın, bayrağımıza iyi bakın. Herhangi bir bayrak değildir o. Şu an devletimizin düşen birçok kalesi var. Ele geçirilen birçok şehri var. Ama burası son kaledir. Devletimizin son direnme noktasıdır. Belki bizim bu gayretimiz diğerlerine de örnek olursa, her yerde ittifak etmiş düşmanlara, yedi düvele karşı koyarız! Fahrettin Paşa Birinci Dünya Savaşı’nda askerimiz birçok cephede çarpıştı. Bu çarpışanlardan bazıları da Medine’deydi. Etrafları kuşatılmıştı. Yokluk içindeydiler. Ancak onlar ellerinden geleni sonuna dek yapmak için kararlı ve azimliydiler...Çamurlu su içtiler, hurma çekirdeklerinden ekmek yaptılar. En önemlisi çekirge yediler… Sadece düşmanla değil, açlıkla, susuzlukla ve sıcakla da çarpıştılar. Medine Müdafaası / Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa, işte bu kahraman askerleri ve bin bir zorluk içinde görevini hakkıyla yapmaya çalışan Fahrettin Paşayı anlatmak için kaleme alınmıştır. Bu kitap; okurları tarihimizin acılarla dolu bir sayfasına, cesur, inançlı, şerefine düşkün, görevine sadık, bayrağına, vatanına, milletine bağlı askerlerin verdiği mücadeleye tanıklığa davet eden bir fedakârlık öyküsü.

Küçük bir "Kar Tanesi", yeni oluştuğu zaman, Küçümen Karcık gibi meraklı ve öğrenme isteğiyle doluysa, başına neler gelir? "Kar Tanesi", "Karlar Ülkesi"nde başlayıp "Karlar Ülkesi"nde sürüp giden bir doğa öyküsü. Küçümen Karcık'ın, Yıldızkıran'ın, Buzkarlar ve öbür adlı adsız binlerce kar'ın serüvenli bir öyküsü. Küçümen Karcık, meraklı, küçük bir "öğrenci" olarak başladığı bu serüvenin sonunda ülkesine öğretmen olarak döner ve karatahtaya ilk dersinde şunu yazar: "Hiçbir şey yoktan var olmaz, vardan yok olmaz."

“Başkalarının gürültüsünü değil, kalbinin fısıltısını dinle...”   Bu bir yolculuk. Neyin sazlıkta başlayıp neyzenin nefesiyle ruh bulduğu olgunlaşma yolculuğu... Kapıları sana açılan, sende başlayıp sende biten bir tekâmül... İlişkinde, bedeninde, zihninde ve kazancında hayatını dengelemek yolunda verdiğin bütün çabalarına rehberlik etmek üzere yazılmış olan bu kitap, bir başına aralamayı başaramadığın kapıları ardına kadar açabilmek için buluştu seninle. Aslında muhtaç olduğun bilgi hep ortadaydı. Yaradan seninle her an konuştu ama duyamadın, çünkü zihnin fazla gürültülüydü. Sana yardımcı olabilecek insanlar hep vardı ama sen onları hayatına dahil etmedin çünkü kalbin başkalarına güvenmeyi unuttu. Önüne çıkan her engelden kaçındın, çünkü içinde uykuya bıraktığın potansiyelinden çoktan vazgeçtin. Her şeyin aslında mümkün olabileceğine dair inancını yitirdin. Hayatın içinde kazanmak, başarmak ve yetişmek için sürekli koşturdun ama hiçbir şeye yetişemedin çünkü zaman seni artık esir aldı. Öyle hızlısın, öyle meşgulsün ki, bedenin artık ruhunun önüne geçti. Şimdi bu kitapta durmayı öğreneceksin. Yavaşlığı keşfettiğinde bedenin ruhuna kavuşmanın coşkusunu yaşayacak. Burada doğru nefes almayı öğreneceksin. İlişkilerini, işini, kazancını ve sağlığını yeniden inşa edeceksin. Unuttuğun ne varsa, şimdi her şeyi hatırlayacaksın. Kendinden yeni bir sen var edeceksin. Memnun olmadığın her şeyi yıkma ve yeniden inşa etme zamanı. Korkma, ihtiyacın olan güç sende zaten var. Ben sadece bulmana yardım edeceğim...

Yeryüzünde “Dünyanın ortasını” gösteren, sadece bir tek nokta olduğunu biliyor muydunuz? Peki Nasreddin Hoca’nın (sıradan bir fıkra kahramanı olmayıp) gerçekten yaşadığını biliyor muydunuz? Bunları bilseniz de bilmeseniz de; yürümekte olan eşeği üzerinde neden sret oturduğunu öğrendiğiniz an, inanın ki Hoca’mızı çok seveceksiniz!:) Bu konunun romanını ilk defa okuyorsunuz. Çünkü benzeri bir başka kitap, dünyada hiç yazılmadı!.. Şundan da eminiz: “Okuduğum en komik romandı” diyeceksiniz! Ve Çekirge Çetin’le birlikte yapacağınız bu gezinin, hem de her sayfasından, çoOok büyük keyif alacaksınız! :)

Gerçekten de eşi benzeri olmayan bir cimriyim. Bay Harpagon bile benim yaramda çok cömert kalır. Nasıl bir cimri olduğumu ne sen, ne başkaları biliyor. Bilip bilmemeleri de hiç umurumda değil. Ben biliyorum ya, yeter... Acılarımın, yoksulluklarımın, çirkinliklerimin, utançlarımın, yanılgılarımın, pişmanlıklarımın, mutsuzluklarımın, hastalıklarımın, dertlerimin, açlıklarımın, gözyaşlarımın, kara günlerimin, üzünçlerimin, yalnızlıklarımın, zavallılıklarımın cimrisiyim; bunları salt kendime saklarım, başkalarına vermek, başkalarıyla bölüşmek istemem. Tatlarımı, beğenilerimi, varlıklarımı, varsıllıklarımı, güzelliklerimi, doğrularımı, inandıklarımı, keyiflerimi, mutluluklarımı, sağlıklarımı, gülüşlerimi de, bende nice varsa hepsini, kendilerinde olmayanlara vermek isterim; başkalarına vermeyince onların benim olduğuna inanamam. Eşsiz ve benzersiz, dünyanın en cimrisi olarak rüyalarımın bile ziyan olmasını, salt bende kalmasını istemiyorum... "Rüyalarım Ziyan Olmasın' adlı öyküden

Lojistik, işletmelere hız ve esneklik sağlamasının yanında önemli maliyet avantajları da yaratmaktadır. Coğrafi ve tarihi avantajlarına rağmen bu sektörden yeterince pay alamayan ülkemizde eksikliği hissedilen Türkçe kaynak ihtiyacına katkıda bulunmak amacını taşıyan bu eser; lojistiğin en bilinen operasyon alanlarından birisine parmak basarak depolama, malzeme elleçleme ve ambalajlama konularını incelemektedir. Eser, lojistik alanında yetişmekte olan gençler ve hâlihazırda lojistik sektöründe faaliyet gösteren tüm yönetici ve çalışanlar için faydalı bir el kitabı niteliğindedir.

Sesi Görenler Sayı 7

Bu biyografinin yazılmasının amacı, Şeriati'yi savunmak değildir, zira onun kendi ifadesiyle; bu iş, "Mustaz'afların ezilmişlerin işidir", Aksine amaç, bir düşünce adamının yaşamının daha derinlemesine tanınması imkanını oluşturmaktadır. Bu tür bir tanışmanın gıyabında, her türlü övgü ve yergi, Mevlana'nın Mesnevi'sindeki fil hikayesinin doğrulayıcısı olacaktır. Bundan dolayı bu zorunlulukla uğraşmak şu sorulara cevaptır: Şeriati kim ve neler yaptı? Ne tür bir fikirsel yapının mimarı idi? Ve hangi nazariyenin kurucusu idi? Önceki benzerlerinden hangi etkileri kabul etti?

Bugüne kadar evlilik üstüne çok şey yazılıp çizildi. Kimi mukaddestir diye evliliği göklere çıkardı, kimi aşkı öldürüyor diye yerden yere vurdu, kimi de bol bol öğüt verdi. Ben de hikâyesini yazmak istedim. "Neden hikâye?" derseniz, şöyle açıklayabilirim: Ben hikâyelerin gücüne çok inanırım. Hikâyeler duyguları elle tutulur, akılda kalır bir hâle getirir. Yaşanmış olaylardan yola çıkarak yazdığım hikâyelerde pek çok kişinin kendinden bir parça bulacağına inanıyorum. Yazdıklarım; dertleriyle çareleriyle evlilikte mutluluk sanatına katkıda bulunacak hikâyeler olsun diye uğraştım. Bu kitaptaki hikâyelerde maddî sıkıntılar, fedakârlıklar, büyük olaylar yok. Yangının değil, yangına sebep olan kıvılcımın hikâyesini yazdım. Gülün değil, gülü yeşerten suyun hikâyesini yazdım. Dilerim beğenirsiniz... Hikâyeleri yazarken pek çok kişiyle görüştüm. Bütün samimiyetleriyle duygularını ve yaşadıklarını benimle paylaşan, hikâyelerin gizli kahramanlarına teşekkür ederim.

Salman Rushdie’nin “Bu kitabı yazmak için yıllarca okuyup araştırma yapmam gerekti,” dediği roman, türlü türlü anlatıcılar, gezginler, serüvenciler tarafından aktarılan, Babur İmpa-ratorluğu ve Osmanlılar, Moğollar ve Rönesans Floransa’sının tarihine ve kültürlerine göndermeler yapan, bölgenin tarihini masallarla kaynaştıran büyüleyici bir yapıt. Kitaptaki cinsellik ve erotizmin odağı olan güzeller güzeli Floransa Büyücüsü, aslında erkekler dünyasında kendi yazgısına kendisi egemen olmak isteyen bir kadın. Ama kendi kaderine hükmederken, hükümdarların yazgısını bile değiştiriyor ve en parlak dönemlerini yaşayan Mugal payitahtı ile Floransa’nın toplumsal yaşamlarında bir dönüm noktası oluyor. Floransa Büyücüsü, kader, güzellik, savaşlar, tılsımlar ve sadakatle örülmüş bir yolda Rönesans İtalya’sının saraylarından Hindistan’ın uzak kıyılarına bir solukta uzanacağınız bir başyapıt.

Haftalık siyasi gazete.

Adının Emilie olduğunu söyleyen Hollandalı bir kadın Galler'in kuzeyinde eski bir çiftlik evine taşınır. Kocasını ve eski hayatını terk edip gelmiştir buraya - ama neden? Neden ancak bir süreliğine kiraladığı bir çiftliğin bahçesini güzelleştirmeye adar kendini? Neden bucak bucak kaçar herkesten? Ve neden kaçmadığı tek kişinin bir geceliğine çiftlikte konaklayan ve ardından kalmaya devam eden bir genç adamın varlığı ona hem mutluluk hem acı, hem huzur hem de endişe verir? Kimin nesidir, nasıl bir kadındır bu "Emilie"? Her şeyi bir çırpıda anlatan bir roman değil Dolambaç; kafamızdaki soru işaretleri yavaş yavaş, "Emilie"nin eski hayatına dair hatıraları ve hâlâ Hollanda'da olan kocasının onu arama süreci sayesinde siliniyor, taşlar yerine oturuyor. Bakker, duygusallığa kaçmadan okurda güçlü duygular uyandıran, yalın cümlelerle en karmaşık durumları resmedebilen, karakterlerin iç dünyalarını ve ruh hallerini uzun uzadıya anlatmadan okura "hissettirebilen" bir yazar. Anlatımın sadeliğiyle içeriğin yoğunluğu keskin bir tezat oluşturuyor. Dolambaç da bu meziyetlerden nasibini fazlasıyla almış, son derece kendine özgü, içe işleyen bir roman.

Artaud için "varoluşçuluğu aşmaya çalışan adam" sözü yerinde bir benzetme olmaz mı? Onu keşfetmiş Türkiyeli okurlar, bunu yadırgamayacaklardır sanırız. "Vahşet Tiyatrosu"nun kurucusu olan ve insanın kendi bedenini kendisinin yaratması gerektiği, organlarından gereksiz ve zararlı olduğu felsefesini güden Artaud, yapıtlarında beynimizi aykırıklarla zorlayan, cins bir yazardır. Çevirisi zor yapıtları dilimize kazandırmakla ustalığını kanıtlayan Yaşar Günenç, "Yaşayan Mumya"yı fransızca aslından çevirerek burda da "Ulysses", "Ölümsüz Bakireler", Solgun Ateş"te olduğu gibi başarısını sürdüryor. Kitabın başında yer alan çevirmenin giriş yazısı, Artaud'nun metinlerini anlamamıza katkı sağlıyor.

Türk dil tarihinin gelişiminden bahseden kitap.

Bu kitapta, bugün bilinen en basit, en ilkel dini ve onun esaslarını keşfetmek ve çözümlemek hedeflenmiştir. Bir dini sistem, şu iki koşulu yerine getirdiğinde onun gözlemlenebilir en ilkel din olduğu söylenebilir: Birincisi, bu dini sistemin organizasyonlarının basitliği, başka hiçbir toplumda bulunmayan bir şekilde olması; ikincisi, bu dini sistemin kendisinden önceki başka herhangi bir dinden herhangi bir unsur alınmaksızın açıklanabilir olmasıdır.

Freud’un dostu ve yardımcısı Wilhelm Reich’in olağan­üstü manifestosu. Tüm insanlığa, hepimize, tüm “küçük adam”lara yöneltilmiş tehditkâr bir söylev. Ama bütünüyle bizim, insanın, halkın yanında. Dinle Küçük Adam, tarihsel sorumluluğuınun bilincinde Avrupalı bir aydının kaleminden çıkmış, küçük, parlak, ufuk açıcı bir uyarı. Çoktan klasikleşmiş bir vicdanî başkaldırı. Her okurun kitaplığında bulunması gerekiyor. Açıkça görülüyor ki, insanın içindeki “yaşamgücü” zayıftır; tehlikelere karşı dayanıksız durumdadır. Vebalı bireye elini uzatsa, kolunu kaptıracak, varı-yoğu alınacak, sonra da kendisiyle alay edilecek ya da ihanete uğrayacaktır; güvendiği herkes onu aldatacaktır. Bu böyle gelmiştir; ancak böyle gitmemelidir. İnsanın içindeki ya­­şamgü­cünün korunma ve gelişmesi savaşımında, katılık gerektiği durumlarda katı olunmasının zamanı gelmiştir; insan, hakikatlere korkmadan tutunduğu sürece katı davranışlarla doğallığını yitirecek değildir.

Dinsel Şiddet-Ferhan Ercan "Yaşamım boyunca üç darbe gördüm. Her darbe sonrasında insan haklarının ayaklar altına alındığına tanık oldum. Yeni suçlar ve suçlular yaratıldı. Genellikle kurbanlar hep yalınkat insanlardı. Çalışmalarımın odağında insan haklarının yeralışı bundan..." "Bu araştırmada temel amaç; dünya genelinde uygulanmakta olan dinsel terörün nedenlerini ve kaynaklarını belirlemektir... Görülen o ki; tüm dinler toplumsal yapıların en bozuk olduğu süreçlerde ortaya çıkmışlardır. Bu nedenle de düzenleyici işlevler üstlenmişlerdir. Ancak dinlerin statik yapıları dinamik toplumlarla sürgit bir uyum sağlanmasına olanak vermemektedir... Dinsel terörün ortaya çıktığı ortamlar, bölüşüm sorunlarının yoğun olduğu toplumsal yapılardır. Bu nedenle günümüzde dinsel terörün kabarmasını yadırgamamak gerekir (Arka Kapak)

Modern hayatın anlamı ve doğasını ortaya serme yolunda katkıda bulunmuş büyük düşünürlerin tümü -Hegel, Marx, Weber, Durkheim, Freud, Spencer, Tylor- dine asli ve sürekli bir ilgiyle yaklaşmışlardır. Onların çalışmalarının çoğu, dinin kökenini ve işlevii açıklamaya adanmıştır. Bu önemli, kapsamlı, akademik kaygılarla da yüklü, ama jargondan uzak ve rahat okunabilir eserinde, Brian Morris, söz konusu öncü düşünürlerle onları izleyen tanınmış pek çok sosyal bilimci ve kuramcının -Jung, Malinowski, Radcliffe-Brown, Eliade, Levi-Strauss, Evans-Pritchard, Douglas, Turner, Geertz, Godelier- dinsel fenomenlerle ilgili açıklamalarını değerlendirmeye ve tartışmaya açıyor. Aynı zamanda antropologlar tarafından dini anlama ve açıklama yolunda işlerlik kazandırılmış pek çok kuramsal stratejiyi; evrimci, işlevselci, sembolik, yorumcu, yapısalcı, psikolojik ve Marksist yaklaşımları da doyurucu biçimde açımlıyor.

Geleneksel din, ahlak ve felsefe anlayışlarını kendine özgü yoğun ve çarpıcı bir dille eleştiren en etkili çağdaş felsefecilerdendir. Bonn Üniversitesi'nde teoloji okumaya başlayan Nietzsche daha sonra filolojiye yöneldi. Leipzig Üniversitesi'nde öğrenimini sürdürdü, henüz öğrenci iken Basel Üniversitesi filoloji profesörlüğüne aday gösterildi. 1869'da sınav ve tez koşulu aranmadan, yalnızca yazılarına dayanarak doktor unvanı verilen Nietzsche profesörlüğü sırasında klasik filoloji çalışmalarından uzaklaştı ve felsefeyle uğraşmaya başladı. Tragedyanın Doğuşu, Zamana Aykırı Bakışlar, İnsanca Pek İnsanca, Tan Kızıllığı, Şen Bilim, Böyle Söyledi Zerdüşt, İyinin ve Kötünün Ötesinde, Ahlakın Soykütüğü, Ecce Homo, Wagner Olayı, Dionysos Dithyrambosları, Putların Alacakaranlığı, Antichrist, Nietzsche Wagner'e Karşı başlıca büyük eserleri arasında yer almaktadır.

Yakın geçmişte, sonsuzluğun büyülü evrenine uğurladığımız Sir Terry Pratchett'ın, dünya çapında 85 milyonun üzerinde satan, 40 kitaplık, kültleşmiş "DiskDünya" serisinin ilk iki halkası Büyünün Rengi ve Fantastik Işık, Niran Elçi'nin pürüzsüz Türkçesi ve Delidolu Yayınları'nın özenli baskısıyla edebiyatseverlerin beğenisine sunuluyor. Tüm zamanların en uzun soluklu dizilerinden biri sayılan DiskDünya, ilk kez okurla buluştuğu 1983 yılından bu yana, gerek özgün hikâyesi gerekse sıra dışı karakterleriyle her yaştan okurun ilgisini çekmeyi başaran asla eskimeyecek bir başyapıta dönüşüyor. Eşsiz mizahı ve ironisiyle hayranlık yaratan Terry Pratchett, sınır tanımaz yaratıcılığını dâhiyane fikirleriyle buluşturarak, okurlarını, DiskDünya adında, devasa bir kaplumbağanın üzerindeki dört filin sırtladığı diskten oluşan, düşünce ile gerçekliğin arasında tutunmaya çalışan benzersiz bir âleme çağırıyor. Bin bir çeşit büyünün, ateş püskürten ejderhaların, korkunç canavarların, konuşan ağaçların, kimliği belirsiz yaratıkların, gizemli tanrıların ve ölüme meydan okuyan trollerin arzı endam ettikleri DiskDünya'da, daha önce eşi benzeri görülmemiş detaylarla süslenmiş olağanüstü bir evren resmediliyor. Pratchett'ın, yolculuk ve turizm temasını oldukça derinlikli bir şekilde işlediği serinin ilk kitabı Büyünün Rengi'nde tanıştığımız İkiçiçek karakteri, DiskDünya'nın en büyük şehri Ankh-Morpark'a ayak basan ilk turist oluyor. Burada çevresine adeta para saçarak garip davranışlar sergileyen DiskDünya'nın ilk turistine yol göstermesi için bir rehber gerekiyor. İkiçiçek'in imdadına Rincewind adında, heyecanlı tavırlarıyla dikkat çeken, ama okuldan bile atılmasına sebep olabilecek kadar başarısız sayılabilecek bir sihirbaz yetişiyor. Kısa sürede kaynaşan(!) iki yoldaş, ilerleyen zamanlarda tehlikelerle dolu bir maceraya sürükleniyor. Olaylar sarpa sarmışken, DiskDünya'daki filozoflar Büyük A'Tuin adlı kaplumbağanın nereye gittiği ya da çiftleşip yeni diskdünyalar yaratıp yaratmayacağı üzerine kafa yormakla meşgul görünüyor. Geleceği değiştirmek isteyen ve Rincewind'in peşine düşmek için oldukça geçerli bir sebebi olan sihirbazların varlığı ise ortama tuz biber ekiyor… Macera boyunca, ölümden hep kıl payı kurtulan Rincewind'in ve yoldaşının birinci romanın finalinde neyle ya da kimle yüzleşeceği, okur için de büyük bir sürprize dönüşüyor. Öykümüz, bu sürprizin ardından hızla ve sürükleyici bir şekilde serüvene kaldığı yerden devam ediyor. Rincewind, sahip olduğu ama kullanmadığı büyüyü keşfedebilecek mi? DiskDünya'yı sırtında taşıyan kaplumbağanın nereye gittiğini çözmeye çalışanlar sorularının yanıtlarını bulabilecek mi? İkiçiçek geldiği yere geri dönebilecek mi? Rincewind atıldığı okula yeniden kabul edilebilecek mi? Tüm bu soruların yanıtları efsane dizinin ikinci romanı Fantastik Işık'ta açığa kavuşarak serinin üçüncü kitabı için de iştah kabartıyor… DiskDünya serisi, hayalgücünün sınırlarını zorlayan kurgusunun yanı sıra kuantum fiziğinden sanayi devrimine, popüler kültür klişelerinden Hamlet, Rüzgâr Gibi Geçti vb. edebiyat ve sinema klasiklerine uzanan değişik kültür unsurlarına saygı duruşunda bulunarak gerçek dünyadaki pek çok konuyla dalga geçmesini bilen göz kamaştırıcı bir edebiyat harikası… "İnanılmaz yetenekli bir hicivci." -The Times- "Akıl almaz mucitliği DiskDünya dizisini modern kurgunun sonsuz zevklerinden biri kılıyor." -Daily Mail-

Sulfata'ya acım sessiz bir güneş batmasıdır ölsün eksik ve kötü bir güneş batmasıdır ölsün her yerlerim bir yaşlık gibidir denizden bulantım yanlışlıktan bir deniz tutmasıdır ölsün sulfata karnımı avuçla güneşimi ver sulfata ham zerdaliler ve kavunlar ve bataklar ölsün ay çıkar dağlara vurur ey Mustafa bu gece Mustafa'nın sanki son yatmasıdır ölsün sulfata acımı dindir acını kat bana eksik ve kötü gemilerin gitmesidir ölsün ben ki çarşılara giderim armut kokarım kavuniçi duygular ve yataklar ölsün toysun adın deliye çıkar bir gün bilsene saat beşleri düşün yalnız öbürleri ölsün sulfata hatırla acımı sen bir haziransın sulfata öbürleri bir bayram haftasıdır ölsün ben dağlara çıkarım dağlarda bağırırım bütün çalgılar bir şeyin uzatmasıdır ölsün

Tüm evrende nam salmış biri olmasının yanı sıra, yaşayan her bir canlının eşsiz olduğunu bilen Doktor, Gallifrey’de yaşayan ya da yaşamış Zaman Lordlarının belki de en farklısı. Ödünç aldığını iddia ettiği zaman makinesi TARDIS’i, yüzlerce yıllık hayatı boyunca yanından eksik olmayan yol arkadaşları ve nereye giderse gitsin, en az yol arkadaşları kadar ona bağlı olup peşini bırakmayan düşmanlarıyla bir kahramandan daha fazlası.

Balık ve yoğurt birlikte yenirse zehirler. Bir koyun akarsudan su içemez. Sümüklü böceklerin 4 tane burnu vardır. AIDS eşcinsellerin hastalığıdır. Bir karınca ağırlığının 50 katını taşıyabilir. Sivilceleri sıkmak zararlı değildir. Bir fare susuzluğa bir deveden daha uzun süre dayanabilir. Gebelikte cinsel ilişki zararlıdır. Avrupa Birliği Türkiye’nin tüm sorunlarını çözecek. Havuç göz için çok faydalıdır. Ispanak en iyi demir kaynağıdır.

"Tıp, nikâhlı karım benim, edebiyat ise metresim. Birine kızarsam, geceyi öbürüyle geçiriyorum. Bu davranışımı belki biraz uygunsuz bulabilirsin, ama en azından sıkıcı değil. Hem zaten, benim bu ikiyüzlülüğümden ikisinin de bir şey kaybettiği yok!" Kısa öykünün büyük ustası Anton Çehov (1860-1904), dostu ve yayıncısı Aleksey Suvorin'e 1888'de yazdığı bir mektupta böyle bir 'aşk reçetesi' sunuyordu. Dünya edebiyatına, öykü sanatını temelinden değiştiren yüzlerce öykü; tiyatro sanatına Martı, Vanya Dayı, Üç Kızkardeş ve Vişne Bahçesi gibi başyapıtlar armağan eden Çehov, aynı zamanda iyi bir hekimdi. Hekimliğinden de gelen gözlem gücüyle tıp, hastalar, hastalıklar, hastaneler, hekimler üstüne öyküler de kaleme almıştı. Doktor Çehov'dan Öyküler'de, onun bu tür öykülerini ilk kez bir araya getirdik. Çehov'un bu kitaptaki karakterlerine, hastalarına gösterdiği sevecenlik ve insancıllıkla yaklaştığını; gündelik yaşamın bağrından gelen, umarsız karakterlerini, tıpkı hastaları gibi, hep 'iyileştirmeye' çalıştığını göreceksiniz. Tıpkı Shakespeare ve Dostoyevski gibi, Çehov da, her zaman hemşerimiz ve çağdaşımız olan yazarlardan.

Elinizde tuttuğunuz kitap ortaklaşa bir emek ürünü. Birimiz yazdı. Birilerimiz dizgi yanlışlarını düzeltti. Birilerimiz yazım kusuru olup olmadığını denetledi. Birilerimiz noktalama işaretlerinin doğru ve yerinde kullanılıp kullanılmadığını kontrol etti. Birilerimiz "ilk okuma", birilerimiz "son okuma" süreçlerinde sorumluluk üstlendi ve sonuçta bu kitap ortaya çıktı. Bu kadar çok kişiyi tek bir kitapta buluşturan itici güç ise her birimizin düşünce Özgürlüğünü savunma kararlılığı ve şiddet çağrısı içermedikçe her kitabın hiç bir engele takılmaksızın yayınlanabilmesi gereğine olan inancımız ve aydın olarak sorumluluğumuzdu.

'Halk, dumanları tüten bir yıkıntıya dönüşmüştü. Yerlerde sürünen Amerikan bayrağı en derin yerinden yaralanmış, hıçkırıyor, sarsılıyordu. Bir an için Woodstock soluğunu tutup sustu. Kuş cıvıltıları ve çocuk ağlamaları duyuldu. Savaştan sonra ölülerin toplandığı ânın sessizliğiydi bu. Jimi henüz yaşıyordu. Ama fazla zamanı kalmamıştı. Kendinden daha güçlüye karşı verilen bu tür savaşlar, iyileşmeyen yaralar bırakırdı. Görülmeyen iç kanamalar, uzayıp giden ve sonunda sizi boğan kırmızı göller. Ne ateşli tutkular, ne de yükselen bravo'lar kurtarabilirdi sizi. Gitarın rengârenk giysili, hüzünlü, kızıl ve kara yüzlü Don Kişot'u, on üç ay sonra Londra'da öldü. ' Dokuz Gitarda Dünya Tarihi'nin Jimi Hendrix'i konu alan bölümünden alınmış bir parça bu. Jimi Hendrix'i olduğu kadar, gitarla bin yıllardır ilgili olan pek çok kişiden, gitara yurt olan pek çok yerden de söz edïyor bu eğlenceli kitap. Fransız yazarı Erik Orsenna, bu küçük kitapta, gitarın bin yıllar içindeki evriminden yola çıkarak insanlık tarihine yeni bir bakış açısından bakıyor. Afrika'nın unutulmuş bir köşesinde ilk insanın izini süren bir arkeologun bulduklarından başlayıp tarih içinde gitarın ve taşıdığı anlamların peşine düşüyor. İsa'dan önce 2500 yılında Mısır'ın Kheops'undan, 16'ncı yüzyılın Peru'sundan ve İspanya'sından geçirip 19'uncu yüzyılın Mississippi'sine götürüyor. 1969 yılındaki ünlü Woodstock müzik şölenine taşıyor, Jïmi Hendrix'le buluştunıyor bizi, Eric Clapton'ın ezgilerine kulak verdirtiyor. Dünya tarihine değişik bir açıdan bakmak isteyenler için renkli bir tablo çiziyor.

Edebi öfkenin çocuksuz babalarından Thomas Bernhard'ın ilk romanı Don, ilk kez Türkçede, YKY'de... Don'da, Schwarzach'ta bir tıp öğrencisi, yanında staj yaptığı asistan tarafından Weng köyüne gönderilir. Görevi asistan Strauch'un erkek kardeşi ressam Strauch'u gözlemlemektir. Bu çukurlukta, coğrafyanın ışık-gölge arası gelgitlerinde, karanlığın hakikati ve hakikatin karanlığıyla yüzleşmek zorunda kalır. “Hayvan”, “hayvan leşi”, “ölüm”, “insanca”, “barbarca”, “et”, “ete kemiğe bürünmemiş olgular ve olasılıklar”la Weng bir şoktur. Ressam Strauch'un fikir silsileleri, bir parçalanma ürününe dönüşme sürecinde deliliğin(?), çılgınlığın(?) katalizörü müdür? Strauch'un konuşmasında “düzen” aramak yersizdir, bütün üniformalılar onun asabını bozmaktadır, belki Bernhard'ın da(!) “Dünya ışığın aşama aşama kısılmasıdır” der ressam Strauch ve doğanın karanlığıyla insan cehennemi arasında kıyametin diliyle konuşur, onun için her şey “dehşet verici”dir. “Bireyin buzul çağı parçalanışı” bir dehşet sahnesi oluştururken, Bernhard'ın persona'larıyla hakikat tiyatrosu ve korkaklık tiyatrosu arasında salınan giyotinin imtihanına soyunmak keskingörüşlülük isteyecek, “bilesiniz”.

Roman ve öykülerinin eksiksiz ve sansürsüz basımı ancak 90'larda yapılabilen Andrey Platonov, artık yirminci yüzyıl Rus edebiyatının en önemli yazarlarından biri kabul ediliyor, hatta eserlerinin Rus dilinde yarattığı etki Kafka'nın bütün Batı edebiyatı üzerinde yarattığı etkiyle kıyaslanıyor. Dönüş, Platonov'un çok sayıda öyküsü arasından seçilmiş dokuz öyküden oluşan bir derleme. Yirminci yüzyılın ilk yarısında geçen öyküler, büyük devrim ve savaşlara tanık olmuş bu dönemin çalkantılı yaşantısını yansıtıyor. Yoksulluk ve açlığın, acı ve zulmün kol gezdiği bir dünyadaki olumsuz koşulların gücünü yadsımıyor Platonov, ama öykülerinde umudu, sevgiyi ve her şeye rağmen mutlu olma azmini öne çıkarıyor. Yalın gibi görünen incelikli bir dil, sıradan gibi görünen sıradışı karakterler, absürde kayabilen gerçekçi bir anlatım - tüm bunlara bir de Platonov'un hümanist bakış açısı ve ince mizah anlayışı eklendiğinde, öykülerin her biri defalarca okunabilecek edebi hazinelere dönüşüyor. Platonov'un dünyasına güzel bir giriş niteliğindeki bu derlemeyi Günay Çetao Kızılırmak'ın doğrudan Rusçadan yaptığı çeviriyle sunuyoruz.

Bu eserde Hıristiyanlığın kutsal kitabı İnciller ele alınmış, bunların yazılması ve toplanması tarihi seyri içinde incelenmiştir. Ayrıca İncillerde yer alan konular tesbit edilmiş, hangi konunun hangi İncil’de nasıl anlatıldığı karşılaştırmalı bir şekilde ortaya konarak İnciller arasındaki farklılıklar ve çelişkiler tesbit edilmiştir. Türkiye’de ve bütün İslam Dünyasında Hıristiyan misyonerleri tarafından yürütülen yoğun bir Hıristiyanlık propagandası vardır. Vatikan’ın Hıristiyan-İslam diyaloğu için sürekli çağrılar yapmasına rağmen, İslam ülkelerine yönelik bu misyoner çalışmalarını kiliselerin organize ettiği görülmektedir. Türkiye’de ve dünyanın diğer yerlerinde Hıristiyanlığı propaganda eden misyonerler, İncillerin sadece iyi ve güzel yanlarını tanıtmaktadırlar. Halbuki İncillerde bu iyi ve güzel şeylerin yanı sıra akla, mantığa ve bilime aykırı şeyler de bulunmaktadır. Misyoner propagandalarında yer almayan İncillerin bu yanını görebilmek için elinizdeki kitap dikkatle okunmalıdır. Bu araştırmanın hedefi, İncillere inanan Hıristiyanları rencide etmek değil, aksine objektif şekilde yer yer Hıristiyan kaynaklara da başvurarak İncillerle ilgili gerçekleri ortaya çıkarmaktır. Bu çalışma ile Hıristiyanları kendi inançlarından çevirmek amaçlanmamış, ancak Hıristiyan olmadığı halde bu dine çevrilmek istenen insanları uyararak onların gerçekleri görmeleri sağlanmak istenmiştir.

Modern Türk öyküclüğünde "altın kuşak" olarak tanımlanabilecek 1950 kuşağının önde gelen isimlerinden birisidir Vüs'at O. Bener. 1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin ortaklaşa düzenledikleri öykü yarışmasında "Dost" adlı öyküsüyle adını duyurdu. Yarım yüzyılda ortaya koyduğu az sayıdaki öykü, roman ve oyunlarla edebiyatımızda etkili ve saygın bir yer edindi. Şimdi bütün yapıtlarıyla YKY'de... Bener, konuşma dilini tüm doğallığıyla, ona yoğunluk kazandırarak kullanır. Behçet Necatigil, onun için "Gerçekleri aydınlıktan uzaklaştırıp soyutlamaları götürme çabaları ve anlatışındaki yeniliklerle çağdaşı hikayecilerden ayrı bir yol tuttu" der.

Doktor Bahattin Şakir ya da yakın arkadaşlarının deyişiyle "Baha Bey", İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin içindeki ünlü "Doktorlar grubu"nun üç önemli isiminden birisidir. Cemiyet'in Türkçü - Turancı kanadındadır. Bir ideolog olmaktan çok örgütçü kimliğiyle öne çıkmıştır.

Heinrich von Kleist (1777-1811): XIX. yüzyıl Alman edebiyatının en önemli yazarlarındandır. Tiyatro oyunları, şiirler ve öyküler yazdı. Kantı okuduktan sonra bilginin değerinden kuşkuya düştü, akla değil duyguya güvenmeyi tercih etti. Akıl ile duygu arasında süren zıtlık eserlerinin özünü oluşturdu. Öykülerinde insanların ve doğanın zorbalığı karşısında kendilerini tüketircesine bütün güçlerini harcayan kişileri konu aldı. Eserlerinde titizlikle seçilmiş sözcüklerle örülü güçlü bir ifade kullandı. Sanatsal dehası ile çağdaş yaşam ve edebiyatın pek çok sorununu önceden gören Kleist, kendisinden sonraki Alman ve Fransız yazarları için önemli bir ilk örnek oldu.

Leto, aşağıdaki adama baktı. "Senle ben, ikimiz mit katilleriyiz Moneo. Bizim ortak düşümüz budur. Seni temin ederim ki yönetim Olympia'daki bir Tanrı'nın makamından paylaşılan bir mittir. Mit ölünce yönetim de ölür." "Sayenizde öğrendim Efendimiz." "Bu düşünceyi yaratan o insan-makine, yani Ordudur dostum..." Moneo, orduları bilir. Orduları yönetmenin temel aracı olarak görmenin ancak ahmakların düşü olduğunu bilir. Laser silahı makineden başka bir şey değil. Makinelerin tümü başarısız oldu ya da pabucu dama atıldı. Ama Ordu hala böyle şeylerin türbesine tapıyor. Ordu, yediği haltlarla büyücünün çırağı durumuna düştüğünü biliyor. Teknolojiyi dışarı salıyor, ama cin bir daha şişeye asla tıkılamaz... Frank Herbert'in on iki milyondan fazla satan muhteşem DUNE serisi, insanoğlunun hayal gücünün büyük başarıları arasındadır. Bir mesih efsanesi olan DUNE, liderleri niçin sorgusuz sualsiz izlediğimizi anlatır.

Rahibeler Meclisi'nin standart bilimkurgu romanlarından ayrı bir yerde değerlendirilmesi için şu iki temel sebep yeterli görülmelidir: güçlü bir felsefi derinliğe sahip olması ve akılda kalan -ve yerli yerinde kullanılan- aforizmalar... Kitaptan kısa bir alıntı... “Dikkatli ol Murbella. Yoksa Pandora’nın kutusunu açabilirsin.” Murbella, Odrade’nin neden bahsettiğini biliyordu. Başrahibe’nin gözlerinin içine baktı. “Ya?” diye fısıldadı. “Pandora’nın kutusunda, hayat enerjini boşa harcamana yol açacak güçlü ve dikkat dağıtıcı faktörler vardır. Rahibe Ana olmaktan bahsediyorsun, sanki kolay bir şeymiş gibi. Ama bunun anlamını da senden ne istediğimizi de hâlâ bilmiyorsun.” “Yani istediğiniz şey cinsel yeteneklerimiz değil, öyle mi?” Odrade öne doğru sekiz haşmetli ve kararlı adım attı. Murbella bu konuyu konuşmaya fazla hevesliydi. Odrade her zamanki gibi eninde sonunda konunun kapanmasını emretmek zorunda kalacaktı. “Sheeana senin sahip olduğun yeteneklerde kolayca ustalaştı” dedi Odrade.

George R.R Martin'in ''Buz ve Ateşin Şarkısı'' serisi, özellikle ''Game of Thrones'' dizisi ile daha bir popüler oldu. Ülkemizde her ne kadar diziden önce rağbet görmemiş olsa da şimdi birçok hayranı ve okuyanı var. Ancak George R.R Martin'in aklındaki Westeros, sadece iç karışıklıklar, ordular ve taht mücadelesi ile sınırlı değil. Buz ve Ateşin Şarkısı serisinin aksine, barışın ve istikrarın hüküm sürdüğü bir Westeros daha var. Ve bu Westeros'u ''Dunk ile Egg'in Hikayeleri'' adlı kısa romanlarla tanıyabiliyoruz. Dunk, aslında Buz ve Ateşin Şarkısı'nda da sıkça bahsedilen Sör Uzun Duncan'ın ta kendisidir. Ve bu hikayede basit bir yaverden Westeros'un tamamında saygı duyulan ve masallara konu olan kişiyi daha yakından tanıma fırsatı buluyoruz. Tabi onun Egg(yumurta) lakaplı yardımcısı ile birlikte. Hikaye, Taht Oyunları kitabından 80 sene öncesinde geçiyor. Ve dediğim gibi Duncan'ın maceralarını konu alıyor. Martin ilk roman olan ''Gezici Şövalye''yi 1998 yılında çıkardı. Şu ana kadar toplamda 3 kitabı var serinin ve 7 ila 12 roman arasında olması bekleniyor. Martin serinin dördüncü kitabını yazmaya devam ediyor Kış Rüzgarları ile birlikte.

Unlu bilim adamı Isaac Asimov`un bilim kurgu öykülerinden oluşan bu yapıtında, konusu yeryüzü olan öyküler yer alıyor. Yazar, bu derlemenin önsözünde söyle diyor: 'Yeryüzünden başka yerlere gitmeden de yapılacak ve düşünülecek bir suru şey vardır; dünya hepimize yeter aslında...'

“H. G. Wells’in yazdıkları insanı kendine hayran bırakan ve hiçbir zaman tam olarak kavrayamayacağımız türden.” –Orson Welles “Bay Wells’in eserleri zamanın eskitemeyeceği ve gerçekleşmesi pek de imkânsız olmayan hikâyeler anlatıyor.” -Jules Verne- “Her nesil Dünyalar Savaşı’nı kendi deneyimlerinin ışığında yeniden okuyup yeni bir şeyler öğrenebilir.” -Arthur C. Clarke- “BU BİR SAVAŞ DEĞİL. HİÇBİR ZAMAN SAVAŞ OLMADI; İNSANLARLA KARINCALAR ARASINDAKİ BİR SAVAŞTAN DAHA FAZLASI DEĞİL BU.” H. G. Wells, bilimkurgunun atası, türe adını altın harflerle yazdırmış en büyük yazarlardan. Zaman Makinesi, Görünmez Adam, Doktor Moreau’nun Adası gibi eserleri ve düşünceleriyle âdeta zamanın ötesinden gelen bir yazar olan Wells, Dünyalar Savaşı’nda istila altındaki umutsuz ve çaresiz bir gezegenin hikâyesini anlatıyor: Dünya’nın. Gökyüzünden İngiltere’nin güneyine düşen silindirlerin yarattığı merak hemen sonra yerini korkuya bırakmıştır. Dünya, Mars’tan gelen canlıların istilası altındadır. Henüz ne olduğunu anlayamadan Marslılar tarafından katledilmeye başlayan insanlar, var güçleriyle karşılık vermeye ve direnmeye çalışırlar. Uzaylıların kontrolü altındaki İngiltere’de adsız anlatıcının tanıklıkları, insanlığın kaygı verici ümitsizliğinin ve hayatta kalma mücadelesinin karanlık bir portresini çizer. İnsanlığın Dünya üzerindeki binlerce yıllık hükümdarlığı son mu bulacaktır, yoksa bir kurtuluş ihtimali var mıdır? Arthur C. Clarke’ın önsözüyle, Henrique Alvim Corrêa’nın çizimleriyle...

Uzun yıllar önce, daha genç bir lama iken, Tibet'in başkenti Lhasa'da bilmediği devlet sırlarını açıklaması için Çinliler tarafından vahşice gözleri oyulmuştu. İşkence edilmiş, sakatlanmış, kör edilmiş, acıları dayanılmaz hale getirilmiş, bir külçe olarak şehrin dışına atılmıştı. İnsanlardan ve insan topluluklarından saklanarak, dayanılmaz acıları ile yarı çılgın bir halde geceleri sürünüp ilerleyerek oralardan uzaklaşmıştı. Düşünüyor, sadece düşünüyordu. İçinde kalan son yaşama ışığı ile, kayalardan sızan bir yudu suyu bulabilmek umudu ile rastlayabildiği seyreltik otlar üzerinde dinlenerek yukarılara doğru tırmanıyordu. Zamanla en berbar yaralar kapanmaya yüz tuttu. Oyuk göz çukurlarındaki akıntılar durdu. Ama o daima yukarılara doğru, kendine haksız yere ve delicesine işkence eden insan soyundan uzaklaşmak için tırmanmaya devam etti. Hava gittikçe seyrekleşiyordu. Artık yiyebileceği bodur çalı filizleri ve tutunabileceği otlar azalmıştı.

Filiz Özdem'in Korku Benim Sahibim'den sonraki romanı Düş Hırkası aklın öteki yüzüne düşüşü anlatıyor. Bir geçitten geçen onlarca insanın, geçidin ortasında dükkân camekânlarıyla birkaç eski binanın çevrelediği avlunun, birbirinin yanından geçerken farkında olmadan birbirine değen hayatların kitabı... Bir tabağa doldurulmuş bir avuç cam bilyenin birine dokunmak nasıl hepsini döndürür, her dokunuşta bütün renkler nasıl yeniden değişirse, ustaca bir araya getirilen kişilerin her birinin romana katılışıyla bütün metin de farklı bir renge bürünüyor. "Onun arkasında, suyun üstünde, bilincinin dışında kalan zaman, her biri yıllarca süren yirmi adım uzunluğundaki yolculuğunun zamanından koptu. (...) Suyun gök kubbesinde mor yıldızlar parlıyordu. Boşlukta duran ve kendi kendine sallanan sedeşi yelpazeler mor yıldızları dalgalandırıyordu. Ötedeki mercan kayalıkları açılıp siyah bir yarığa dönüştü. Yarık döne döne küçülmeye başladı. İğne ucu kadar küçüldüğünde geçitte ne balıklar kalmıştı, ne yıldızlar, ne insanlar, ne Cevat."

Barbarları Beklerken ve Michael K. Nasıl Yaşadı adlı romanlarından tanıdığımız Güney Afrikalı yazar J. M. Coetze Düşman'da Robinson Crusoe'nun öyküsünü bir kadının bakış açısından ele alıyor. Daha doğrusu burada anlatılmak istenen Cuma'nın öyküsü. Ama romanın anlatıcısının da dediği gibi, "Cuma'nın dilinin öyküsü anlatılamaz bir öykü. Veya benim tarafımdan anlatılamaz bir öykü. Aslında, Cuma'nın dili hakkında bir sürü öykü anlatılabilir, ama gerçek öykü, bir dilsiz olan Cuma'nın içinde gömülü. Gerçek öykü, bir sanatın yardımıyla Cuma'ya bir ses vermenin yolunu bulana kadar bilinemeyecek."

Uzun zaman önce Parminedes 'to gar auto noein estin te kai einai: Düşünme ve varlık aynıdır' demişti. Düşünce tarihi boyunca çok çeşitli yorumlara konu olmuş olan bu söz sonunda bir varlıkbilim meselesi olarak kabul edildi ve rafa kaldırıldı. Descartes dünyanın ve insanın varoluşu üzerine büyük yalnızlık içinde yirmi yıl boyunca sürdürdüğü düşünmesini 'cogito, ergo sum: düşünüyorum, o halde varım' diye sona erdirdi. Bu, 'kuşku duyuyorum, demek ki varım' kestirmesiyle solipsizm (tekbencilik) uçurumundan kurtulma çabası olarak yorumlandı. 'Düşündüğüm kadar ve düşündüğüm sürece varım' önermesi, hiçbir iddiası olmayan bir yorum olarak bile zihinlerde yer etmedi, dolayısıyla düşünmeyle var olmak arasındaki bağ uzunca bir zaman bir daha kurcalanmamak üzere örtük kaldı. Dünyanın ve insanın geldiği nokta her haliyle düşünmeye çağrıda bulunurken, karşılaştığımız her mesele bizi durup dinlemeye, dinleyip düşünmeye davet ederken neden düşüncenin izine rastlanmıyor? Düşünmeye bu ayak direyiş neye işaret ediyor? Yaşadıklarımız bu çağrıya karşı gösterilecek serkeşliğin düşünmeyle erişilecek olanın kendisini geri çekmesiyle sonuçlandığını gösteriyor: Kitap, milletçe varlığımızın tehlikenin eşiğine geldiği şu günlerde bu tehlikeyi savuşturabileceğimiz tek ve biricik tutumağa mütevazı bir ışık tutmayı amaçlıyor.

"Düzenbaz Prens", Buz ve Ateşin Şarkısı serisinin ilk kitabı olan Taht Oyunları'ndan yaklaşık olarak 200 yıl öncesinde geçen ve Ejderhaların Dansı olarak bilinen Targaryen iç savaşının sebeplerini kısa, kısa olmasına rağmen açık ve keskin bir dille anlatan, ''Prenses ve Kraliçe'' hikayesinin karanlık yerlerine ışık tutan bir hikaye! Buz ve Ateş'in evreninde Westeros'un çalkantılı topraklarında geçen bu hikaye bizi; bütün dünyayı savaşa sürükleyebilecek bir hırsı olmasına rağmen tahta çıkmayı başaramayan, bir kralın torunu, başka bir kralın kardeşi, bir kraliçenin kocası, iki kralın babası, üç kralın dedesi, maceraperest ve gösterişli ''Düzenbaz Prens''; Daemon Targaryen'in hikayesine götürecek. ''Prenses ve Kraliçe''den sonra George R. R. Martin'den yine epik bir şaheser. Eski Şehir, Hisar’dan Aliüstat Gyldayn tarafından yazıya geçirilen bu kaynak, Prens Daemon Targaryen’in gençlik yıllarının, maceralarının, suçlarının ve evliliklerinin hususlarını anlatır. İşte burada GEORGE R. R. MARTIN tarafından (tekrar) kayda alınmıştır.

1974 Kıbrıs Harekâtı’nın ardından dünyanın cephe aldığı Türkiye’de, Milliyetçi Cephe hükümetine muhalif eylemci sol hareketin de gelişmesiyle birlikte iç siyasi çatışmalar hızlanmaya başlamış, bu doğrultuda partiler arasındaki gerginlik ve suçlamalar da iyice artmıştı. Kıbrıs’a asker çıkartan başbakan olarak “Kıbrıs Fatihi” namını kazanan Ecevit, bu konuya hayatı boyunca yakın ilgi göstermiş ve sık sık bilgi ve yorumlarını basınla paylaşmıştır. Öte yandan siyasetteki baş rakibi Başbakan Süleyman Demirel’le polemiğini de sürdürmüştür. Elinizdeki kitapta Ecevit’in 1976 yılında gazeteci Abdi İpekçi, İsmail Cem ve Adil Özkol’a verdiği hükümeti eleştiren mülakatlarıyla Kıbrıs ve Ege konusundaki açıklamaları yer almaktadır. “Halk eğer bizim sol anlayaşımızın özgürlükçü demokrasi ile çelişen bir noktaya dönüştüğünü görecek olursa ya bizi durdurur veya bizi bırakır. Bunu değişik ifadelerle belirtmek suretiyle, ‘Bizim soldaki sınırımızı halk çizecektir’ demişimdir. Bunu, solumuzun nereye kadar gidebileceğinden kuşku duyanlara veya kuşku duyar gibi gözükenlere karşı halkı, sağduyululuğunu, gerçekçiliğini ve özgürlüğe bağımlığını herhalde herkesin bilmesi gereken Türk halkını güvence göstererek söylemişimdir...”

"Edebiyat" diye bir kategoriden bahsedebilir miyiz? Gerçeklik ile kurmaca nerede birbirinden ayrılır? Çeşitli edebiyat kuramları metnin ne demek olduğu ve ne işe yaradığı konusunda bize ne söylüyor? Kavram ile "şeyler", söz ile eylem arasındaki ilişki nedir? Kültür kuramları ile politik durumun bir ilgisi var mı? Edebiyat bir strateji midir? Terry Eagleton daha önceki kitaplarında da öne sürdüğü soruları yeni bir perspektifle ele alırken, edebiyatın kültür içindeki yerine, geçerliliğine, işlevine ve sınırlarına dair net bir bakış açısı sağlıyor. "Edebiyat Olayı", yalnızca bir edebiyat olayı değil. Edebiyatın doğasına, yapısına, dünya ile ilişkisine dair temel soruları ve çeşitli edebiyat teorilerinin bu konularda verdiği yanıtların ne anlama geldiğini incelerken; dil, kavramlar, gerçeklik, kültür ve ideoloji gibi konularda temel yaklaşımları da sorguluyor ve tatmin edici cevaplar sağlıyor. Edebiyat kuramı, eleştirel teori ve analitik felsefeyi alışılmadık biçimde bir araya getiren Eagleton, ona haklı bir ün sağlayan birikimini ironik bir dille, hiç olmadığı kadar özlü ve bütünlüklü biçimde okuyucularına sunuyor. "Görgüsüzlük edecek olsam, diyebilirdim ki bu kitap, edebiyatın (en azından bugün için) gerçekte ne anlama geldiğinin makul bir açıklamasını sunuyor ve aynı zamanda hemen hemen tüm edebi kuramların ortak bir yönüne ilk kez dikkati çekiyor. Ama dediğim gibi görgüsüzlük edip bunu dile getirmeyeceğim."

Platon'dan beri felsefe, hakikati gerçeklik yerine kavramlarda aramayı seçmiş; kavramlar dünyasının o tasarlanmış cazibesi karşısında, dünyevi olan daima yetersiz görülmüştür. Sonuç: kendi bedeninden, duygularından kaçmaya, arınmaya çalışan ve durmaksızın kavramların saf, renksiz, kokusuz, ideal güzelliğine erişmek için didinen modern insandır. Sartwell, Edepsizlik, Anarşi ve Gerçeklik'te felsefenin soyut, steril dünyasından, acıları ve kötülükleriyle hayatın çıplak gerçekliğine açıldığımızda nelerin olacağını gösteriyor bize. Alışık olmadığımız kişisel bir dille şenlik ve aşka; elbette nefret ve ölüme, kısaca hayata çağırıyor bizi, hem de üniversite kürsüsünden, felsefenin sayfaları arasından... Sartwell tezlerini Nietzsche, Havel, Heidegger ve Bataille'ın görüşleriyle harmanlıyor; Amerikan yerlileri ve Uzakdoğu'nun geleneklerine kulak veriyor. Ona göre, tüm ahlaki değerler olması gerekeni anlatır; olanın eksik var olduğunu söyler, gerçekliği inkar eder. İhlal ise yaşamaya 'evet' demektir. Çünkü yaşadığımız günahlarımızla, suçlarımızla, korkularımızla, acılarımızla anlarız. Dünya erdem ve güzellik kadar sidik, bok ve nefretle birlikte vardır. Aşk kadar nefret de hayatın gerçeğidir; olduğu gibi olumlanmaya ve sonuna kadar yaşanmaya layıktır.

Edebiyat tarihinin ilk distopyası olan Efendi Uyanıyor bir 19. yy. centilmeni olan Graham'ın öyküsünü anlatıyor. Nadir görülen bir uykusuzluk hastalığından mustarip olan Graham en sonunda uyumayı başarır. Ne var ki bu kez 200 yıllık trans halinde bir uykuya dalacaktır. Uyandığında ise, banka hesabına işleyen faizler sayesinde dünyanın en zengin ve en güçlü adamı olduğunu öğrenir. O artık bambaşka ve hiç tanımadığı bir dünyada yaşamaktadır. Dünyanın tek efendisi ve sahibi odur! Graham uyuduğu sırada servetini idare eden Konsey, tüm gezegene hüküm süren son derece karanlık ve acımasız bir sistem kurmuştur. Oysa insanların bir kurtarıcı olarak gördüğü Graham'dan beklenen, toplumu bu korkunç despotlardan kurtarmasıdır. Bir distopya klasiği ve politik bilimkurgu türünün en iyi örneklerinden biri olan Wells'in bu başyapıtı, okuru fantastik bir maceraya sürüklüyor. Günümüzden 114 yıl önce yazılmış olmasına rağmen global şirketlerin yükselişi, uçakların seyahat amaçlı kullanımı ve birçok teknolojik gelişmeyi zamanının çok ötesinde başarılı bir şekilde tahmin etmiş olması şaşkınlık yaratıyor. Geleceğe dair yerinde tahminlerinin yanı sıra toplumsal adaletsizlikle boğuşan bir dünyayı tasvir eden Efendi Uyanıyor, distopya, bilim kurgu ve politik roman hayranları için mükemmel bir seçim. ' "Wells'in en çarpıcı yönü, edebiyatın klişeleşmiş yanlarına yeni bir soluk getirip canlılık katması..." The Spectator "Politik bilim-kurgu ve distopya severler için kaçırılmaması gereken bir eser..." Times Literary Supplement

Pek çok ülkeyi ve ulusu ve birkaç kıtayı görmüş olan bir gezgine, tüm insanlığın ortak özellikleri olarak ne tür nitelikleri keşfettiği sorulduğunda şöyle cevap vermişti: "tembelliğe meyillidirler." Çoğu kişiye öyle geliyor ki, eğer gezgin şöyle deseydi, cevabı daha doğru ve geçerli olurdu: "hepsi korku içinde. Geleneklerin ve fikirlerin arkasına gizleniyorlar."

Elantris devasa, güzel, kelimenin tam anlamıyla parlak, güçlü büyülü yeteneklerini Arelon’un tüm insanlarının iyiliği için kullanan hayırsever varlıklarla doluydu. Ve bu tanrısal varlıkların her biri, Shaod’un gizemli dönüştürücü gücü onlara dokunmadan önce sıradan birer insandı. Ancak on yıl önce, hiçbir uyarı olmaksızın, büyü çöktü. Elantrianlar buruşuk, cılız, cüzzamlıya benzer yaratıklara dönüştü. Elantris’in kendisi de karanlık, pislikle dolu ve döküntü haline geldi. Shaod artık bir lanetti. Arelon’un yeni başkenti Kae, halkının unutmak için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalıştıkları Elantris’in gölgesinde kalıyor. Teod Prensesi Sarene, Veliaht Prens Raoden ile bir devlet evliliği yapmak için geldi. Karşılıklı mektuplaşmalarına dayanarak mutluluk bulacağını umuyordu. Ancak mutluluğun yerine prensin ölü, kendisinin ise onun dulu kabul edilmiş olduğunu gördü., Acımasız Fjordell bağnaz fanatiklerinin imparatorluk hırsı karşısında son direnen ülkeler oldukları için hem Teod, hem de Arelon tehdit altındalar. Sarene üzücü duruma rağmen elinden geleni yapmaya ve Arelon’un dinini değiştirerek tanrısı ve imparatoru adına fethetmek için gelmiş olan Fjordell başrahibi Hrathen’in entrikalarına karşı koymak için konumunu kullanmaya karar verir. Ancak ne Sarene, ne de Hrathen, Prens Raoden’in kayboluşunun arkasındaki gerçekten şüphelenmiyorlar. Elantris’in devrilmiş tanrılarını da vurmuş olan aynı acayip hastalık tarafından alınan Raoden gizlice karanlık şehre hapsedilmişti. Raoden’in orada kapana kısılmış olan garibanlar için bir toplum yaratma çabası Arelon’a umut getiriyor ve belki de Elantris’in gerçek sırrını ortaya çıkarabilecek bir olaylar dizisini başlatıyor. Sürprizler ve ilgi çekici karakterlerle dolu olan Elantris, sürükleyici ve eğlenceli. Uzun zamandır beklenen yeni bir soluk, klasikleri tekrar etmeyen nadir bir epik fantezi ve tek ciltte okuyucuyu tatmin eden bir öykü. Ayrıca Elantris, fantezi evreninde harika bir girişle yerini alan yeni bir yıldızın da kariyerinin başlangıcı.