Eserlere Göre Listeleme

İlyada, (M.Ö 700-800) şair Homeros'un yazdığı varsayılan büyük bir destan. Sana İlyada'yı bir maymunun yazdığını söylesem bana inanacak mısın? Hayır. Ama bilmelisin ki bu olasılıksız değil. Birçoğumuzun başına imkânsız denebilecek olaylar gelmiştir. Bazılarına göre şans, kader, kısmet, tesadüf ama bana göre "Maymunun İlyada'yı yazdığı anlardır." bunlar. • 11 Eylül'de New York'un ikiz kuleleri yıkılırken New York'a giden uçakta oluşum, • Mühendislik kariyerimi çöpe atıp Hollywood filmlerinde figüranlık rollerine soyunuşum, • Kovulduğum şirketteki ofisime yönetici olarak geri dönüşüm, • Beni kovan CEO'nun bana ücretsiz liderlik eğitimi vermesi, • Sil baştan, yurt dışında dünyanın sayılı Unicorn şirketlerinden birinde global direktörlüğe kadar yükselişim, • Babamın bir hayat kurtarırken can vermesi, aynı anda dünyanın öbür ucunda uyanıp yarı uykuyla yazdığım dizeler, • O dizelerde hayatımın sürekli gerçekleşen parçalarının oluşu, • Bu kitabı yazarken bütün evrenin benimle işbirliği yapması ve • Senin şu an bu satırları okuyor olman da... Tesadüf… Öyle mi? İstatistikçiler olasılık hesabı yapadursun, Sen; birbiriyle alakasız gibi görünen olayların aslında bir bütünün parçaları olarak meydana geldiğini, kendi gerçeğini yaratırken de sonsuz parametrelerden oluşan bir birlikte yaratım sürecinde olduğunu düşün... İşte o zaman; görülebilir dünyayı anlamaya çalışmak yerine, onun içine sızıp en beklemediği yerinden zırhını delip geçer, güzel bir hileyle onun en kıymetli sırlarını öğrenebilirsin. Ve Maymun "senin için de" İlyada'yı yazar, benim için defalarca yazdığı gibi... Bu kitabı okumalı mısın? Sen bunun cevabını zaten biliyorsun.

Evlilikte yakınlaşma ve yabancılaşma temasını işleyen Ve O Hiçbir Şey Demedi, romanın iki kahramanının sesleriyle ulaşır okura. Her ikisi de değişimli olarak içsel ve dışsal yaşantılarını anlatırlar. Böylece bu iki kişinin birbirine koşut giden yaşamları ve aslında birbirine ulaşmaya çabalayan bu insanların yalnızlığı açığa çıkar. Küçük bir kiralık odada karısı ve üç çocuğuyla bir arada yaşamanın sıkıntısına katlanamayan Fred Bogner, onlardan ayrılır. Kiliseye ait bir büroda telefoncu olarak çalışmaya başlar. Savaş sonrası Almanya'sının bir büyük kentinde sokakları arşınlar, içer ve oyun makinelerinde zaman öldürür. Karısıyla bir otelde geçirdiği hafta sonundan sonra ise kesin ayrılık kaçınılmaz görünür. Ancak çok geçmeden Bogner sevmekten asla vazgeçemediği karısında yepyeni bir insan bulur. Savaş sonrası Alman edebiyatının en gerçekçi ve en sarsıcı romanlarından biri olan Ve O Hiçbir Şey Demedi, Alman yazar Heinrich Böll'ü üne kavuşturan roman olarak bilinir.

Ortaya çıkan günlükler muhteşem bir aşkın sırlarını aralıyor. Genç bir gazeteci olan İpek, yoğun bakım hastaları üzerine bir yazı dizisi hazırlamak üzere gazetesi tarafından görevlendirildiğinde hayatında eşine benzerine rastlamadığı büyük bir aşk masalının içinde buluyor kendini. Bir aşk ki gurur ve önyargıların kapanına kıstırılmış, bir aşk ki ancak bıçak kemiğe dayandığında kendini işfa etmeye hazırlanıyor. Bir aşk ki ölü gibi yaşamak ve yaşam dolu ölmek arasındaki farkı belirliyor. Duru bir dil kullanımıyla kaleme alınmış Ve Ötesi, size, elinizden kolay kolay bırakamayacağınız ve okuduktan sonra etkisinden kolay kolay kurtulamayacağınız bir okuma şöleni vaadediyor. Ya ölüm... Yaşamın sona erişi miydi, denildiği gibi? Öldüğü anda gerçek dünyaya doğacak olamaz mıydı? Sevgisizliğin, yalancılığın, onursuzluğun, sırta hançer saplamanın zihinlerde fink attığı dünyanın gerçek olduğunu düşünmek delice geldi. "Olamaz" dedi, "burası gerçek olamaz." Derken içindeki fısıltıyı duydu; "Gerçeklik ve yaşam diye bir şey yok." Tüyleri diken diken oldu. Yoksa hepsi boşlukta süzülen ruhunun enerji zihnindeki bir algı mıydı sadece? Her şeyin ötesinde ve birlikte miydiler? Hem de hiç ayrılmamacasına. Her şey algılarının bir oyunu muydu? Öyle olmasını diledi... Bilinenin ötesinde onunla birlikte olmayı diledi...