Eserlere Göre Listeleme

Kış mevsiminde piknik yapılır mı? Aslında yapılmaz. Ama ormandaki hayvan dostların canı çekti bir kere… Acaba bir araya gelerek, dostluğun tadını çıkararak, sevginin kıymetini bilerek soğuk havayı ısıtıp piknik yapabilecekler mi? Hikâye çocukların dostluk, paylaşım ve sevgi çerçevesinde imkânsızı imkânlı yapmak konusundaki istek duymalarını pekiştirme amacındadır. Çocukların estetik anlayışı düşünülerek her sayfası resimli hazırlandı. Okumayı sevdiren, eğlendiren ve eğlendirirken öğreten bir kurgu ile oluşturuldu.

Eylül Aksoy, hatırlayamadığı geçmişinin gölgesinde aidiyet duygusuna hasret genç bir kadındı. Hiçbir yere, hiç kimseye ait hissedemediği dünyasında çaresizce çırpınıyor, yalnız kendisine ait olacak bir yuvanın hasretiyle yaşıyordu. Yüzbaşı Yusuf Ali Karan, unutamadığı geçmişinin esaretinde yalnız bir adamdı. Yaşadığı tüm güzel anılar çocukluğunda esir kalmışken, tutunduğu mutlu anılar uğruna geleceğini geçmişine feda ediyordu. Sahip olduğu tek aileyi yıllar evvel kaybettiğinden beri yeniden umut etmeye cesaret edemiyordu. Kader, bir yuvanın hasretiyle çarpan kimsesiz iki kalbi karlarla kaplı dağların tutsak ettiği kasabada bir araya getirdiğinde geçmiş ve gelecek birbirine karıştı. Her kar tanesi geçmişe dair bir anıyı daha beraberinde getirirken gökyüzü mavisi etraflarını sardı. İki genç, kalplerini saran masum aşkın büyüsüyle günbegün birbirlerine çekilirken geçmiş, bugüne artık çok daha yakındı... “Yusuf Komutan yanılıyordu. Bu kasabanın en güzel, en aydınlık, en huzur dolu tarafı onun bakışlarıydı. Bana hep hayalini kurduğum o yuvayı hatırlatan bakışları…”

Aydın (Bilginer) emekli bir oyuncudur; aktörlüğü bıraktıktan sonra Orta Anadolu'da kendi halinde küçük bir otelde çalışarak günlerini geçirir. Hayatında ise iki kadın vardır: Kendisine her anlamda uzak ve soğuk olan genç karısı Nihal (Sözen) ve boşanmış olan kız kardeşi Necla (Akbağ). Aydın tiyatroculuktan emekli olduktan sonra, babasından kalan mülkü idare etmek üzere eşi ve ablasıyla birlikte Kapadokya'daki otele yerleşmiştir. Kapadokya'daki otelde Aydın'ın hayatı etrafında olup bitenlerlele lgili hiçbir sorumluluk taşıma gereği hissetmediği için çok durağandır. Filmin hikayesi Aydın'ın gerçekle arasındaki mesafeyi kapatıp kapatamayacağı sorununun etrafında şekillenir. Film, "entelektüel" üzerine odaklanmıştır ve hikayedeki diğer karakterler "entelektüel"in durumunu netleştirme işlevini üstlenmiştir. Filmde "entelektüel"in temsilcisi olarak yer alan Aydın'ın en büyük sorunu "tembellik" olarak görünmektedir. Ablası Necla ile diyaloglarında Necla'nın acımasızca belirttiği gibi Aydın sorumluluk almaktan, kendisiyle gerçek anlamda yüzleşmekten korkan ve kaçan bir kişidir. Bu eleştirileri yapan Necla da Aydın'ın sert eleştirilerine maruz kalır: tek yaptığı küsmek, şikayet etmek ve küçümsemektir. Bu iki tip başkalarının çelişkilerini görmekte çok başarılı ama kendilerini tanımakta bir o kadar cahildirler. Aydın'ın genç karısı ise bu döngüyü kırmak için tavır alan tek kişi gibi görünmektedir. Aydın ve Nihal'in diyaloglarında gördüğümüz şey ise Aydın'ın ise Nihal'i bilgi, yaş, tecrübe gibi avantajlarını kullanarak sindirme çabası, buna karşılık Nihal'in Aydın'dan bıkmış olduğudur. Bu üç kişi, yan karakterlerden biri olan Suavi (Tamer Levent) ile birlkte "üst sınıf"ın temsilcileridir. Filmde alt sınıfın temsilcileri ise Aydın'ın, oteldeki işlerin ve Kapadokya'daki mülklerin idaresini bıraktığı Hidayet (Ayberk Pekcan); Aydın'ın kiracısı olan İmam Hamdi (Serhat Kılıç) ve ailesidir. Hidayet ve İmam arasındaki ilişki, Aydın'ın sorumluluklarından kaçmasının maliyetini gözler önüne sermektedir. Aydın'ın ve Necla'nın çelişkileri, farkında olmadıkları bencillik ve ikiyüzlülükleri filmde oldukça rafine detaylarla, incelikle işlenmiştir. Kış Uykusu'nun Nuri Bilge Ceylan'ın diğer filmlerinden daha çok gişe hasılatı elde etmesinin sebebi, filmin hikayesini son derece dürüstçe, açık yüreklilikle ve zekaya hitep eden inceliklerle anlatmış olması gibi görünmektedir. Film, içerdiği ciddi bir sınıf eleştirisi, kara komedi detayları ve portre çalışmaları ile Türk sinemasının çıtasını oldukça yükseğe taşımaktadır. Kış Uykusu, sınıfsal eleştirinin saldırmadan, karikatürize etmeden, düşmanlık üretmeden veya kahraman yaratmadan da başarılabileceğini göstermesiyle dünya sinema diline yeni bir soluk getirmiştir.