En Çok Görüntülenen Kitaplar

Ingeborg Bachmann'ın 1953 yılında yayımlanmış ilk şiir kitabı. Daha katı günler yolda,yakın Dönekliğe ayarlanmış zamanlar Görünür gitgide çevren çizgisinde. Çekip bağlarsın yakında ayakkabılarını, Köpekleri avlularına geri kovarsın Balıkların içi Çoktan buza kesmiştir.Çünki yelde. Yoksulca yanar ışığı kandillerin Sisi tarar bakışların. Dönekliğe ayarlanmış zamanlar Görünür gitgide çevren çizgisinde

Bir defasında Mevlana'nın oğlu ona gerçek Derviş'in her zaman ‘gizli' kaldığı yönündeki sözün ne anlama geldiğini sordu -veya başka bir deyişle, kendini hep ‘saklı tutar'- bu olay kendini giysileri sayesinde saklıyor anlamına mı geliyordu, yoksa bu bir ruh hali mi idi? Mevlana'nın cevabı şöyle oldu: "İkisi de olabilir. Yolun gerçek amacını saklamak için bir meslek edindiklerinde bile," diye devam etti Mevlana, "bazı evliyalar aşk şiirleri yazarlar – ve o aşkı insanlar bedensel aşk olarak algılarlar – diğerleri ise ticaret yaparlar; bazıları kendilerini edebiyata verirler ve yine başkaları bambaşka işlerle uğraşıyor olabilirler. Bütün bunları aslında ne olduklarını ‘gizlemek' için yaparlar. Çünkü sıradan insanlar tarafından rahatsız edilmek istemezler. Aralarından kimisi mahsus topluma aykırı düşen davranışlarda bulunurlar, böylece kendilerini dünya işlerine vermiş kişiler onlardan uzak dururlar ve bu bağlamda Hz. Muhammed şöyle der, ‘Allah gerçek anlamda iffetli insanları gözlerden uzak tutar. O yüzden Yolu izleyen insanlar huzura kavuşabilmek için her yola başvururlar -zira dünyevi insanlar ki tek amaçları her ne pahasına olursa olsun parasal kazanç sağlamaktır- bu uğurda mistik ve ruhsal dünyaları ve Allah sevgisini bile harcarlar." Ve sonra Mevlana, İdris Şah'ın şu dizelerini okudu: ‘Her zaman bilmek – her şeyi, Ve yine de saklanıp arıyorlar. Sıradan gözler için onlar Olduklarından farklı görünürler. Ancak bir an için bile, Gerçekten ne olduklarını göremez çoğu kişi. İçten gelen ışıklarıyla dolaşır dururlar Hayata geçirirler mucizeleri, Ve gene de kimse bilmez Ne olduklarını. Bazen Evliyalarla Abdallar bile, Onlardan azını bilirler: Onların girdi çıktıları, Herkes için bir muammadır.' (Tanıtım Bülteninden)

Batı Anadolu’da Menderes ve Gediz Irmakları arasında kalan bölgeye Lidya, orada yaşayanlara ise Lidyalılar denilmiştir. Hint-Avrupa kavminden olan Lidyalılar bu bölgeye doğudan gelmişlerdir. Lidyalılar, Hititlerin daha sonra da Frigyalılar’ın egemenliği altına girmiştir. Frigler’in yıkılmasıyla Lidyalılar M.Ö. 680 yılında bağımsız bir devlet kurmuşlardır. İlk kralları Giges’tir. Başkentleri Sardes’tir. Bu o dönemin en büyük ve en zengin kentidir. Lidya’nın parlamasının nedeni bölgede bulunan altın madenleriydi. Giges çok güçlü bir ordu kurup sınırlarını doğuda Kızılırmak’a kadar genişletti. Kimmerlere karşı yürüttüğü savaşlar sırasında Asurlular’la işbirliği yaptı ve Kral Yolu’nu Asur’a kadar götürdü. Son kralları Krezus döneminde de en parlak zamanlarını yaşadılar. Lidyalılar parayı ilk kullanan medeniyet olmuştur. Parayı yapmak için altın, gümüş ve elektrolit kullanırlardı. Çok tanrılı dinlere inanırlardı. Frigyalıların bereket tanrıçası Kibele’yi en büyük tanrı olarak kabul ederlerdi. Pers İmparatorluğu’nun ani bir saldırısı sonucunda tarihe karışmıştır.