En Çok Görüntülenen Kitaplar

Öykünün bitmemiş bir roman olduğu, eninde sonunda romana evrileceği görüşüne katılamıyorum bir türlü. Yaşam devam ettiği sürece öykü de var olacaktır. Öykü, yaşamın ta kendisidir. İçimizde, yanımızda, komşumuzda, yaşam belirtilerinin olduğu ve olmadığı her yerde olan bitendir. İnsan çevresiyle değer kazanır. Biraz çocukların dünyasına, biraz yaşlıların dünyasına, biraz böceklerin, kedilerin, köpeklerin dünyasına girmek istemez mi insan? "Atları zapt etmek için ağızlarına gem vurulur. Ağzındaki demir hayvanın canını yakar. Canı yanan hayvan o acıyla dediğiniz yere gelir. Eşekler zaten dünden razı dediğiniz yere gitmeye, öyle burnunun dikine gitmeyi nereden bilecek? O yüzden gem vurmak da gerekmez. Zaten sonsuzlukmuş, gidip de dönmemekmiş yoktur onun lügatinde. Hani yanılıp da bir gem vurmaya kalksan kendini bilmez eşeğin birine, alimallah kendini at mat sanır da… İşte o zaman hapı yuttunuz demektir. Siz siz olun eşeğe gem vurmayın..." (Tanıtım Bülteninden)

Daha önce bize böyle hitap eden olmamıştı. Bir an üzülsem mi sevinsem mi bilemedim. Sanki ben değildim yıllar boyunca büyüsem, özgür olsam diye hayal kuran... Büyümek, hiç gerçekleşmeyecek düş gibiydi küçük bir kızken... Ama şimdi işte karşımda birisi "gençler" diye sesleniyordu. Bu yıl son senem. Aklımda deli sorular: Gittikçe genişleyen hayatın açısı nereye uzanıyor? Lisede nasıl bir genç olacağım? Yeni yüzler, yeni telaşlar sararken hayatımı ansızın değişecek miyim? Korkuyor muyum yoksa? Peki ya geleceği düşündüğümde hızla çarpan kalbim? En önemlisi de yıllarca aynı sıraları paylaştığım Ayşegül ve Filiz'den nasıl ayrılacağım? Okuyacakların benim hikâyem, hoş geldin şimdiden!

Herkes kendisiyle bir şekilde konuşur. Bazen sesli yapar bunu, bazen sessiz. Bazen konuştuğu vicdanıdır, bazen kalbi. Ah, bazen nefs olur bu, bazen akıl. Bazen pişmanlık gözyaşlarıyla konuşur. Bazen uzak - yakın bir dostla. Tüm bunları ete kemiğe büründürüp “Feride” diyor Sait Köşk. Feride; kimi zaman bir dost, kimi zaman bir eş, kimi zaman da bir derman hayat yaralarına. Feride önce Hemdem oldu, dostça. Şimdi Hemhâl. “Merak ettim Hemhal ne demektir diye. Öğrendim ki aynı hissetmekmiş. Aynîleşmek de denilebilirmiş. Dostunuzla aynı rüyayı görmek gibi. Yaşanılan aynı durumlara farklı ortamlarda olsanız da aynı tepkileri vermek gibi.” Ne mi anlatılıyor bu kitapta? Biraz tefekkür, biraz hayat, biraz gölgelere takılma. Asıllar bir sonsuzda... Biraz imtihan, biraz sabır, biraz tevekkül. Pişmanlıklarla günahlardan arın. Biraz gül, biraz ara sor, hemdem ol, hemhâl ol, hemdert ol. İşte geldik gidiyoruz; bir sonsuzda bizi neler bekliyor, farkında ol.

Bayrak Dergisi 28. sayı