En Çok Görüntülenen Kitaplar

Son yıllarda, refah devletinin krizi ve yoksulluk sorunu, dünya gündeminde önemli bir yer tutuyor. Refah rejimi, sosyal devlet, sosyal siyaset, sosyal yardım vb. kavramlar yeniden daha geniş bir tarihsel perspektifle ele alınıyor. Osmanlı tarihçiliğinde ise bu meselelere odaklanan ve daha çok monografik nitelik taşıyan çalışmalar, kuramsal ve kavramsal perspektif yoksunluğuyla malul. Nadir Özbek'in İkinci Abdülhamid ve İkinci Meşrutiyet dönemi sosyal devleti üzerine olan çalışması bu anlamda önemli bir boşluğu dolduruyor. Son dönem Osmanlı refah sistemini modern devletin oluşumu çerçevesinde değerlendiren Özbek, böylelikle Abdülhamid iktidarı ve İkinci Meşrutiyet'i tek bir paradigma içinde bütünleştirmiş oluyor. Yazar, bu iki dönemin farklılığını ise refah sistemlerinin monarşik ya da bürokratik-seküler olması noktasında koyuyor. Abdülhamid döneminin monarşik refah sistemi, padişahın kişiliğinde sembolleşen geniş bir paternal aileye aidiyet ve bu ailenin reisine bağlılık hissi yaratmak üzere kurgulanmış. Oysa belkemiğini fukaraperver cemiyetleri ve yarı-resmi cemiyetlerin oluşturduğu Meşrutiyet döneminin refah sistemi, devlete ve vatana bağlılık ve itaat fikrini güçlendirmeyi esas alıyor. Özbek, kapsamlı bir arşiv ve literatür çalışmasından derlediği bilgileri analitik bir süzgece tabi tutarak, Osmanlı İmparatorluğu'nda sosyal devletin oluşum sürecini tartışmaya açıyor.

Korkudan kaçmayın, onu tanıyın ve aşmayı öğrenin! "Korku" ve "suçluluk duygusu", insan hayatını belirleyen etkenlerin en başta gelenleridir. Çevremiz bizi kendi istekleri doğrultusunda yönlendirebilmek ve baskı altında tutabilmek için, çeşitli taktikler kullanır. Bu nedenle "korku" faktörü, insanların hayatına daha doğduğu andan itibaren girer ve bir daha da hiç çıkmaz.

Zâhirinde ve bâtınında edep hali üzere bulunmadan kim Hak yoluna girebilir? Nasıl yürüyüp mesafe alabilir? İslâm bütünüyle edep dinidir. Allah'a, insanlara, bütün mevcudata karşı edep. Tasavvuf yolunun başlıca hedefi de, hakiki kulluk edebine erişmektir. Bu da belli usul ve erkâna riayetle mümkündür.

Dünyasını kaybedenler yeni bir dünya kurmak zorundadır. Her şey Daresia kıtasında sıradan bir kargaşa olarak başlayıp tüm dünyaya yayılmıştı. krallar ve İmparatorlar, düşmanlarının kimliğini öğrenmeye çalışırken yeniden ortaya çıkan çağlar öncesinin kahramanları, çevrelerine ölümün ve eski düşlerin kokularını yayıyorlardı. Her zaman olduğugibi, arzularına kapılmış bir hain dünyanın yazgısıyla oynayan Tanrılarla anlaştı. belki de son büyük savaş için. Ama şimdi oyuna dışlanmış, eski bir ırk girecekti. Aldatılmış ve lanetlenmişlerdi; sadece dokunuşlarıyla bile var olan en korkunç ölümü insanların üzerine örtebilen Parıldayan İnsanlar... Troll'lerin, vampirlerin, kurtadamların ve zombilerin ortalıkta cirit attığı bir dünyada barışı yeniden sağlamak için Sparhawk, kahvaltıda Tanrı yiyen Bhelliom'u, bilinmeyen derinliklerden bir kez daha yükseltti. İyilik ya da kötülük için, bunu kim bilebilirdi. Unutmayın, hikayeler ikiye ayrılır; gerçek olanlar ve gerçek olması gerekenler, kararı sizin.