En Çok Görüntülenen Kitaplar

Colette in, Fransız romanında olduğu kadar, dünya romanında da çok özel bir yeri var: Her türlü konformizme karşı çıkan Colette, roman sanatına yeni bir kadınca dünya görüşü getirirken, bir başka yazma biçemi de yaratmıştır. Dişi Kedi, bir genç erkek, bir genç kadın ve bir dişi kedi üçgeninde kıskanma nın özel dünyasını bütün derinlik ve çıplaklığıyla ele alır. Alain in nişanlısı Camille in, genç erkeğin dişi kedisi Saha nın varlığında beklenmedik bir rakip keşfetmesi; Alain in Camille in karşısına, Saha nın kedice incelediği çıkarması ve kedi Saha nın Alain i dişice kıskanması sonunda roman trajik boyutlara ulaşır. Saha nın varlığı, Camille için, dışında kaldığı bir sevgi dünyasının somut simgesidir. Camille, Alain in bütün ilgisini üzerinde toplayan Saha dan nefret eder, bu da kendisini bağışlamaz bir tepkiye götürür: Saha yı öldürmeye kalkışır. Colette, bu romanıyla insanlar arası, kadın-erkek arası ilişkilerin en karanlık katmanlarına el atıyor. Colette in, en güzel, en özgün romanlarından biri olan Dişi Kedi, pek az yazara kısmet olan ölümsüzlüğün yazınsal gizlerini açıklıyor.

Son yıllarda, Türkiye ve Dünya ilim âleminde en çok sözü edilen konuların başında Dış Türkler olarak adlandırılan Türkiye hâricindeki Türklerin kültür ve tarihleri gelmektedir. Bunun en büyük sebebinin, yakın devirde Türklerin nüfuslarında meydana gelen hızlı artışın ilgili bölgelerde yaratacağı yeni gelişmeler olduğu ileri sürülmekte ise de, mesele bu kadar basit ve tek yönlü değildir. Türk nüfusunun artışı bizleri elbette memnun eder. Fakat, bizleri en çok sevindiren husus, Türk tarihine ve kültürüne gösterilmeye başlanan alâkadır. Bugün, Türkiye ve Türkiye hâricinde yaşayan Türkler, Anadolu Türk’ü, Azerî, Özbek, Kazak, Kırgız, Tatar, Türkmen ve Uygur vb. gibi adlarla çağrılmaktadırlar. Fakat bilinen hakikat odur ki, bu Türk topluluklarının büyük Türk milletinin bölünmez birer parçaları, yâni aynı müşterek kültürün ve tarihin sâhipleri olduğudur. Mevcut kaynaklardan, bâzı Türk topluluklarının çeşitli kıtalara giderek devletler kurduğunu ve medeniyyetler yarattığını bilmekteyiz. Fakat en büyük hareketi, bugünkü Türkiye Türklerinin, Selçuklu âilesi önderliğinde Orta Asya’dan, yâni eski anayurd’dan, ayrılarak ön-Asya’ya ve Anadolu’ya gelip yerleşmek suretiyle yaptıklarını ve büyük bir medeniyeti de yarattığını bilmekteyiz. Bu büyük göçten sonra önemli sayıda Türk’ün Orta Asya’da kaldığı bir gerçektir. İşte Özbek, Kazak, Kırgız, Tatar, Uygur, Türkmen ve Azerî gibi çeşitli adlar altında kalan ve Türk milletinin birer parçası olan bu insanlar ile Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından sonra bugün komşu ülkelerin sınırları içinde kalan kardeşlerimize “Dış Türkler” veya Türkiye hâricinde yaşayan Türkler adını vermekteyiz. Müşterek bir mâzi-ye sâhip olduğumuz bu insanların tarihleri, elbetteki Türk kültürünün bir parçasını teşkil etmektedir. Bu kültürün geçmişteki meselelerini olduğu kadar günümüzdeki durumunu da ele alıp işlemek bugünkü Türk milletinin en tabiî hakkı ve vazifesidir. Bunun böyle olduğuna inanan büyük önder Atatürk, yalnız Türkiye Türklerinin değil aynı zamanda Orta Asya veya diğer adıyla Türkistan Türklerinin tarih ve kültürlerini araştırmaları için Türk Tarih ve Dil Kurumlarını kurdurmuştur. Atatürk’ün, Türk dünyasında, en azından bir kültür birliğini gerçekleştirmek istediğini biliyoruz. O’nun bu husustaki fikirlerini izah etmeden önce, daha evvel bu sâhada cereyan eden gelişmeleri kısaca hatırlamakta büyük fayda görmekteyiz.

Tomris Uyar, bu öykülerinde, kimi gündelik gerçeklerin yansıdığı karabasanlar gören, kimi de gerçeği değiştirecek düşler kurmaktan vazgeçmeyen kişilerin dünyalarında dolaşıyor. ilk basımı 1981 yılında yapılan Yaz Düşleri, Düş Kışları, yazarın beşinci öykü kitabı. Tomris Uyar, bu öykülerinde, kimi gündelik gerçeklerin yansıdığı karabasanlar gören, kimi de gerçeği değiştirecek düşler kurmaktan vazgeçmeyen kişilerin dünyalarında dolaşıyor. ilk basımı 1981 yılında yapılan Yaz Düşleri, Düş Kışları, yazarın beşinci öykü kitabı.

Üç kuşak: 1960'lar, 1980'ler ve 2000'ler. Yaşanan iki büyük siyasal deprem... Bu büyük sarsıntıların kadınların hayatlarında ve ruhlarında yol açtığı savruluşlar... Cemre, edebiyatımıza öyküleriyle giriş yapan Müge İplikçi'nin ikinci romanı. Kadın dünyasının gölgede kalan köşelerini başarıyla aydınlatıyor İplikçi bu kitabında da. Yıldız, Nimet, Hülya, Cemre ve diğerleri... Hepimizin yüzleri aslında onlar, hepimizin ruhları... Cemre, dünyanın acımasızlığı karşısında sorularından asla vazgeçmeyen, hep ayakta duran kadınların romanı. Müge İplikçi bu romanla, sadece kendi kuşağının değil tüm zamanların yazarı olduğunu bir kez daha kanıtlıyor. "Dünya dışardan bakıldığında kocamandı, ağır. Büyüyen, hayatı yutan bir sesi vardı. Boşluğun içinde dönen dünya kendisiydi, Nimet. Boşluğu seçen bir bakışla, dışardan, kendi hızına şaştı Nimet, ben. O Nimet'i çok gördüm ben dışardan sonra. O Nimet'in ağbisi taşlar attı Nimet'e kocaman. Nimet hiçbir şey demedi. Ağbi tozlu kemeriyle vurdu da vurdu Nimet'e. Nimet'in annesinin yemenisi yola bulanmıştı..."