En Çok Görüntülenen Kitaplar

Büyük bir Millet olduğumuzu kanıtlamak için elimizden ne geliyorsa eksiksiz yapıyoruz: Kurtardığı vatanı parselledik. Lozan’ı silip Sevr’i tanıdık. Başarıyı bilmem kimin türbesi başındaki ağaca bağladığı çaputta gören bir gençlik yetiştirdik. Demokrasiyi tramvaya çevirdik. İnkârı gerçek, gerçeği inkâr ettik. Mustafa Kemâl’i doğduğuna, Atatürk’ü yaşadığına pişman ettik. Başarısızlığımızın, yoksulluğumuzun, ezilmişliğimizin nedenini hep O’nun ölümsüz fikirlerinde aradık. Ne yaptıysa, tersini yapmakla uygarlığın en önde gelen ülkesi olacağımız hayaline kapıldık. O’na hem ihanet ederek hem de her 10 Kasım'da manevi varlığı önünde sap gibi durarak söz de bağlığımızı ifade ediyoruz sandık. Atatürk’ü ne anladık, ne anlatabildik. Yaptıklarını düşmanları takdir etti, bizler inkâr ettik. Dünyanın dört bir yanında o saygıyla anılırken, bizler unutturmaya çalıştık. Her sorunun çözümünü onu inkâr etmekte aradık. Dün O’na sahip çıkmadık. Bu gün inkâr ettik. Yarın? Düşünmek dahi istemiyorum. S. Eriş Ülger Atatürk ile ilgili çalışmalarını takdirle karşıladığım Sayın Eriş Ülger’in “Atatürk Milliyetçiliği” adlı bu kitabı, Belgesel ve tarihe ışık tutacak nitelikte. “Ne Mutlu Türküm Diyen” herkesin okumasını ve özümsemesini dilerim. G. Anayasa Mahkemesi Başkanı Yekta Güngör Özden

"Felsefecilerin aklı selim işlerle uğraşmadığını çünkü zaten felsefenin uygulamaya dair olmadığını ve gerçeklikten kopuk olduğunu," düşünseniz bile bunu bir felsefeciye asla söylememeniz gerekir. Çünkü umulmadık bir gündelik hayat deneyiminden yola çıkarak aksini kolayca kanıtlayabilirler. Evindeki iktidarı çoktan iki kedisine kaptırmış olan felsefeci Federica Sgarbi de bir arkadaşından işittiği bu sözlere inat, yaşadığı şehirdeki bir hayvan barınağına gider ve oradaki kedilere bir yuva bulmak üzere felsefenin aracılığına başvurur.Tabii bu konuda en önemli yardımcıları Immanuel Kant'tan Bertrand Russell'a pek çok filozof olacaktır." Filozoflar da tıpkı edebiyatçılar gibi kedisiz yapamamışlardır. Birlikte yaşadıkları kedileriyle ilişkilerini; hayvan sevgisi, bakımı, evlat edinilmesi gibi konuların ötesinde ele almışlar ve bir anlamda "Kedilerin Felsefesi"ni oluşturmuşlardır. Harold Weiss'in "Bir kedi asla alelade bir kitabın üzerinde uyumaz," sözüyle dikkat çektiği gibi "Filozofların Kedileri" de özeldir. Kitapta bu ikili ilişkiye dair pek çok örnek paylaşılıyor. Ortalıkta görünür görünmez hemen dikkatleri üzerilerine toplayan sevimli, yaramaz yavru kedilerden çok, "feleğin tokadını yemiş, yaşını başını almış, kişilikleri oturmuş" kedilere birer yuva bulmaya çalışan Sgarbi, kendi geliştirdiği tarzda, bu can yoldaşı hayvanlarla olan deneyimlerinden yola çıkarak kedilerin felsefesini oluşturuyor. Başlangıcı sırnaşık bir dokunuş olan felsefeyi kim istemez ki?" Kucağınızda bir kediyle daha da keyifle okunacak bir kitap...

Yazarlık diğer insanlardan farklı olmaktır. Bu fark kendisini yazarın kaydeden ve hatırlayan insan olmasında gösterir. Ama yazarlık, aynı zamanda hatırlatan insan olmayı da içerir. Bugünün dünyası görsel bir kültüre dayanıyor. Görselliğin bu hâkimiyetine karşın, görmek değil öne çıkan, sadece bakmak. Cam Odada Oturmak onu yapıyor: Baktığımız, yanımızdan geçen, bize sürtünen ama görmediğimiz şeyleri gösteriyor bize; yani, hatırlatıyor. Her şeyi kullanıp attığımız bir kâğıt mendile dönüştürdüğümüz bugünün dünyasında göstermek ve hatırlatmak başlı başına bir eylem, siyasal ama bir o kadar da insani. O zaman ister istemez şeylerin dünyasına dalıyoruz. Mevsimler, zaman, insanlar, müzik, kentler, anılar ve hatırlamalar bu kitabın konusu. İnsani olan hiçbir şeyin yabancı olmadığı bir dünyadan derlenmiş, söz, yazı, görüntü üçgeninde somutlaşmış bir kitap, Cam Odada Oturmak. Cam odada oturan: bakıyor ve gösteriyor mu, bakılıp görülüyor mu? Yazının ve sözün bilmecesi; çözümü insan!

Cumhuriyetin ilk opera sanatçılarından Semiha Berksoy ve hayat hikâyesiyle Türk resim sanatının en “trajik” adlarından Fikret Muallâ. 1930’ların İstanbul’unda başlayan ve âşıkları kıskandıracak yakınlıktaki dostluk, Fikret Muallâ’nın bir daha dönmemecesine gittiği Fransa’da samimiyetini ve yakınlığını hiç yitirmeden mektuplarla devam eder. Ta ki Muallâ’nın ölümüne kadar… Semiha Berksoy’un hayattayken bir araya getirdiği malzemelerden oluşan İki Aykırının Mektupları, bu iki çizgidışı insanı mektuplarında buluşturuyor.