En Çok Görüntülenen Kitaplar

Max Walker altın çocuktu. Mükemmel evlat, mükemmel arkadaş ve okuldaki kızların mükemmel sevgili adayıydı. Çekici, zeki ve atletikti. Küçük kardeşine bile iyi davranırdı. Tüm sınavlarını başarıyla geçecek ve anne babasının gurur kaynağı olacaktı. Max Walker’ın bir sırrı vardı. Max diğer çocuklardan farklıydı... Çünkü interseks doğmuştu. Yani ne tam bir erkekti ne de bir kız… Ve bu sırrı ortaya çıkarsa hayatı altüst olacaktı. Ama biri bu sırrı öğrenmişti. ABIGAIL TARTTELIN, Altın Çocuk’u yirmi beş yaşında yazdı ve 2013 yılında Booklist’in yılın en iyi on romanı seçkisine girdi. 2014 yılında ise Amerikan Kütüphaneler Derneği’nin verdiği Alex Ödülü ve School Library Journal Yılın Roman Ödülü’ne layık görüldü. Aynı yıl LAMBDA En iyi ilk LGBT Roman Ödülü finalistlerinden biri oldu. Tarttelin hâlâ doğup büyüdüğü Londra’da yaşamakta ve yeni romanlar yazmaya devam etmektedir. (Tanıtım Bülteninden)

Kalp, Allah Teâlâ’nın nazargahı, ruhun sarayı, insanın da aslıdır. İnsanı insan yapan tüm hususiyetler kalpte toplanmıştır. İçine nur inmeyen kalp, aslî safiyetini kaybeder ve asıl görevini yapamaz olur. Böyle bir kalp hastalanır; inkârın, isyanın, cehaletin ve kötü ahlâkın merkezi olur. Kalp, günah ile zayıflar, kirlenir, katılaşır; tedavi edilmezse ölür. Üzerine perde çekilir, hak olan şeyleri görmez, işitmez ve anlamaz olur; nihayeti ise felakettir. Bu kitapta, gaflet, kibir, haset, riya gibi birçok kalbi hastalıklar anlatılmaya tedavi yöntemleri ayet, hadis ve velilerin sözleri ışığında aktarılmaya çalışıldı. Bu kitapta kalbi hastalıkların nedenleri, akıbeti ve bu manevi hastalıklardan kurtuluş reçetesi sizlerin istifadesine sunuldu.

Bu kitap, 1960-1967 yılları arasında Diriliş Dergisi ve Yeni İstiklâl Gazetesi'nde çıkmış yazılardan oluşmuştur. Sadece Lût'un Arkasına Bakıp Tuz Heykeli Olan Karısı Gibi isimli yazı Düşünen Adam Dergisi'nde, Madde Örümceği adlı yazı ise Hür Söz Gazetesi'nde (Erzurum) yayınlanmıştır. Bu yazılar yazarın adı yanı sıra kullandığı takma adlar (Mehmet Yasin, Zülküf Canyüce vb. ) imzalarım taşımaktadır.

Derken o cumartesi sabahı, durumu yinelediğimiz bir gecenin ardından uyandık. Gözlerimizi açtık ve yatakta dönüp birbirimize iyice baktık. İkimiz de o an anladık. Bir şeylerin sonuna gelmiştik ve önemli olan, nereden yeni bir başlangıç yapacağımızı bulmaktı. Kalkıp giyindik, kahve içtik ve bu konuşmayı yapmaya karar verdik. Hiçbir şey sözümüzü kesmeyecekti. Ne telefon. Ne müşteriler. Teacher's'ı işte o zaman aldım. Kapıyı kilitleyip buz, bardaklar ve şişelerle üst kata çıktık. İlk olarak renkli televizyon seyredip biraz oynaştık ve alt katta çalan telefonu umursamadık. Yemek için odadan çıkıp otomattan peynirli cips aldık. Tuhaf bir şekilde her şey olabilecekken, her şeyin zaten olduğunu fark ettik. Yaşamın acı yüzüyle bu kadar erken tanışmasaydı, kuşkusuz yine yazar olurdu ama hiçbir zaman okurları tarafından böyle sahiplenilmezdi Raymond Carver. Gençlerin haytalık yapıp havai aşklar kovaladığı yaşlarda o evli ve iki çocuk babasıydı. Hayatı öğrenmenin yolu, bulduğu her işte çalışmaktı. Benzincide çalıştı, hademelik, garsonluk yaptı. Yaşananlar, kâğıda döküldüğünde bazen Çehov tadındaydı, bazen Kafka... İnsanların yaşamlarında barınan, gizlenen öyküleri, yalın, gerçekçi, acıtan şiirsel bir dille yansıttı. Yenilenler içkiye sığınırken, kısa öykü türünü yeniden var eden Carver, her başarısında içti, çok içti, ölümüne içti...