En Çok Görüntülenen Kitaplar

“Ormanda her mevsimin bir kazananı olur… Bugün zayıf görünen çiçekler, sözgelimi papatyalar. Mevsimi geldikçe güçlenir. Güçlenince de o kötü kaba borazançiçeklerinin, çarkıfeleklerin gözünün yaşına bakmaz.” “Sus Barbatus! 3”te mevsim dönüyor! Sus Barbatus!’un üçüncü ve son cildinde umutlu yarınlar için çalışan devrimci gençler pınarları kurumuş A. Dağları’nın eteklerinde örgütlenerek Ş. Mitingi için kente inerler. Kadir Ağa’nın gölgesi ve radyodan çalınan marşlar yeni bir kışın, ülkede Eylül darbesinin habercisidir. Faulkner, Yaşar Kemal gibi yazarların kaleminde destanlaşan modern romanın çağdaş bir çeşitlemesini sunuyor Faruk Duman. Gerçeküstünün dilini yaratarak siyasal, tarihsel, toplumsal gerçekleri ete kemiğe büründürüyor. Orhan Kemal Roman Armağanı ve Cevdet Kudret Roman Ödülü’nü alarak geniş bir yankı uyandıran Sus Barbatus! doğanın tahrip edilmediği, ütopyaların diriliğini koruduğu, emeğin ve adaletin saygınlığını yitirmediği, masumiyetin egemen olduğu zamanların romanı.

Üç kıtada fethettiği yerlerde yıllarca rahmetle hükmeden Osmanlı İmparatorluğu’nun mayasında ve adaletinin temelinde “Peygamber Sevgisi” bulunmakta idi. Osmanlı Sultanları, “Efendim! Ey Allahın Resûlü! Tutuver elimden! Senden başka hiçbir şeyim yok, hiçbir kimseye de sığınamam” hitabında olduğu gibi, Peygamberimiz(s.a.s.)’e duydukları hürmet ve muhabbeti her nefeste ifâde ederek bu duyarlılıklarıyla müminlere örnek olmuşlar, aşkla çıktıkları her seferde ve kazandıkları her zaferde Peygamberimiz(s.a.s.)’in sünnetine uyarak, Yüce Allah’ın rızasını kazanmayı gâye edinmişlerdir. Pâdişahlarımız kendilerini Resûl-i Ekrem Efendimizin fedâkâr bir hâdimi (Mekke ve Medine’nin hizmetçisi) olarak addederlerdi. Her işlerinde Allah ve Peygamber aşkını vatan ve millet sevgisiyle birleştirmişler, bütün ömürlerini de bu anlayış içinde geçirmişlerdir. Bu çalışma ile yüce sultanların hizmetlerini sizlerle paylaşarak Yüce Rabbimizden mîrasyedi olmamayı ve bize yaşanan ve yaşatılan değerlerin idrâki içinde olmayı niyâz ediyoruz. “Yapamaz Ertuğrul evlâdı sensiz! Can verir, cânânı vermez Türkler… Ebedî hâdim-ül Haremeyniniz Ölsek de Ravza’nı ruhumuz bekler!”

Bilim, dışarıdan insanların sandığı şekilde doğrudan, mantıklı bir biçimde ilerlemez. Tam tersine, bilimin ileriye (bazen de geriye) doğru olan adımları çoğunlukla kişiliklerin ve kültürel geleneklerin büyük rol oynadığı son derece insani olaylardır.

Filiz Özdem’in “Kitap Kurtları İçin” çıktığı koşu devam ediyor. Kitap Kurtları İçin Hayvanlar Âlemi - Doğadaki Dostlarımız’dan sonra ikinci kitap da elimizde: Kuşlar Bize Neler Söyler? İnsanoğlunun kuşlara olan imrenme ve öykünmesi uçma kökenli büyük ölçüde. Bir uçak düşünün; kuşlardaki adıyla kanadı, kuyruğu ve gagası yok mu? Korkularını ve hayallerini süsleyen dev kuş simurg da bir tür kuş özlemi değil mi? “Kuş uçmaz...” yerlerde bulunmak istemeyişimiz, sevdiklerimize kuşlarla selam gönderişimiz, canımızı kuşça görmemiz, hızımızı kuşa benzetmemiz, saflığımızı kuş akıllı olmakla açıklamamız, eski Türk boylarının bir avcı kuşu totem seçip onu kutsal bellemesi boşuna değil... Kuşlar Bize Neler Söyler? kargalarla başlıyor, leylekler, bülbüller, baykuşlar, kumrular, keklikler, ağaçkakanlar, martılar, güvercinler ve kartallarla devam ediyor. Kargalara kızmayanımız var mı? Sağımızda solumuzda iki yanlarına hafif eğilerek sekmelerine, dallarda, çayırlarda, çatılarda uçuşup durmalarına, gürültüyle verdikleri yaşama kavgalarına tahammülümüz yoktur ama onlarsız da edemeyiz. Filiz Özdem’in ilk sırayı kargalara ayırması boşuna değil. “Kargadan başka kuş tanımamak” deyimi insanın kolay kolay değişmeyen takıntılarının ifadesi, çok uzun yaşadıkları ise bir şehir efsanesi, La Fontaine’in tilki tarafından kandırılan kargayı anlattığı öykücüğün gerçeği yansıtmadığı ve daha pek çok şey bu bölümde. Leyleklerin yolculuğu, bülbüllerin ses güzelliği, baykuşların haksız yere uğursuz sayılması; kumruların saflığı ve narinliği, kekliklerin en çok avlanan av kuşlarından olduğu için neredeyse soyunun tükeneceği, ağaçkakanların gürültücü ama faydalı olduğu, martıların denizden denizlerin martıdan ayrı düşünülemeyeceği, güvercinlerin cami kuşu gibi görülmesi ve akrobatlığı, kartalların göklerin efedisi olması ve soyluluğu simgelemesi Kuşlar Bize Neler Söyler?’in sayfalarında daha nicelerini bulacağımız hoşluklardan.