Eserlere Göre Listeleme

Kızgın Toprak, 1940’lar Brezilya’sında, hepsi birbirinden hırslı toprakağalarının hüküm sürdüğü kakao plantasyonlarında yaşananların öyküsünü anlatıyor. Servet avcısı serüvenciler, zengin erkeklerin peşindeki güzel kadınlar, kumarbazlar, karınlarını doyurmaktan başka bir düşüncesi olmayan göçmenler, kiralık katiller, keskin nişancılar, kakao plantasyonlarında acımasızca sömürülen işçiler... Yeni ekim alanları açabilmek için gaddarca yok edilen ormanlar, gözü dönük toprakağaları arasındaki kan davaları... Sözün kısası, bu çılgın dünyayı hepsi de farklı açılardan yaşayan insanların öyküsü... Mucizeler Dükkânı, Tarçın Kokulu Kız, Tereza Batista, Gecenin Çobanları ve Ölü Deniz adlı romanlarını da yayınladığımız Jorge Amado, sert bir gerçekçiliğin ürünü olan Kızgın Toprak’ tan söz ederken, “En sevdiğim kitabım,” diyor, “benim köklerimin, yoğrulduğum kanın öyküsü.” Latin Amerika edebiyatının gelmiş geçmiş en büyük yazarlarından Amado, bir zamanlar Brezilya’nın Bahia bölgesinde yaşanan “kakaoya hücum”un çarpıcı romanını sunuyor okurlarına.

Kimin haklı kimin haksız olduğu yerine iç kargaşadan özgürleşmek "Hiçbir zaman utanç, suçluluk, mecburiyet, görev nedeniyle bir şey yapma. Bir şey yapacaksan aynı bir çocuğun ördek beslerken yaptığı gibi gönülden yap.” Marshall Rosenberg’in bu sözü Şiddetsiz İletişim çalışmalarında sık sık tekrarlanan sözlerinden biri. Liv Larsson Kızgınlık, Suçluluk ve Utanç’da işte bizim gönülden vermekle ilgili kapılarımızı açacak anahtarları sunuyor. Bu kitap kızgınlığı ve onun ardındaki utanç ve suçluluk duygularımızı utanmadan ve suçluluk duymadan nasıl kabul edip ihtiyaçların güzelliğine dönüştürebileceğimize ilişkin ilhamla dolu. ” ” Kitabın önsözünde CNVC Sertifikalı Şiddetsiz İletişim ve Sertifikasyon Eğitmeni Vivet Alevi şöyle diyor: "İnsanların utandırılarak, birileri tarafından aklının başına getirilmesi gereken kötü, nankör, nefsine hakim olamayan günahkarlar olabileceğine inandırıldık. Birilerine "haddi bildirilmeli”dir, o başına hak ettiği gelen biri’dir. O nedenle; "tövbe etmeli”dir. Birilerinin de bizim hakkımızda böyle düşünmemesi için şekilden şekile girebilir, utançtan yerin dibine geçebilir, haklı olduğumuzu ispat etmek, suçsuz olduğumuzu kanıtlamak için bin dereden su getirebiliriz. Ne kadar sık "vallahi billahi” diye inançlı inançsız yemin etmişizdir. Elalem fark etmesin diye, kendimizi gizlemiş ve bunların normal olduğuna inanmışızdır. Böyle olduğuna inandığımız insanlara, bu bizsek; kendimize kızmak en normal haldir. Bunun şiddet olduğunu düşünmek aklımıza bile gelmez.””

Zweig gençlik dönemi yapıtlarından Kızıl’da öğrenim için Viyana’ya giden genç bir tıp öğrencisinin büyük kentin gerçekliğine uyum sağlama ve yetişkinliğe adım atma sürecini anlatır. Kendini birdenbire ailesinden uzakta soğuk bir odada yapyalnız bulan bu “çocuksu” genç adam, zamanla girdiği bunalımın etkisiyle hayallerinden, başlangıçta büyük bir hevesle sarıldığı tıp eğitiminden vazgeçme noktasına gelmiştir. Tam da o günlerde kızıla yakalanan ve yardımına ihtiyaç duyan bir kız çocuğu onu hayata geri çağırır… 1908 yılına ait bu anlatı, Zweig’ın daha o zamanlar çoktan bir novella üstadı olup çıktığının kanıtıdır adeta. Üstelik, yazarın sonraki yapıtlarında sıklıkla karşılaştığımız bir temanın peşine henüz kariyerinin başındayken düştüğünü; gaddar bir dünyada varoluşunu sürdüremeyecek kadar kırılgan insanların acılarını baştan beri dert edindiğini ortaya koyar.

Kanlı bir gecenin ardından köyünün insanlarıyla birlikte ailesini de kaybeden ve koca dünyada yapayalnız kalan Afşin, güneş gün doğusundan doğmaya, ay ve yıldızlar parlaklığını yitirip solmaya başladığında yaş dolu gözleriyle gökyüzüne bakarak haykırdı. -Esirgeyen ve bağışlayan Rabbim adına yemin ediyorum ki zalimlerden ailemin intikamını alacak, ya da bu uğurda öleceğim. Bu andan sonra yaşamımın tek amacı intikam olacak.” Venedik Amirali Moçenigo ve Loredano’nun Türk sahil şehir ve kasabalarına yaptıkları tahribat ve katliamlara karşılık vermek için Fatih Sultan Mehmet Han’ın fermanı ile 1477 yılı Ekim ayında Kuzey Venedik’e “Kripoli akını” denilen müthiş bir akın yapıldı. Fatih’in fermanını alan Bosna sancakbeyi Turahanoğlu Ömer Bey, Venedik devletini yönetenlerin Türk akıncılarının geçmesine engel olmak için sınır boyunca kazdırdığı ge niş hendekleri aştı ve komutasındaki 20. 000 akıncı ile Kuzey Venedik topraklarına girdi. Roman, Avrupa’yı dehşete düşüren Kripoli akınını ve dünyanın en iyi hafif süvarileri olan Türk akıncılarının bir ay boyunca Venedik şehri önlerinde yazdığı destanı anlatmaktadır.