En Çok Görüntülenen Kitaplar

Günümüz Almanyasının taşra atmosferinden kesitler sunan yalın çarpıcı "küçük" insan öyküleri.

1912 kışında ruhsal durumu endişe verici bir hal alan Rilke, uzun bir psikanaliz sürecine girmeyi düşündüğü bir dönemde, Prenses Maria von Thurn ve Taxis’in davetlisi olarak, Triest Körfezi’nde, uçurumlar üzerine kurulmuş Duino Şatosu’na gider. Adriyatik’in derin mavi sularına bakan bu şatonun eteklerinde, kayalar üzerinde gezinirken, rüzgârın uğultuları arasında esrik bir ses işitir: “Haykırsam, kim duyardı sesimi melekler katından?” Aynı günün gecesinde, fırtınalı bir havada tavan arasındaki köhne bir odada ilk ağıdı yazıp çıkarır. Ardından da Gebsattel’e bir mektup yazarak tedaviye gerek kalmadığını bildirir. Birinci Dünya Savaşı’nda ağır hasar gören şatonun anısına eserine sonradan Duino Ağıtları adını verecek olan Rilke, eserini 1912 kışı ile 1922 Şubatı arasında, on yıllık sancılı bir dönemde tamamlar. Bu ilginç süreç pek çok eleştirmen tarafından Rilke’nin kişisel olgunlaşma süreciyle paralel görülmüştür. Duino Ağıtları ile şair, dünya yazınının büyük ustaları arasındaki yerini almıştır. Belirgin bir teolojik ve ideolojik yapıdan uzak bir dille yazılan ağıtlar, insanın varoluşsal kaygılarını ele alır.

İzmir Cumhuriyet Meydanı'nda bir Polis Memuru ile dertleşme anları: "19 yaşında bir oğlum var ve meydanlarda. 17 yıldır bu meslekteyim. Tek bir insana, mermi yada gaz sıkmadım hayatım boyunca. Direnişçilere bu zülmu yapanlar 22-25 yaşları arasında, Cemaatin işe aldığı, üniversite mezunu, hazırlanan yasa ile askerlikten muaf tutulan, ceplerine hiç iş bulma umutları yokken her ay 2000 lira para konan, sözde Çevik Kuvvet polisleri. Siz bizim askerlerimizsiniz dendi onlara, onlarda diyetlerini ödüyorlar." Bunlar bizim halkımızn cümleleri, artık herkes gezi olaylarının üç beş tane ağaç olmaktan nasıl çıktığını Ulusal bir direnişe nasıl dönüştüğünü bunun nedenlerini biliyor. Orada yaşananlar neydi? Bazılarının üç beş çapulcu dediği insaların milyonlarca olmasının ardında ki gerçeği aralayan neydi? Olayları Yaşayanların kendi kalemlerinden yansıyan bu kitapta; Sanatçıları, Yazarları, Şairleri, Yönetmenleri, Oyuncuları, Tiyatrocuları, Aydınları diğer öğeleriyle bütün Halk Gezi Parkı için, olayların ortasından, ta içinden ne dedi? Bize neler yazdı? Kağıda dokunan kalem daha çok yangın çıkarsın diye yazanlar arasında; Kenan İmirzalioğlu, Tayfun Gültekin, Ataol Behramoğlu, Ahmet Can Akyol, John Harte, Suna Aras, Ernur Kalender, Gülsüm Cengiz, Mustafa Köz, Hakkı Zariç, Cuma Boynukara, Halil İbrahim Özcan, Kahraman Eroğlu, İsmet Alıcı, Mustafa Kaplan, Burhan Akdağ,Yusuf Çiçek, Salih Aydemir, Ahmet Çakmak, Hasan Cihat Örter, Serdar Yayla, Metin Gençdoğan, Burhan Güven, Nurcan Çelik, Nalan Çelik, Ayten Mutlu, Esat Korkmaz, Peyote Hasan, Soner Doğançay,Cengiz Yıldırım, Tuna Bozyiğit, Recep Ergül, Atilla Meriç, Handan Kaynakgöz, Berrin İlhan, Nursel Bayram, Kemal Kızıltoprak, Şükran Üst, Rüzgar Fidan, Hüsnüşen Yaşar, Müslim Çelik,Taşkın Aşan,Nezihe Altuğ, Ilgaz Ok, Cevat Sarıkartal, Nazmi Akyıldız, Erdem Dağlı, Murat Tükenmez gibi onlarca emek yıldızı Gezi Parkı Direniş yazıları ıslığıyla kitabımızın sayfalarına aktılar onların selamıyla ... "Enki Yayınları" her yere adım adım dağıtmaya başlıyor tıpkı Gezi Parkı yaprakları gibi...

"Bilinçsiz evrim insanla sona erer ve bilinçli evrim, başlar. Ama bilinçli evrim belirli bir insanla başlamaz. Ancak, siz başlamayı seçtiğinizde başlar..." Osho"nun bu kitabında bahsettiği yeni bir insanın yaratılmasından başka bir şey değil... Bunun olması için "İnsanı bütünüyle kabul etmeliyiz. Ne mantığının reddetmeliyiz ne de mantıksızlığını, ne aklını reddetmeliyiz, ne de duygularını, ne bilimsel, ne de dinsel yanını... İnsan akıcı olmasıl, bir kutuptan diğerine gidebilmeli. Zihin mantıklı, akılcı bir biçimde eğitilmeli ama aynı süreçte meditasyon eğitimi de görmelidir. Mantık ve duygular aynı anda eğitilmeli. Şüphe olmalı ama inanç da olmalı... Ne mantıksızı reddeden gelişebilir, ne de mantığı reddeden. Bir bütün olarak gelimeden gelişemezisin." Bhagwan'ın amacı, potansiyelimizin tamamen farkında olmak, kendi içsel devrimimizi yaşamaktır. Bu ise, beyinlerimizi daha fazla bilgi ile doldurmakla değil, sözcüklerin ötesindekini deneyimlemekle mümkündür.