En Çok Görüntülenen Kitaplar

Bu hikâyenin bana dokunacağını ve her günün ölümden çalınan bir gün olduğunu iyi biliyorum. Entelektüel değilim, bedenimle yazıyorum. Yazdığım da bir ıslak sis. Kelimeler orgun müziğiyle kesişen, sarkan, bağlanan, dönüşen, eşit olmayan gölgelerden ilham alan sesler. Karşı perdesi acının kalın sesinde olan, canlı ve zengin, marazi ve karanlık, o ağdalı kelimeleri haykırmaya zor cüret ediyorum. Allegro con brio. Kömürden altın çıkarmaya çalışacağım. Hikâyeyi geciktirdiğimi ve topsuz top oynadığımı biliyorum. Gerçek, bir eylem midir? Yemin ederim ki bu kitap kelimelerden yapılmadı. Bu sessiz bir fotoğraf. Bu kitap sessizlik. Bu kitap bir soru.

Five stories of Music and Night fall.

Belki güzel bir ilişki peşindesiniz, belki de "İlişkilerimde nerede yanlış yapıyorum?" diye soranlardansınız. Evet, biz erkekleri tanımak ve anlamak istiyorsunuz. Fakat ben size süslü ve ağdalı laflarla, daha önce de duyduğunuz romantik nakaratları tekrarlamayacağım. Bunu yapan yeterince yazar var zaten. Benim niyetim size gerçekleri tüm çıplaklığıyla anlatmak; biz erkeklerin sizlere hiç anlatmadığı sırları ortaya saçıp, bizlerin gözünden kadınları ve ilişkileri göstermeye çalışmak. Biliyorum, kimi hemcinslerim beni aforoz edebilirler ama inanın sizler için bu değer! Çünkü, sizlersiniz bizi yukarılara taşıyan ve aşka olan tüm inancınızla dünyamızı döndüren. Hep böyle kalın. Doğru omuzlarda ömrünüzü geçirin. Gereksiz paniklerle, aceleci seçimlerle, toplumun iteklemeleriyle eksik hayatlar yaşamayın. Dişilik devriminizi pazartesiye bırakmadan hemen şimdi başlatın. Bizlerin, kadınlar ve ilişkiler hakkındaki gerçek düşüncelerimizi merak ediyorsanız kesinlikle doğru yerdesiniz. Size "İstanbul Erkeği"nin hapını veriyorum. Hak ettiğiniz hayatlar sizin olsun.

Arendt, başyapıtı sayılan Totalitarizmin Kaynakları'nın ikinci cildini emperyalizme ayırmış. Arendt'in emperyalizme bakışı, laf olsun diye değil, gerçekten "özgün" ve farklı. Özellikle de klasik Marksist yaklaşımların bakışından farklı, fakat bütünüyle de kopuk değil. Emperyalizm, kapitalist ekonominin güç bağlamında yayılmacı, kaynaklar bağlamında toparlayıcı daha doğrusu "toplamacı" doğasının bir sonucu mu? Arendt'in bu soruya cevabı tamamen yadsıyıcı bir "Hayır!" değil ama ağırlığı başka noktalara dağıtan bir yaklaşımın ürünü: Emperyalizm, modern çağın, özellikle de ulus-devletin yozlaşmasının bir sonucu, üstelik, etken'i hızla hacimlendiren, yani kendisini yaratan yozlaşmayı hızlandıran bir sonuç. Totalitarizmin Kaynakları'nın ikinci cildi, emperyalizm bağlamında yalnızca kuramsal düzlemi harmanlamıyor, ülke-bölge örneklerine, hatta pek hayırla yâdedilmeyecek insan portrelerine de uzanıyor. Ve Arendt'in bilinen (ya da bilindiğini umduğumuz) analitik bakışı, sabit bakışlara cevvaliyet kazandırabilecek