En Çok Görüntülenen Kitaplar

Çanakkale üzerine yazılmış en sıra dışı kitaplardan biriyle karşınızdayız. Schoen'un gözüyle Çanakkale Savaşı'nın anlatıldığı eser, her ne kadar Almanların zafere katkısını büyüteçle göstermeye çabalasa da yaptığı tasvirler ve değerlendirmelerle savaşın en yalın halini de ortaya koyuyor. Çanakkale Savaşı'nı cepheden bir roman gibi anlatan eserde, vınlayan kurşunların başınızın üzerinden geçtiğini hissedecek, sulara gömülen gemilerin kulaklarınızda derin uğultular bıraktığını göreceksiniz. Gelibolu Cehennemi'ni kendi gözlerinizle görmek, alevlerin yanaklarınızı kızarttığını hissetmek istiyorsanız sizi kitabın sayfalarına bekliyoruz.

Şiiri Şiirle Ölçmek, modern şiirimizin en özgün ve üretken şairlerinden biri olan Edip Cansever'in (1928-1986) bütün yazılarını, söyleşilerini ve soruşturma yanıtlarını ilk kez bir araya getiriyor. Cansever'in yazılarında, poetikasını belirleyen, yaşama ve şiire bakış açısını ortaya koyan, şiirini anlamamızı sağlayacak pek çok ipucu bulunur. Örneğin, Türk şiirinde az rastlanan 'dramatik monolog' türünü neden tercih ettiğini göstermesi bakımından en önemli yazılarından biri olan 'Şiiri Bölmek'te, Cansever, hep birilerine ya da bir şeylere uyum göstererek yaşadığımızı, sonuçta kişiliğimizi yitirdiğimizi vurgular. Ona göre, direnmekle çevreye uymak arasında şaşkına dönen ve çeşitli rollere bölünen bireyin şiirde hakkıyla temsili, şiirin de anlatıcılara bölünmesiyle, yani dramatik bir şiirle mümkündür. Okuyucu, 'Düşüncenin Şiiri', 'Soyut Somut', 'Şiiri Şiirle Ölçmek', 'Tek Sesli Şiirden Çok Sesli Şiire' ve 'Tragedya Üzerine Notlar' gibi yazılarda, ayrıca şaire yerinde soruların yöneltildiği söyleşilerde ve Erdal Öz'e yazdığı mektuplarda da Cansever şiirinin düşünsel temellerine açılan pek çok kapıyla karşılaşacaktır.

İngiliz edebiyatının en çarpıcı isimlerinden D. H. Lawrence’ın ilk kez 1929’da, ölümünden bir yıl önce yayımladığı Ölen Adam, insana dair en temel meselelerle ilgileniyor: yaşam, ölüm ve arzu. Vücudunda yaralarla ve zihninde sorularla “dirilen” adam, dış dünyanın gerçekliğine dair bakışını yeniden kurmak üzere insanların arasına katılır. Ölen Adam, Magdalena’dan Yahuda’ya, Tanrı’ya ulaşma fikrinden “sev” emrine kadar uzanan ve İsa peygamberin dirilişinin etrafında gelişen hikâyelerin mistik, katmanlı ve fevkalade çarpıcı bir yeniden yazımı. “Yazık ki onlara ben vaaz etmişim! Vaaz dediğimiz şey bir ilahi ya da şarkıdan çok çamur gibi kuruyup çeşmeleri kapatmaya meyillidir. Hata ettim. Onlara öğütler verdiğim için beni öldürdüklerini anlıyorum. Ama sonunda beni tam da öldüremediler, şimdilik kendi yalnızlığımın içinde dirildim ve artık üzerinde herhangi bir hak iddia etmediğim yeryüzü bana miras kaldı.”

Zaman geçiyor, dünya değişiyor ve hayatlarımız yeni ufuklara açılıyor günbegün. Ama bir şeyler kalıyor geçmişten, bir türlü kabuk bağlamayan ve inceden sızlayan bir yara gibi, 12 Eylül gibi. Keşke Bir Öpüp Koklasaydım, işte bu yaraya dokunuyor. Yakın tarihimizin bu en travmatik toplumsal dönüşümünün ve baskı rejiminin yeni bir kaydını tutarak, cezanın yalnızca cezaevlerinde çürütülenlere değil, onların ailelerine ve aslında toplumun tamamına da kesilmiş olduğunu, kısacası bir mahpusluk halinin dışarıda kalanlar için de oluşturulduğunu gösteriyor. Bu kitapta çocukların, kaderleri çoktan çizilmiş, anne ve babalarıyla nice yıllar sonra tanışabilmiş, 12 Eylül'ün üzerine doğmuş, içinde yoğrulmuş çocukların, küçücük yaşlarda bir yetişkinin bile taşıyamayacağı sırları, dertleri yüklenmiş, sevgili anne ve babalarına reva görülen işkenceleri dost masalarında çok uzun yıllar sonra öğrenmiş, fotoğraf albümlerinde hep büyük boşluklar bulunan çocukların hikâyeleri anlatılıyor. Geçmişleri mahkum, gelecekleri ellerinden alınmış mücadele insanlarının hikâyeleri. Bin bir zorluğa direnen, kimi zaman çözülen kimi zaman destan yazan ailelerinin hikâyeleri. Sıradan anne ve babaların, kardeşlerin, sevgililerin cezaevi ve mahkeme kapılarındaki inancının, kararlılığının ve örgütlenmesinin hikâyeleri. Hayatlarını yeni koşullara göre yeni baştan düzenleyen, pes etmeyen, üreten ve dışarıdaki dayanışmayı örgütleyen kadınların hikâyeleri. Onlar komşumuz, akrabamız, öğretmenimiz belki; onlar işçi, öğrenci, berber, memur emeklisi… Keşke Bir Öpüp Koklasaydım, trajik bir döneme değiniyor olsa da anlatılanlar, geride kalanların beslediği umut, gösterdiği fedakârlık ve yardımlaşma, en önemlisi hiç yitirmedikleriinançları, bize insan olmanın güzelliğini ve bu güzelliğin ışığıyla geleceğin daha da aydınlanacağını gösteriyor.