Eserlere Göre Listeleme

Ortadoğu'yu Ve Filistin'i Nasıl Kaybettik Alman Generalin Filistin-Sina Cephesi Hatırası Alman Subayın Gözüyle 1914 Yılı İstanbul'u Alman Subayların Tük Genelkurmayında Görev Almaları Kendilerinden Genç Olan Türk Subayların Emri Altında Çalışan Almanlar Neler Düşünüyordu? Kanal Harekatı'na Girişen Osmanlı Ordusunun Durumu Nasıldı? Savaş Boyunca Türk Subaylarla Alman Subayların Aralarındaki Problemli İlişkiler Kanal Harekatı Gereklimiydi? Gazze Muharebeleri Sina Cephesi'nde Yaşananlar Cemal Paşa'nın Suriye ve Çevresindeki Yanlış Tutumları Arapların Osmanlı'ya Bakışları Ve bugün dahi halen merak ettiğimiz, cevabını bulmakta zorlandığımız, Birinci Dünya Savaşı'nın en önemli cephelerinden biri olarak görülen Filistin- Sina cephesiyle ilgili birinci ağızdan çarpıcı açıklamalar. Von Kress, Osmanlı ordusunda Kolordu ve ordu komutanı olarak katıldığı Sina ve Filistin cephesinde, yakından görüp incelemek imkanı bulduğu Türk ordusunun teşkilatı, subay ve erlerin nitelik ve kabiliyetleri hakkında şahsi gözlem ve tecrübelerine dayanan kıymetli bilgiler vermektedir. Kress'in değerlendirmeleri ve tespitlerinin zamanın sosyal, askerî ve siyasî durumunu aksettirmesi açısından hakikaten değerli olduğunda şüphe yoktur. Von Kress, hatıratında bilhassa Filistin bölgesinin coğrafi özelliklerini, etnik çeşitliliğini, siyasî durumunu, çölde yaşayan göçebelerin gündelik yaşantıları ve âdetlerini akıcı bir üslup ve edebî bir dille anlatmaktadır. Süveyş Kanalı'na yapılan iki harekât ile devamında İngilizlere karşı yapılan savunmaya ve Gazze muharebelerine komuta etme makamındaki bir subayın hatıratı, Osmanlı ordusunun hezimetiyle sonuçlanan Filistin ve Sina Cephesi hakkında okuyucuya çarpıcı bilgiler vermektedir.

Behzat Ç., Cinayet Büro Amirliği'nde başkomiser, hayata karşı işlenen suçlar uzmanı... Başına gelenlerden sonra lanet etmiş, çekip gitmişti aslında. (Dizinin ilk kitabı Her Temas İz Bırakır'ı okuyanlar bilir.) Hayır, hâlâ işinin başında! Ama ağzını bıçak açmıyor. Tek bir laf çıkmıyor ağzından. El işaretleriyle, çehresiyle, suskunluklarla anlatıyor anlatacağını - ve tabii dellenmeleriyle... Bu bir AnKara polisiyesidir... Behzat Ç. ve ekibi, kötü bir Renault Toros'la Sakarya Caddesi'nden A... ..

Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Olga Tokarczuk, Son Hikâyeler’de insan için en evrensel, en temel gerçeği ele alıyor: Ölüm. Okurunu tanıştırdığı üç hikâye var bu kitapta, yakınlıkları ile rahatsız eden ve hayal gücüne giderek daha derinden hükmeden üç dünya, yalnız ve kendini arayan üç kadın. Uzun bir aradan sonra eve dönen ama tanıdıkların anılarıyla teselli bulmak zorunda kalan Ida; keçisiyle dağlarda yaşayan Pareskeva ve son olarak torun Maja. Başlangıçta bağımsız gibi gözüken bu üç hikâye, aslında üç kuşağın ruhunun en gizli köşelerini son derece renkli bir şekilde temsil ederler. Tamamen farklı üç dünya, tamamen farklı üç geçmiş ve kaçınılmaz bir gerçek. Son Hikâyeler, tanıdık, özgün ve sofistike kadın karakterleri üzerinden insan hayatını ve geçen zamanı incelikle sorguluyor. Olga Tokarczuk bu parçalı masalında yine insanı kendiyle çarpıştırıyor, gerçekle yüzleştiriyor ve yine kendiyle sağaltıyor. “Işık ve gölgelerle oynayan yazar, olağanüstü bir beceriyle üç kadının hareketli portrelerini çiziyor —sonsuz hüzünlü bir manzaraya karşı portreler." Le Figaro “Olga Tokarczuk, uzun zaman önce başarıya ulaştı, şöhret için çabalamıyor ve edebiyatı bir çeşit sohbet olarak ele alıyor. Ve konuştuğu odak okurlarını öyle etkiliyor ki. En zor olanı yapabiliyor: Gündelik yaşamdaki gizli cevheri ortaya çıkarıyor." Gazeta Wyborcza “Rahatsız edici, ilgi çekici, dokunaklı hikâyeler." Focus “Son Hikâyeler, ölümden bahsederken hayatı da anlatıyor. Olga Tokarczuk, şiirsel hayal gücü ve dilin güzelliğiyle şeylerin ve deneyimlerin kaybolmasına karşı çıkıyor." Die Tageszeitung