En Çok Görüntülenen Kitaplar

Müslümanın Evliliği ve Aile Hayatı Tuğyanın tufana dönüşerek değerlerimizi yok ettiği, bizi de helake götürdüğü bir ortamda evlerimiz kurtuluş gemimizdir. Aile hayatı, can simidimizdir. İmanın, ahlakın, terbiynin öğrenilip uygulandığı ortamdır aile yuvası. Sevgi, dayanışma ve fedakarlık en üst seviyede aile hayatında ortaya çıkar. İnsanlık ve müslümanlık adına, mutluluk ve huzur adına ne varsa aç bir canavar gibi yutan cahili ortama direnmek ve ona tavır almak için lojistik destek alanımızdır evlerimiz. Huzur ve mutluluğun, içinde yaşayan bütün bireyleri kuşattığı alanlardır ail hayatı.

Müslümanın güzelleşmesi için “müslümanım” diyenlerin önce fıtratındaki güzelliğin farkına varması, egemen câhiliyye tarafından örtülen fıtratı üzerindeki perdeyi kaldırması, müslümanca güzellikler sergilemeyi ihmal ettiği için gönlünün üzerini kaplayan tozları temizleyerek işe başlaması gerekmektedir. Böylece görecek ki, arınmış fıtratı, kendisini terbiyeye/eğitime yönlendirecek ve mutlak terbiyeci/eğitimci olan Rabb’e teslim edecektir. Rabbin öğretileri doğrultusunda o kendini eğitecek, saklı güzellikleri ortaya serebilecektir. Güzelleşmenin başlangıcı budur; Rabbini tanımak, O’nun yardımıyla kendini tanımak, Rabbiyle arasındaki bağı koruyup güçlendirmek. Bunun yolu Rabbânî terbiyeden, güncel tâbirle eğitimden geçmektedir. Eğitim de, ahlâkî ilkelerden bağımsız gerçekleşemeyeceğinden, İslâmî ahlâk, kişinin müslümanlığının kemâle ermesi, güzelleşmesi yolunda motor görevi üstlenecektir. Bugün tevhidî anlayış ihmal edildiği ve tevhidi gündeme getiren çoğu müslümanlar da ahlâkı tevhidden kopardıkları ve davranış güzelliği olmadan da tevhidin gerçekleşebileceğini sandıkları için müslümanların güzelleşmeleri mümkün olmamaktadır. Ahlâkı yücelten bazı odakların da doğru bir tevhid inancı ve ona dayanan yaşayışı, sâlih eylemleri olmadığı için yine bütüncül bir güzelliğin sergilenmesi mümkün olmamaktadır.

"'Galiplerin Türklerin sırtındaki yumruğu acımasızdı, buna rağmen ilk onlar kendi güçleriyle Sevr'in zincirlerini kırdılar. Bütün Avrupa 1922 yılındaki bu şahlanışı Doğu'nun bir mucizesi olarak gördü... Biz ise Türklerin, özellikle Kemal Atatürk gibi disiplinli ve uzak görüşlü bir önderin komutası altında olunca, vatanları için nasıl olağanüstü fedekarlıklar yaptıklarını ve başarıla elde ettiklerini biliyorduk. Bir Osmanlı tümen komutanı olarak hatıralarımı anlatışım, Türk silah arkadaşlarıma şanlı ordularına eski mensubiyetimi bugün de nasıl müteşekkir bir gururla andığımı gösterecektir." Hans Guhr, Breslau 1937