En Çok Görüntülenen Kitaplar

'...Demir Özlü böyle bir düşselliğin içindedir bu kentte. Orada insan onuruna lâyık bir ferahlık içindedir bir yandan Fakat, öte yandan özlemdinmezliğin burukluğunu yaşar. Bu burukluk şaşılası bir dirençle Stockholm Öyküleri'ne yansımıştır. Öykülerde olay yok sanki: Yazarın Stockholm'daki yaşamından görünümler var. Ama bu olaysızlık içinde yaşamın, ayrıntı çizgileriyle çizilmiş olarak, tümü var. Bu betimlemenin aracı olan üslup, yumuşaktır; düşlerin, zaman zaman ılık, zaman zaman da karabasanlı etkilerini yansıtır. Kendisiyle konuşurluk süreci oluşturan bir yapıdadır bu üslup: Karşısına 'kendi'ni alıp sizi, düşsel-şiirsel etkilenmelere götürür. Bütün bunlar bu öykülerde şiirli bir duygu gözlemciliğiyle saptanmıştır; derinliği ve hızı bir anda veren bir güçle anlatımlaştırılmıştır. Demir Özlü kuşkusuz doğayı-insanı-toplumu irdelemedeki şiirsel gerçekçiliğiyle, zamanı-şimdi-geçmiş-gelecek-diye üç oyluma bölüp sonra onları anı-gerçek-düş üçlemesinden kurulu bir bileşime ulaştırmacılığı ile yepyeni bir yazardır.' Prof. BAHRİ SAVCI, Kasım 1989

İnsanı kuşatan anlamlar evreninde iletişim amacıyla kullanılan doğal dillerin yanı sıra davranışlar, toplumsal törenler, mitler, tiyatro, sinema, resim, müzik, edebiyat, moda, mimarlık, reklamcılık anlamlı birimler diye tanımlayabileceğimiz "gösterge"lerden oluşan sistemlerin bazıları. Göstergebilimin (semiyotik ya da semiyoloji) amacı da bu anlamlı bütünleri kavrayabilecek bir çözümleme ve yorumlama modeli sunmak. Mehmet Rifat'ın kaleme aldığı Göstergebilimin ABC'si, söz konusu bilim dalının işlevini, tarihçesini, çağdaş kuramlarını, bu kuramlara bağlı temel kavramları, ilkeleri, yayınları ayrıntılı biçimde vermekte, göstergebilimin hem edebiyata hem de çeviri olgusuna bakışını yorumlamakta ve ayrıca göstergebilimsel çözümleme modelinin bir anlatıya (masal metnine) nasıl uygulanacağını sergilemekte. Göstergebilimin ABC'si, "gösterge yorumcuları"nın yanlarında taşıyabilecekleri bir yol gösterici.

Çatışmanın olup olmamasından daha çok düzeyi, niteliği, işlevselliği ve biçimi daha büyük bir önem kazanmaktadır. Gereğinden fazla olan ya da amaca yönelik olmayan çatışma, insanların enerjilerinin heba edilmesine, örgütsel iklimin zehirlenmesine neden olabilmektedir. Örgütlerde fonksiyonel çatışmanın olmaması ise örgütsel durgunluğa ve atalete yol açmaktadır. Birinci durumda, yöneticinin, çatışma çözüm tekniklerini kullanması veya çatışmayı daha üretken doğrultuları yöneltmesi gerekebilir. İkinci durumda ise gerekli çatışmaların oluşmasının yollarını bulmak gerekir. Diğer yandan örgütlerde kriz, çatışma, yabancılaşma, ihtilaf, uyumsuzluk, kaos gibi kavramlara artık klasik bakış açısıyla bakılmamaktadır. Kavramlara iyi ya da kötü sıfatı yükleyerek onlardan kaçmanın ya da aksine onları kutsamanın doğru olmadığı ortaya çıkmıştır. Önemli olan herhangi bir kavramın iyi ya da kötü olarak adlandırılması değil onun örgüt amaçlarına uygun bir biçimde yönetilip yönetilmemesidir. Biz bu çatışmada çatışma, yabancılaşma ve yönetime katılma arasındaki diyalektiği irdeledik. Bu anlamda da bize göre yıkıcı, bozucu ve risk içerici olanınıdan söz edildiği gibi yaratıcı yabancılaşmadan, fonksiyonel çatışmadan ve fırsata dönüştürülen krizlerden de söz edilebilir. Sözgelimi örgütteki uyuşukluğu, tekdüzeliği gidermek ve çalışanları diri ve "tetikte" tutmak için, çatışma canlandırıcı bir araç olarak kullanılabilir.

Bu eser, zeka kavramının tarihi süreç içerisindeki anlam değişimini yeni kuşaklara, öğretmen adaylarına ve çocuklarına değer veren anne–babalara rehberlik etmek amacıyla hazırlanmıştır. Konu Başlıkları Zeka Kavramı ve Tarihi Gelişimi Duygusal Zeka İle İlgili Kavramsal Çerçeve Örgütlerde Duygusal Zekayı (EQ) Geliştirme