En Çok Görüntülenen Kitaplar

Psikanaliz çoğunlukla bir “erkek işi” olarak algılanmıştır. Ne ki psikanaliz tarihine kadınlar da, hem de daha ilk zamanlardan itibaren katkıda bulunmuştur. Hasta, ta­lebe, pratisyen olmuş ve çoğu zaman hayatlarını tehlikeye atma pahasına Viyana’da Freud’un, Zürih’te Jung’un ortaya koydukları teorilerin geliştirilmesinde önemli rol oynamışlardır. Yirminci yüzyılın başlarında psikanalizin öncü kadınları ruh hakkında ilk adımlarını atmaya başlamışlardır: İlk kadın psikanalist Emma Eckstein gibi, Freud’un sadık savu­nucuları Lou Andreas-Salomé ya da Marie Bonaparte gibi… Erkek meslektaşları onlara önce şüpheyle bakar ama bir süre sonra üniversite sıra­larını onlarla paylaşacaklardır. Margarethe Hilferding tıp doktoru çıkar ve kapalı bir çevre olan Viyana Psikanaliz Derneği’ne kabul edilen ilk kadın olur. 1920’de, Lahey’deki kongrede neredeyse hepsi oradadır: Anna Freud, Melanie Klein, Sabina Spielrein, Helene Deutsch, Eugénie Sokolnicka ve Hermine von Hug-Hellmuth. Avrupa’da o dönemde kadınlar kendi davaları için harekete geçmişken, ruha gönül ve­ren kadınlar bilinçdışı, kadın, cinsellik ve çocuk hakkında yeni bir bakış getirirler. Ruhun Kadınları, kimi zaman trajik ama her zaman sıradışı bir hayat sürmüş yirminci yüzyılın on dört kadınını anlatıyor, anıyor. Onlar olmasaydı bugünün kadınları başka türlü düşünme hakkına sahip olamazdı. Isabelle Mons Karşılaştırmalı edebiyat doktorası yapmıştır. Dişil yazın ve edebiyat sanat ilişkisi üzerine çalışmalarını yürütmektedir. 2012’de Lou Andreas-Salomé adlı biyografiyi yayımlamıştır.

“Demirden yastığa mühürlenmişti kaderim.‘Oğullar babasının kaderini yaşar’ sözü sanki benim için söylenmişti. Babamın katmerleşen mutsuzluğu yaşadıklarımın yanında cenneti... Annemin merhametsiz rahmi sevgi yerine zehir akıtmıştı her gün şekillenen suretime. Annemin istemediği çocuk olarak geldim dünyaya ve doğumumda mühürlenen kaderim bir daha asla açılmadı. Merhamet çocukluğumdan düşman kesilmişti bana. Adını biliyordum sadece, fakat nasıl bir duygu olduğunu asla öğrenemeyecektim.Dileğim, dünyamı cehenneme çevirenlerin bana çektirdiklerinin zerresini çekmemeleri…Kaderin onlara adaletle muamele etmesi... ‘Kendi yazgısına hükmedemeyen kendi yolunu çizemez.’ Bütün ağırlığını ruhumda taşıdığım dünya, bana bu cümleden başka bir şey öğretmedi.” Merhametle ile zulüm arasına kurulan sırat köprüsünün ağırlığını yüreğinizde hissedeceksiniz.

Dünya, mazlumlar ve zalimlerinin çetin mücadelesine sahne olan mekân olarak insanlık tarihine şahitlik etmektedir. İnsanlık tarihinin mazlumlarca özlemle beklenen en büyük aktörleri, kahramanlardır. Kahramanlar, mazlumların umutlarının tükendiği bir anda, zalimlerin keskin kılıçlarının işlemediği çelikten iradeleri ile ortaya çıkan, haksızlığa ve adaletsizliğe son veren şahsiyetlerdir. Dünya sahnesinde binlerce yıllık geçmişe sahip olan Türklerin, işleyen tarihi süreç içerisinde meydana getirdiği mütekâmil en son kahraman tipine Alperen denir. Alperenlik, bir ruhtur, hayatı kavrayış ve anlamlandırma biçimidir, dik durmanın, düz yürümenin, doğru olmanın, ete ve kemiğe bürünerek bir yaşam haline geldiği kahramanlara Türk tarihinde verilen ünvanın adıdır. Siz değerli okuyucuların istifadesine sunulan “Mazlum Coğrafyaların Beklenen Kahramanları Alperenler” isimli çalışmayı, liseli yıllarımın son günlerinde tanıştığım ve o günden sonra üzerimde büyük emeği ve hakkı olan 21. Yüzyılın Alpereni Muhsin Başkanın anısına ithaf ediyorum. Kitabımız bir nebze de olsa Alperen kimliğinin günümüzde inşa edilmesi adına katkı verecek olursa bundan bahtiyarlık ve şeref duymuş olacağız. Gayret bizden, tevfik ve inayet Yüce Yaratan’dandır.

Cesur ve Zeki ikiz kardeşler… Birbirlerine o kadar çok benziyorlar ki ilk bakışta ayırt edilmeleri neredeyse olanaksız. Ama dış görünüş seni yanıltmasın… Cesur adı gibi cesur, girişken, heyecanlı ve neşeli. Zeki ise tam tersi; içine kapanık, sessiz, utangaç ve laf aramızda biraz da korkak. Korktuğu şeyler saymakla bitmez. Bütün bunlar yetmezmiş gibi, Zeki bir de okulun düzenlediği “Doğada Yaşam Becerileri Gezisi” ile uğraşmak zorunda. Aklında binbir çeşit senaryo var: fırtınalar, seller, vahşi hayvanlar… Cesur için ise bu gezi tam bir fırsat. O, doğada geçireceği günleri ve öğreneceği yeni şeyleri iple çekiyor, heyecandan havalarda uçuyor. Şimdi Zeki’yi önemli bir görev bekliyor: Kardeşi Cesur’u mutlu etmek için geziye katılmak. Ama bunun için çok daha önemli bir şeyle başa çıkması gerekecek: Korkularıyla! Ne dersin? Zeki korkularının üstüne gidip macera dolu okul gezisine katılabilecek mi?