Eserlere Göre Listeleme

(...) Ustalıklı roman akışının yanı sıra kullanılan tarihsel veriler, Vedat Türkali'nin kitabına Ermeni sorunu konusunda gerçekten değerli bir belge niteliği kazandırmış. Soykırımın canlı tanığı Dede'nin siyasal örgütlenmeler üzerine anlattıkları da son derece önemli. Genelde azınlıklar, özelde ise Ermeni, Rum ve Kürt kırımları konusunda TKP'nin, hatta genelde Türk solunun tavrı, bazı istisnalar dışında, pek de tutarlı olmadığından, bu tarihi yaşamış bir Ermeni şahsiyetin bu konudaki değerlendirmelerine keşke daha geniş yer verilebilmiş olsaydı. (...) Her halükârda kitap, 1915'in 100. Yıldönümü'nde bu konuda yayımlanan ve yayımlanması beklenen birçok eser arasında önemli bir yer tutacak. -Doğan Özgüden- (...) Bildiğim kadarıyla, hassas ve örselenmiş ruhları müzikle tedaviye başlamak iyi bir yöntem. Siz de, sözcüklerin ve yazının müziğiyle benzer bir şey yapıyorsunuz. Sanatın ve sanatçının böylesi bir derman olma, tabiplik görevi de var herhalde. Hastalığıyla yüzleşmeye zorlananlarda, ilk başlarda, büyük öfke patlamaları da ortaya çıkabiliyor. Siz böylesi patlamalara da yüreğinizi siper etmektesiniz kuşkusuz. Bu da henüz insani aşamaya geçememiş sınıflı toplumlardaki (gerçek) aydın-Sanatçı'nın kara yazgısı olmalı. Bir "psikiyatri seansı" gibi algılanmalı yazdıklarınız (...) -Haluk Gerger- (...) Kürt meselesi, Ermeni meselesi, faşizm, Anadolu isyanları, katliamlar, ırkçılık, sosyalist mücadele, Ortadoğu'da olanlar, Nazi dönemi, Evren dönemi gibi hem güncel hem tarihi birçok konuda (...) ve de Ermeni sosyalisti Paramaz'ın Beyazıt'ta asılması ve son sözleri gibi çok ama çok önemli ve çarpıcı simgelerle (...) onun duygusunun bizim Erdal Eren'imizle örülmesi gibi çok anlamlı, derinlikli bir kurguyla (...) içine düştüğüm bu romandan hazine bulmuş da zenginleşmiş olarak çıktım. -Nihat Behram- (Tanıtım Bülteninden)

Etkileyici bir adamla tanışıyorsun, tanımaya karar veriyorsun. İlk buluşma heyecanını yaşıyor, ardından el ele tutuşuyor, öpüşüyor, saatlerce telefonda konuşuyor, sürekli mesajlaşmaya başlıyorsun. Ondan önce nasıl yaşadığına hayret ediyorsun. Artık onun doğru erkek olduğundan eminsin. Ondan bir şeyler duymak, gelecek planları işitmek istiyorsun. Fakat ne yazık ki adamın duygularını bir türlü çözemiyor, ne istediğini anlayamıyorsun. "Bu ilişki nereye gidiyor?" sorusu içini kemirmeye başlıyor ve sonunda dayanamayıp "gelecek" konusunu açıyorsun. Sonra ne mi oluyor? Adam senden kaçarak uzaklaşıyor. O ilk zamanlarda gözüne muhteşem görünen adam öküze dönüşüyor ve pır pır atan kalbini taşlarla doldurup çekip gidiyor. İster bekâr olun ister evli, "İlişkilerimde nerede hata yapıyorum?" sorusu peşinizi bırakmıyorsa işte şu an cevabı elinizde tutuyorsunuz. Şimdi hayatın gerçeklerine hazır mısınız? Ama benden uyarması, gerçekler acıdır, canınızı acıtır.

"Bıyık Söylencesi"nin en önemli kişisi, yıllar boyu bir kasabanın durgun yaşamını renklendiren, olağanüstü bir bıyık. Kasabalılar geçmişlerinin ve geleceklerinin parlak simgesi olarak görürler onu; her gün bakımını yapan berber kendi yapıtı olarak değerlendirir; genç kızlar geceleri uçarak dolaştığına, bu arada sık sık kendi yataklarına uğradığına inanırlar; türküsünü çıkarmaya çalışan ozan sürekli elinden kaçırır onu. Bıyığı taşıyan kişiye gelince, yavaş yavaş onun bir uzantısı durumuna gelir, altında silinir, onun göstergelik ettiği şeyi, erkekliği bile yitirir neredeyse, gene de her şeyden üstün tutar onu. Tek bir kişi direnir bu zorlu bıyık karşısında: bıyığı taşıyan kişinin karısı. Onun da bıyık yolundan döndürmeye gücü yetmez. İşte "Bıyık Söylencesi"nin öyküsü, ama okudukça göreceksiniz, "Peygamberin Son Beş Günü" gibi "Bıyık Söylencesi" de öyküsüne indirgenebilecek romanlardan değil.