En Çok Görüntülenen Kitaplar

Bir ev kedisi ile özel bir çocuğun sıra dışı arkadaşlığı… Ev kedisi Pepe, insanları Anne, Baba ve Tato ile birlikte sıradan bir kedi hayatı yaşamaktadır. Oldukça meraklı ve hareketli bir kedidir. Günleri komşunun köpeğiyle atışarak, güvercinlere söylenerek ve uyuyarak geçer. Pepe’nin hayatı, yaşadığı binanın dördüncü katına daha önce hiç görmediği bir çocuğun taşınmasıyla değişir. Bu çocuk onun tanıdığı diğer çocuklardan farklıdır. Hiçbir zaman evden dışarı çıkmaz. Penceresinde kilit olduğu için camdan dışarı bile bakamaz ve zamanının çoğunu resim çizerek geçirir. Pepe, onun eve hapsedildiğini düşünür ve çok tuhaf bulduğu küçük çocuğu yakından tanımayı ister. Fakat o bir kedidir ve insanlarla nasıl iletişim kuracağını bilmez. Yine de yeni arkadaşını güldürmenin ve her şeyden önce onun kalbini ısıtmanın bir yolunu bulmalıdır.

Orhan Başar'ı babam (Merhum) Halit Gürdeniz'in DB Deniz Nakliyat TAŞ. teftiş kurulundan yakın bir arkadaşı olarak 70'li yıllarda tanıdım. Gençlik hafızamda, her yönüyle deniz ve denizcilik kültürüyle bütünleşmiş amatör bir denizci ve mümtaz bir bürokrat olarak yerini aldı. Akan yıllar içinde kopmadık. Onu yelkenci, kürekçi, dalgıç, balıkçı ve çevreci kişiliğiyle nakış gibi işlenen hayatı, denizci Türkiye idealimizde yakalamak istediğimiz örnek insan tiplemesinin bir yansımasıdır. Keşke Orhan Başar'lar milyarlarca olsa. Keşke onun gibi denizi, denizciliği, balıkları, doğayı kısaca derin laciverti sevenler bu güzel ülkede çoğunluk kültürünü temsil edebilse. Elinizde tuttuğunuz bu kitap, her boyutuyla denize nasıl aşık olunacağını anlatır. Cem Gürdeniz (E. Tümamiral) Engin hayat tecrübesine sahip kişilere "derya gibi adam" derler. Orhan Başar hem derya hem deniz gibi bir adam. Deniz içine işlemiş, o da denizin içine... (Bir ömür, amma ne ömür!) Kitabı okurken sizinle daldık denizlerin derinlerindeki "uzaklar"ına; sizinle çıktık suyun nefes alınası yüzeyine ve sizinle "vah tamam, bitti artık derken" yeniden doğduk. Şimdi tam da "yeniden doğma" zamanı; ilham verdiniz, güçlü iradeyi yansıtan değerli anılarınızı aktarmakla. Pek çok teşekkürler. Zuhal Atasoy (Uzaklar teknesiyle dünya tutu yapan ilk Türk kadın denizci) Sevgili "11'lerin Koru Gözlüsü", Derin Lacivert, kitabını duyunca tam 62 sene evveline döndüm. Anılarım tekrar canlandı. Boğazın lacivert sularına tekrar seninle beraber daldık. Maceraya kaldığımız yerden devam ettim. Eline sağlık arkadaşım. Aret Hovagimyan (Balık adam, Me-Te-Ar şirketi kurucu ortağı)

Çağdaş Leh edebiyatının önde gelen isimlerinden Myśliwski’nin “Fasulye Ayıklama Sanatı Üzerine Bir Tez” romanının adsız müzisyen başkarakteri gizemli konuğuyla sürdürdüğü monologda hayatının muhasebesini yapıyor. Tek bir günde gerçekleştirilen fasulye ayıklama etkinliği boyunca devam eden bu monologda savaş sırasında yaşadığı travmalı dönemleri, gençlik sanrılarını, tutkularını, “öğrenme ve oradan oraya göçme” yıllarını, gurbetteki ekmek kavgasını ve en sonunda yurda dönüşünü anlatıyor. “Sağduyu iyidir, güzeldir… Ama gerçekte nedir? Başka ne söyleneceğini bilmediğinizde söylediğiniz şeydir.” İnsan hayatında kaderin ve talihin rolü üzerine düşünen, acıyı, kederi, gülüşü, umudu, düşleri içselleştiren bir tür “felsefi komedi” olarak nitelenebilecek “Fasulye Ayıklama Sanatı Üzerine Bir Tez”de Myśliwski’nin ustalığı, kolay çözümler ya da avunmalar aramak yerine felsefenin hiç de asık suratlı olmayan doğasını açığa çıkarabilen bir dille, pek çoğuna yanıt bulamayacağının bilincinde olduğu en hayati soruları ardı ardına sıralamaktan geri durmayışında ve gizemle dalga geçebilmesinde kendini gösteriyor. (“Fasulye Ayıklama Sanatı Üzerine Bir Tez” 2007 yılında Polonya’nın en önemli edebiyat ödülü Nagroda Literacka “Nike”ye değer görüldü.) Wiesław Myśliwski bir “star”ın zıddı – televizyona çıkmıyor, kitleyi eğlendirmiyor. Basitçe düşünüyor ve roman yazıyor. -Dariusz Nowacki, Newsweek Diyebilirim ki fasulyelerin ayıklanması 30 yıldır başıma dert olmuştur. Bildiğiniz gibi, insanların güneşin altında bir yandan fasulye ayıklayıp, bir yandan farklı konularda sohbet etmeleri bir komşuluk ilişkisi biçimiydi. Günlük olaylar, eski zamanlar, hayaller, hayaletler, şimdiki ve sonraki dünya, Tanrı, bireysel ve ortak deneyimler hakkındaydı bu sohbetler; insanlar bilgeymiş gibi davranırlar, felsefe yaparlardı, kısacası sınır yoktu, sözcükler insanları her yöne götürürdü. Herkes katılırdı bu eyleme, kadınlar, erkekler, yaşlı ve genç insanlar, hatta çocuklar bile. Bazen düşünürüm de, belki de fasulyeler sadece bu amaçla büyük miktarlarda ekilir, zira bu kadar çok fasulye yediğimi anımsayamıyorum. Ve çocukluğumdaki bu geleneği anımsayarak, onun sözel yapısını, bir kitap yazmanın yapısına nasıl dönüştüreceğimi düşünmeye başlamıştım. Wiesław Myśliwski, Polityka 17/18, 29 Nisan-6 Mayıs 2006

Soğuk Kazı'da "kazı", hem imgelerin kazıma yoluyla, belki de kazıya kazıya oluşturulduğunu, hem de gömülü bir şeylerin kazılıp çıkartıldığını ima ediyor sanki. Birhan Keskin'in yeni şiir kitabında "Flamingo" gibi kolaylıkla "Yeryüzü Halleri" şiirlerine dahil edilebilecek şiirler ile, "İstanbul", "Sulukule", "Tinerci" ve "Gazze" gibi somut şiirler bir arada...