En Çok Görüntülenen Kitaplar

Sinem Sal’dan arınma ve aydınlanma öyküleri. Dank, sonsuz bir karanlığın ve kaosun içinde çakılmış bir kıvılcım gibi. Süper olmayan süper kahramanlar, tekkesini terk eden dervişler, bir yıldız tohumunun peşinde ellerini kana bulayanlar, sarı bir tablo için yokuş yukarı koşmasını öğrenenler, tüm şehri etkisi altına alan hissizlik hastalığıyla savaşanlar, yastıklarının altına mayın döşeyen aileler, gizli teşkilatlar, patlayan silahlar, patlamayan silahlar, cenaze evleri, mezarlıklar, yiv, set, dank! İşte buradayız. Yani Dünya’da. Kalbimizi, parçalanana kadar harcadık. Bütün duygularımızı sömürdük. İşte buradayız. Dünya’da. Egomuzu, bizi yutana kadar besledik. İşte buradayız... Dünya’da. Yumruklarımızı sıktık, yumruklarımızı geçirdik. Beğenmediğimiz bütün işlerden istifa ettik. İşte buradayız. Dünya’da. Aşık olduk, çok aşık olduk, fazla aşık olduk. Tükettik. Duygularımızın sonuna geldik. Son kullanma tarihi geçti. Bozuk bir tadı var artık duygularımızın. İşte buradayız. Dünya’da. Sahi, neden buradayız?

Spencer Holst, Kurt Vonnegut ve Donald Barthelme ile Amerika’nın yaşayan edebiyatının sacayaklarından, onun kubbesini ayakta tutan direklerinden. Bunlardan daha önemli biz onu çok seviyoruz. Holst, dedalus’un mutlu sonla biten ve uzun yıllar süren bir rüyası. Mutluyuz Spencer Holst’a bir “gulyabani” ve “şeytan” denir, ama kendisi bir melek gibi yazar, insan harekete geçiren ve hatta teşvik edici güce sahip o enfes kurmacasıyla gamlı bir melek gibi. -Joseph Catinella, Saturday Review- Holst, uzunca bir süredir yeraltı edebiyatının en beğenilen isimlerinden, bu çalışmasıysa daha geniş kitlelere ulaşmalı. -Library Journal- Mizah ve kurduğu ölüm sahnesi anlayışı , edebiyatın öncü kılunun bilge mizahçısı olarak özel bir konum kazandırıyor Holst’a. -The New York Times- (Tanıtım Bülteninden)

“Adam vitrinin önünde duruyordu. Birbirinden şık kıyafetlerden birini beğenmiş olacak ki cama iyice yaklaştı. Evet, şu kırmızı siyahlı olan tam istediği gibiydi. Elini cebine attı...” ... diyerek başlayan otuz farklı öyküde Zeynep Yenen bize yaşamı, kadın-erkek ilişkilerini, farklı kimlikleri sorgulatıyor... Bizde olanı ve olmayanı...

İnsanların şüphe ve korkuları Edison’a hiç etki etmezdi. Ümitsizliğe düşmek aklına gelmezdi. Her iş gününe bir çocuk gibi tertemiz bir düşünceyle başlar, geçen günlerin kötü taraflarını hatırlamaz, geçmiş kötü olaylardan bugünün yanlış yolundan ayrılmak için faydalanırdı. Zorluklarla mücadele, engellere karşı koyma, imkânsızı yapmaya çalışmak ona büyük zevk veriyordu. Onun mutluluğu para kazanmaya dayanmıyordu. O para biriktirmekten ziyade güçlükleri ortadan kaldırmayı kendisine gaye edinmişti. Eğer başka türlü olsaydı, hayatı böyle büyük işlerle dolu olmazdı. Kendisinden beklenebilecek gayet yerinde bir felsefe ile meselelerin hakkından gelmesini bildi. “Dökülmüş süt beni ilgilendirmez. Ben bir sürü başarısızlığa uğradım ama vaktimi onları düşünmekle geçirmeyip hemen yine geleceğe döndüm” diyordu. Belki hiç kimse Edison’un neden diğer tüm mucitlerden daha fazla öne çıktığını açıklayamaz. Ama insanlık bundan dolayı ona ancak minnet duyabilir. (Tanıtım Bülteninden)