En Çok Görüntülenen Kitaplar

"Asuman Kafaoğlu-Büke, 90’lı yıllardan bu yana gazetelerin kitap eklerinde ve dergilerde edebiyat üstüne yazılar yazıyor. Daha çok roman sanatını inceleyen, araştıran çalışmalar bunlar. Büke’nin, açık, anlaşılır bir dili var. Okurlar tarafından takip edilen, onlara yazılarıyla kılavuzluk eden bir yazar Asuman Kafaoğlu-Büke. Yazın Sanatı, onun yazılarından bir derleme. Kafaoğlu-Büke, kitabı oluştururken farklı bir yol izlemiş. Yazılarını seçerken edebiyatın belli başlı kavramlarını göz önünde tutmuş. Anlam, içerik, üslup, dil gibi bu başlıklar güncel romanlarla açıklanınca ortaya, okumaya doyamayacağınız bir edebiyat yolculuğu çıkmış. Hem geçtiğimiz on yıl içinde yayımlanan romanlara hem edebî kavramlara ulaşmak, bilgi almak, bunun yanında edebiyatın sonsuz hazlarla dolu bahçesinde dolaşmak isteyen okur için iyi bir kılavuz kitap Yazın Sanatı."

Alberto Manguel, Massey Konferansı sunumunun kitaplaştırıldığı Kelimeler Şehri’nde, dünya üzerinde bir arada yaşamamızın nasıl mümkün olacağını sorguluyor ve toplumlar arasındaki giderek artan tahammülsüzlüğe edebiyat cephesinden yaklaşarak, sorusunun cevabını toplum mühendisleri yerine yazarlar, şairler, sanatçılar ve “hikâyelerin” verebileceğini söylüyor. Hikâyeler insanlığın ortak değerleridir ve dil, din, ırk ayrımlarından etkilenmeden herkesi insani bir paydada birleştirirler. Manguel’e göre, insanlık hallerini daha iyi kavramanın yolu, Gılgamış’tan Don Quijote’ye, Babil Kulesi’nden HAL’in dijital ekranına, bütün insanlığa mal olan kült hikâyelerle efsaneleri araştırmakta yatıyor. “Niçin kimliğin tanımlarını kelimelerde arıyoruz ve böylesi bir arayışta hikâye anlatıcısının rolü nedir? Dil, dünya tahayyülümüzü ne şekilde belirliyor, sınırlandırıyor ya da genişletiyor? Anlattığımız hikâyeler kendimizi ve başkalarını algılayışımıza nasıl yardımcı oluyor? Böylesi hikâyeler, bütün bir topluma, doğru ya da yanlış, bir kimlik ödünç verebilir mi? Son olarak, hikâyelerin bizi ve içinde yaşadığımız dünyayı değiştirmesi mümkün müdür?”

Yaşam tam da ölümü kabullendiğin anda başlar. Ölümü kabullenmeli ki insan, aldığı nefese sıkı sıkıya sarılabilsin. Ötanazi Okulu’nda yalnızlığın içinde solmayı bekleyen Yeşil için hayatına giren suikastçı bir durak gibiydi. Ölmeden önce uğrayacağı ıssız, çorak ama güvenli bir son durak... Belki de ayrılmak istemeyeceği tek duraktı bu. Az da olsa nefes alabileceği tek durak… Fakat zaman daralıyordu, göğsünde saatli bir bomba gibi taşıdığı kalbin ömrü tükeniyor, Yeşil’i de beraberinde tüketiyordu. Herkesin ölesiye istediği bir kalbin taşıyıcısı olmanın bazı bedelleri vardı ve Yeşil, belki de en ağır bedeli ödüyordu. O kalbin içinde yaşamayı… Tehlike ve gizemin iç içe geçmiş duvarlarıyla örülü Ötanazi Okulu, serinin ikinci kitabıyla yeni sırlara kapı aralamaya devam ediyor. “Kabul etmek istemediğim tek şey onun beni yaşattığı ve benim dışımdaki herkesi öldürdüğüydü. Cennet ve cehennem tek bir vücutta hüküm süremezdi.”

Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi (AÖF) Sağlık İşletmeciliği 2 Dersi Çıkmış Sorularıdır.