Basit Katalog

Çizer: Ezgi Orhan “Geceleri gökyüzüne baktığında ayı görebilirsin. Senden çok uzaktır, ona dokunamazsın. Ama bakarsan, Onu görebilirsin.” “Bakmak, görmek ve hissetmek üzerine umut dolu bir şiir...

Şeytanın Altınları'nda yedi masal-şiir bulacaksınız. Masalları Grimm Kardeşler yazdı, şiirleri ben yazdım. Bunu yaparken masallara bağlı kalmadım. Konularını aldım, o konuları yeniden işledim. İki sayfalık bir masal, sekiz on sayfalık bir şiir oluverdi. Sevecek misiniz, bilmiyorum. Amacım, sizlere birşeyler iletmek olduğu kadar, Grimm Kardeşler'e yüzyıllar sonra gönülden bir teşekkür göndermekti.

Ayçocuğu teleskobuyla uzayı incelerken, masmavi bir gezegen gördü. Annesinden bu güzel gezegenin adının Dünya olduğunu öğrendi. Gece herkes uyuduktan sonra ay-aracına binerek Dünya’ya gitti. Ama onu garip bir sürpriz bekliyordu. Uzaydan gördüğü renklerin hiçbiri ortada yoktu. Dostluğun ve güzellikleri paylaşmanın öne çıktığı bu hikâye bize aynı zamanda doğayı, dünyanın renklerini korumamız gerektiğini de hatırlatıyor.

İskender macera arayan, hülya peşine takılan bir kimse olarak mı Asya'yı çevreleyen meçhul bir denize kadar bu kıtayı fethetmek düşüncesiyle sefere çıkmıştı. Yoksa ne yapacağını, ne yapabileceğini kesin olarak biliyor muydu? Askeri, siyasi planlarını buna göre yapmış, nlemlerini buna göre almış mıydı? Başarılarını sırasıyla ve arkaya doğru inceleyerek, bunların bir plan içinde birbirleriyle bağlı olduklarını meydana çıkarmak ve sonucu ispat olarak göstermek deneyinde bulunmak sözkonusu değildir. Asıl soru, eserine başlamadan önce bunun olacağı hakkında kafasında bir fikir mevcut olup olmadığını ispat eden delillerin bulunup bulunmadığıdır..

Bazı hisler ağırdır... Ta ki onları fark edene, tanıyıp yüzleşene kadar. Teoman, kendini günlerdir garip bir ağırlıkla taşıyor. Ne oyunlar, ne arkadaşlar ne de en sevdiği filmler içini ferahlatıyor. Ta ki bir gün karşısına çıkan gizemli bir dükkâna girene kadar… “Duygu Kavanozcusu”, çocuklara duyguların gizemli dünyasını keşfetmenin yolunu açan, farkındalık dolu bir öykü. Üzüntüyle baş etmeyi, duyguların bastırıldıkça değil, fark edildikçe hafiflediğini yumuşak ve şiirsel bir dille anlatıyor. Bu hikâyede ağlamak zayıflık değil, iyileşmenin ilk adımı. Belki senin de içinde bir kavanoz dolusu duygu vardır… Hazırsan kapağını açma zamanı gelmiştir.

İlk basımı 1859’da Londra’da yayımlanan Türlerin Kökeni, dünyamızın bilim ve kültür tarihini değiştiren kitapların başında gelir. Darwin’in 20 yıllık araştırması sonucu ortaya çıkan ve evrimin mekanizmalarını açıklayan Türlerin Kökeni sadece biyoloji bilimlerinin değil, aynı zamanda tüm doğa bilimlerine ve edebiyattan felsefeye tüm insanlık kültürüne yeni bir bakış kazandırarak, insanın dünyayı anlama macerasında bir dönüm noktası oldu. Türlerin Kökeni’nin bu çevirisi, Darwin’in ilk baskısındaki birkaç küçük dizgi hatasını düzelttiği ikinci baskıdan yapıldı. “Zaman içinde Darwinci devrim, dünya üzerindeki her eğitimli insanın aklında ve kalbinde emin ve rahat bir şekilde yerini alacaktır, fakat bugün, Darwin’in ölümünün üzerinden bir asırdan fazla zaman geçmesine rağmen, hâlâ onun parmak ısırtan çıkarımlarla dolu ifadelerini tam olarak hazmedebilmiş değiliz.” –Daniel Dennett, Darwin’in Tehlikeli Fikri “Darwinci kuram yalnızca üstün bir açıklama gücüne sahip olmakla kalmaz; açıklamasındaki ekonomikliğin güç dolu bir zarafeti, dünyanın en unutulmaz başlangıç mitlerine bile üstün gelecek şiirsel bir güzelliği vardır.” –Richard Dawkins, Cennetten Akan Irmak “Hiçbir bilimsel devrim daha önceki alışkanlıklarımızı ve kanaatlerimizi değiştirmek açısından Darwin’in buluşuyla karşılaştırılamaz… Darwinci evrim çok derin bir biçimde, kendi varlığımız ve özümüze ilişkin algılarımızda ve bilimin işaret ettiği benzer sorular konusunda da bir devrim yaratmıştır: Biz kimiz? Buraya nasıl geldik? Diğer yaratıklarla ilişkimiz nedir?” –Carl Zimmer, Evrim: Bir Fikrin Başarısı

Bu memleket dünyanın beklemediği, asla ümid etmediği bir müstesna mevcudiyetin yüksek tecellisine, yüksek sahna oldu. Bu sahna 7 bin senelik, en aşağı bir Tük Beşiğidir. Beşik tabiatın rüzgarlarıyla sallandı; Beşiğin içindeki çocuk tabiatın yağmurlarıyla yıkandı, o çocuk tabiatın şimşeklerinden, yıldırımlardan, kasırgalarından evvela korkar gibi oldu; sonra onlara alıştı; onları tabiatın babası tanıdı, onların oğlu oldu. Bir gün o Tabiat çocuğu Tabiat oldu. Türk budur. Yıldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınlatan güneştir.

Doğmadan önce başlayan yolculuk, yıllar sonra denizin derinliklerinde unutulmaz bir maceraya dönüşüyor. Dora, Doruk ve Ege; deniz kızı luna ile tanışınca doğanın büyülü sırlarını keşfediyorlar. Deniz kabuklarıyla çalınan melodiler, dostlukla örülmüş anılar ve korunmayı bekleyen bir dünya... Bu masalsı yolculuk sizlere dostluğun, merakın ve doğayı sevmenin ne kadar değerli olduğunu hatırlatacak.

Bu kitap, Türkiye’de Kürt siyasetinin az konuşulan bir yüzüne odaklanıyor: Kürt Sağı. Kürt kimliği ile İslami aidiyetin nasıl iç içe geçtiğini, nerelerde ayrıştığını ve bu ilişkinin zaman içinde nasıl yeniden kurulduğunu tarihsel ve toplumsal bir perspektifle tartışıyor. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan süreçte tarikatlar, medreseler ve dinî figürler yalnızca inanç alanını değil, siyasal ve toplumsal ilişkileri de şekillendirdi. Said-i Nursi ve Şeyh Said gibi isimler etrafında oluşan anlatılar, Kürt Sağı’nın kolektif hafızasında kurucu mitlere dönüşürken; ritüeller, semboller ve gündelik pratikler bu siyasal hattın sürekliliğini sağladı. Bu çalışma, Kürt Sağı’nı yalnızca bir siyasal tercih olarak değil, aynı zamanda bir kimlik, aidiyet ve anlam dünyası olarak ele alıyor. Kürt meselesine tektip yaklaşımların ötesinden bakan kitap, Kürtler arasındaki ideolojik çeşitliliği görünür kılıyor ve siyaset, din ve kimlik arasındaki karmaşık ilişkilere yeni bir pencere açıyor.

Yeryüzünde tek görkemli varlık insandır, geri kalan ne varsa onun imgeleme gücünün, zekasının ve yaratma isteğinin ürünüdür. Sovyetler Birliği'nde yeni bir insan doğar... Bu insan, aklın örgütleyici gücüne inanıyor; bu insan, kendini yeni bir dünyanın yaratıcısı olarak biliyor... Önemli olan istediğimiz gibi bir insan olmak ve bu insanın istediklerini özgürce yerine getirmek. Bu koşullar bize verilmiştir. Benim sevincim ve gururum, yeni bir devleti kuran, yeni Rus insanıdır. İçten selamımla ben ona sesleniyorum: Arkadaşlar! Yeryüzünde en gerekli insan olduğunuzu bilin. Ben de buna böyle inanıyorum. Kendi basit çalışmanızı yerine getirirken, gerçekten yeni bir dünya yaratmaya başlıyorsunuz.

En çetin savaşı mı verdim o gece İki dünya savaşı ondan bir yapraktı nerdeyse İlkin anne ölümünü kullanarak geldi üstüme Sonra aklı kınamış bir kardeş yedeğinde Ne anne anneydi ne kardeş kardeşti gerçekte Anne ve kardeş biçiminde Bilmem hangi ülkeden devşirilmiş iki imge Kendi hayalinden iki kesitti belki de Ama ben güvenmedim bu belgelere Teslim olmadım yine de

Keriyol, karayolcu terminolojisinde bir binek aracının İngilizce aslının (*carry all*) karayolcu jargonuyla söylenişi. Böyle olunca *her şeyi taşır* anlamına kullanılan Keriyol, kitabın da adı oluyor. Karayolları Genel Müdürlüğü’nün 1950’de kurulmasından bugüne karayolu hamlemiz... Roma Dönemi yollarından başlayıp Sürre Alayı ile Üsküdar’dan Mekke’ye ve oradan günümüz modern yollarına uzanan tarihsel süreç... Yol ekonomisi, yol-siyaset-siyasetçi ilişkisi, bürokrasi, karar mekanizmaları, eleştirileri... Edirne’den Hakkari’ye görev gezileri; Kaliforniya’dan Tokyo’ya uzanan global yolculuklar... Anavatan, Atavatan, Yavruvatan, Asya, Avrupa, Afrika ve Amerika’ya uzanan yaşanmış yol tefrikaları... Milletlerarası kurum ve memurların tuhaf yanları, sıra dışı ve parasız kalınan yurtdışı seyahatleri, zor rastlanır insanlar, yol arkadaşları, dil oyunları... Hepsi, Keriyol’da...

Üniversitede başarılı bir tarih profesörü olan John Oldman ortada hiçbir neden yokken, aniden 10 yılını ayırdığı akademiden istifa etmiştir. Şehirden gitmeye hazırlanırken veda etmek için evine gelen meslektaşları ondan neden istifa edip gitmesi gerektiği konusunda bir açıklama yapmasını isterler. Arkadaşları John'un bu sessizliğine anlam verememektedirler. Önceleri suskun kalan John da neden gitmesi gerektiğini biraz geçmişe dönerek anlatmaya başlar. Filmde ortamdaki kişiler profesör ve uzmanlardan oluşan bir ekip olduğundan, John'un hayat hikâyesini anlatmasıyla birlikte tartışma merak uyandırmaya ve içinden çıkılmaz bir hal almaya başlıyor.

1930’lu yıllar, Paris. Quatre Vents Sokağı’nda Rus mültecilerin uğrak yeri olan bir Rus restoranı: Tari-Bari. Ve müdavimler arasında dikkat çeken, “katil” lakaplı bir adam: Semyon Semyonoviç Golubçik. Bir gece, Golubçik hayatını anlatmaya başlar. Sahiden de birilerini öldürmüştür: “Bu benim lakabım, ama bir yandan pek o kadar yakıştırma da sayılmaz. Uzun yıllar önce bir adam öldürdüm, o zamanlar bir de bir kadını öldürdüğümü sanıyordum.” Hiç bitmeyecekmiş gibi sonsuzluğa uzanan bir gecede, bir adamın yaşam yazgısına tanıklık eder Tari-Bari müdavimleri. Çarlık Rusya’ sının yaşam koşullarında bir prensin evlilik dışı oğlunun, babası ve toplum tarafından kabul görmek için verdiği hırslı mücadele, bu mücadele uğruna sürüklendiği gizli teşkilat casusluğu, hastalık derecesinde bir tutkuyla bağlandığı bir kadınla tümden içinden çıkılamaz hale gelen bir ihtiras, intikam ve nefret girdabı… Roth, güçlü psikolojik betimlemeleriyle ördüğü romanıyla, bireysel yazgının toplumsal olandan bağımsız düşünülemeyeceğini çarpıcı bir anlatımla göz önüne sererken “iyi” ve “kötü” gibi değerlerin de ne denli sorgulanabilir olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.

Beyond motivational speaking, Robbins is a successful entrepreneur, investor, and philanthropist. He has businesses spanning multiple industries, including hospitality, media, and fitness. Through the Anthony Robbins Foundation, he has provided millions of meals to those in need, supported youth programs, and aided disaster relief efforts globally. "If you do what you've always done, you'll get what you've always gotten." — Tony Robbins Today, Tony Robbins remains a towering symbol of resilience, energy, and relentless self-improvement, inspiring millions to transform their mindset and design the life of their dreams.

Lidya gözlerini açtı. Bir ses işitmişti. Karanlıkta el yordamıyla abajura uzandı ve ışığı yaktı. Yatak odasının bir köşesinde, yeşil sarmaşıklı duvar kâğıtlarının önünde iri ve korkunç bir adam duruyordu. Çığlık atmaya yeltendi ama sesi çıkmadı. Ellerini boğazına götürüp ağzını daha da açtı. Sanki boğuluyordu. (...) Üzerinde simsiyah giysilerle kendine doğru müthiş bir hızla kayarak yaklaşan adama bir anlığına gözlerini diken Lidya hâlâ nefes almaya çalışıyordu ama boğazında âdeta görünmez eller vardı, onu boğuyorlardı. O zaman odada birden fazla cin olduğunu anladı. Okurları tarafından tacize uğrayan, çoksatan korku romanları yazarı Selin Kaya’nın yazmakta olduğu yeni romanı gerçeğe mi dönüşüyor? Hayaletli bir ev, tacizci bir okur ve cinleri konu aldığı yeni romanındaki çözülmeyi bekleyen muammalar...

Sovyetler Birliği’nin en önemli Osmanlı tarihçisi, Doğubilimci ve Türkolog Anna S. Tveritinova, resmî tarihin tezleriyle hesaplaşarak, Osmanlı tarihine yeni bir ışık tutacak sorular soruyor: Osmanlı devleti, sınıf mücadelelerini tanımayan, imtiyazsız, ahenkli bir sosyal düzene mi sahipti? Osmanlı’nın sosyoekonomik yapısı nasıldı? Osmanlı’nın Bizans ve Balkan fetihleri, bu halkları “feodalizmden özgürleştirdi” mi? Şeyh Bedrettin ve Börklüce Mustafa isyanı, hangi tarihsel ve toplumsal şartların ürünüydü? Halifeliğin Abbasilerden Osmanlılara devredildiği bir gerçek midir, yoksa sonradan uydurulmuş bir rivayet midir? Osmanlı’nın gerilemesinin sebebi başa Türk olmayan yöneticilerin geçmesi midir? Tveritinova, bunlar gibi pek çok soruya tarihsel materyalist yöntemle yanıt aradığı makalelerinde, Osmanlı tarihine dair Marksist ve bilimsel bir yaklaşım geliştirmeye çalışıyor. Bu derlemede, ayrıca, Tveritinova’nın yaşamına ve eserlerine dair bir sunuş ile yayımlanmış eserlerine dair bir kaynakça da yer almaktadır.

Yazarlar: Banu Karaahmedoğlu, Cihan Sert, Çığıl Aykut, Deniz Dağseven Emecen, Dinçer Saral, Hatice Deniz Değirmenci, İlyas Gürses, Necdet Karasu, Seray Olcay, Sinan Kalkan.

İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ AÇIK VE UZAKTAN EĞİTİM FAKÜLTESİ (AUZEF) 20. YÜZYIL TÜRKİYE’SİNDE GAYRiMÜSLİMLER VE KURUMLARI ders kitabıdır.

Resimleyen: Eva Wenzel-Bürger Elif ailesiyle birlikte kış tatilinde dağlara gideceği için çok heyecanlıydı. Ancak onu düşündüren bir şey vardı: Elif kayak yapmayı bilmiyordu! Neyse ki gittiği yerde bir kayak okulu vardı. Elif, kayak okulunda kayak yapmayı öğrenmek ve yeni arkadaşlarla tanışmak için sabırsızlanıyordu.

Yitiksiz, modern Türk şiirinin “efendimiz acemilik” diyen usta şairi Turgut Uyar’ın ilk ürünleri, kült kitabı Dünyanın En Güzel Arabistanı’na gelirken yayımladığı ve kitabına almadığı bazı şiirleri ile son döneminde yazdıklarından oluşuyor. Biliyorsunuz bütün kapıları omuzladım Kimini açtım kimini açamadım Bütün gemileri dolaştım limanlarda Hepsi rıhtımlara bağlıydılar Bütün adalar yitikti

Daha Küçük Bir Gökyüzü’nde, toplumsal normlara ve bireysel özgürlüğe dair çarpıcı bir hikâye anlatılmaktadır. Romanın kahramanı Arthur Geary, hayatın rutin baskılarından ve çevresindeki insanların beklentilerinden kaçmak için Londra'daki Paddington İstasyonu'na yerleşir. Bu sıra dışı karar, onu hem toplumdan izole eder hem de toplumun doğruca içine atar. Geary, kalabalıklar içinde kaybolmak, yalnız kalmak istemektedir. Ancak ailesi, arkadaşları ve basın, onun bu davranışının ardındaki nedenleri sorgulamaya başlar ve onu delilikle suçlar. Arthur’un hikâyesi, modern insanın yalnızlık, özgürlük ve bireysel anlam arayışını derinlemesine inceler. Wain’in kahramanı, Dostoyevski'nin Yeraltından Notlar’ındaki anlatıcıyla Kâtip Bartleby’nin bir kesişimi gibidir. Daha Küçük Bir Gökyüzü, bireyin topluma uyum sağlama zorunluluğu ile kendi kimliğini koruma isteği arasındaki zorlu mücadeleyi ustaca işlemekle kalmaz; günümüzde çok daha anlamlı hale gelen “gösteri toplumu”nun, her şeyi temaşaya ve paraya indirgeme eğilimini şiddetle eleştirir.

Toplumsal sarsıntılar karşısında bile kabuğundan sıyrılamayan, başkalarıyla kader ortağı olduğunu unutmuş insan, hissizliğe gömüldüğü kış uykusundan uyanıp başkalarıyla empati kurarak demokrasiyi baştan filizlendirebilir mi? Neoliberalizm kıskacında, iyisiyle kötüsüyle yaşadığı her şeyin tek sorumlusu ilan edilen birey, mükemmeliyetçilik beklentisi ile yetersizlik hisleri arasında sıkışmış durumda. “Her koyun kendi bacağından asılır” şiarıyla girdiği yarışta bir yandan kendini pazarlarken diğer yandan başkalarının celladına dönüşüyor. Ne var ki içini kemiren o “yeri doldurulabilir olma” hissinden kurtulamıyor. Renata Salecl acımasızlığı huy edinmiş, kabalığın meziyet sayıldığı günümüz dünyasını masaya yatırıyor; önündeki dev aynasından ötesini göremez, “ben” demeden iki kelam edemez hale gelmiş, ölçüsüz hırsları, sabırsızlığı, kibri gurur nişanesi gibi taşıyan insanın düştüğü açmazları gözler önüne seriyor.

“Ormanda her mevsimin bir kazananı olur… Bugün zayıf görünen çiçekler, sözgelimi papatyalar. Mevsimi geldikçe güçlenir. Güçlenince de o kötü kaba borazançiçeklerinin, çarkıfeleklerin gözünün yaşına bakmaz.” Sus Barbatus! 3’te mevsim dönüyor! Sus Barbatus!’un üçüncü ve son cildinde umutlu yarınlar için çalışan devrimci gençler pınarları kurumuş A. Dağları’nın eteklerinde örgütlenerek Ş. Mitingi için kente inerler. Kadir Ağa’nın gölgesi ve radyodan çalınan marşlar yeni bir kışın, ülkede Eylül darbesinin habercisidir. Faulkner, Yaşar Kemal gibi yazarların kaleminde destanlaşan modern romanın çağdaş bir çeşitlemesini sunuyor Faruk Duman. Gerçeküstünün dilini yaratarak siyasal, tarihsel, toplumsal gerçekleri ete kemiğe büründürüyor. Orhan Kemal Roman Armağanı ve Cevdet Kudret Roman Ödülü’nü alarak geniş bir yankı uyandıran Sus Barbatus! doğanın tahrip edilmediği, ütopyaların diriliğini koruduğu, emeğin ve adaletin saygınlığını yitirmediği, masumiyetin egemen olduğu zamanların romanı.“Ormanda her mevsimin bir kazananı olur… Bugün zayıf görünen çiçekler, sözgelimi papatyalar. Mevsimi geldikçe güçlenir. Güçlenince de o kötü kaba borazançiçeklerinin, çarkıfeleklerin gözünün yaşına bakmaz.” Sus Barbatus! 3’te mevsim dönüyor! Sus Barbatus!’un üçüncü ve son cildinde umutlu yarınlar için çalışan devrimci gençler pınarları kurumuş A. Dağları’nın eteklerinde örgütlenerek Ş. Mitingi için kente inerler. Kadir Ağa’nın gölgesi ve radyodan çalınan marşlar yeni bir kışın, ülkede Eylül darbesinin habercisidir. Faulkner, Yaşar Kemal gibi yazarların kaleminde destanlaşan modern romanın çağdaş bir çeşitlemesini sunuyor Faruk Duman. Gerçeküstünün dilini yaratarak siyasal, tarihsel, toplumsal gerçekleri ete kemiğe büründürüyor. Orhan Kemal Roman Armağanı ve Cevdet Kudret Roman Ödülü’nü alarak geniş bir yankı uyandıran Sus Barbatus! doğanın tahrip edilmediği, ütopyaların diriliğini koruduğu, emeğin ve adaletin saygınlığını yitirmediği, masumiyetin egemen olduğu zamanların romanı.

Bu oluş zincirine nasıl etki edebilirim? Bu olayları nasıl bir zikr/hatırlama ile “çekmeli” ve eylemsel boyutuyla dizmeliyim? Toplumsal hafızam ve gelecek bilincim bana nasıl bir şimdi bilinci verir? Ömür üç günlükse, bu üç günü belirleyen “kader an’ını” nasıl anlamlandırabilirim? Kendi gücüm oranında nasıl en doğru etkiyi bırakırım? Olayın zahirinden, çatılmış kafesinden özgürleştiğimde gördüğüm hakikat nedir? Olaylara göre hayatımızı belirleyen bir edilgenlik mi? Olayları belirleme gücüne erişebilen etkinlik mi? Birinde vakit bizi belirlerken, saat bizi kurar, takvim bizi koparıp atarken, diğerinde biz vakti belirleyenizdir. Güneşten erken davranıp, güneşi güne kaldıran. Takvimi bırakın koparmayı ve okumayı, bizzat yazan... Ömrümüze kendi takvimimizi asan. Müesser mi olacağız, müessir mi?

"Gramofon Hâlâ Çalıyor yazarın çocukluğunu çok andırır bir anlatıcının gözüyle portreler galerisidir. Eskiden beri millî-milletlerarası çeşitli coğrafyaların aktığı İstanbul'un; Cihangir, Kadıköyü, Boğaziçi, Adalar, Beyoğlu gibi semtlerinde oturan, İstanbullu oluşlarıyla bir imtiyaz kazanan insanlar bu galeride görünürler. Eserin şahıs kadrosunu aleladeler, herkesin tanıdığı ünlüler, nihayet marjinaller oluşturur. Aleladeler anlatıcının ailesi, yakınları gibi gündelik hayatlarını tabiî şekilde sürdüren kişilerdir. Onları herkesin tanıdığı politika adamları, yazarlar, sinema, tiyatro, sahne sanatçıları takip eder. Mekânlar, anlatıcının gözünde birtakım insanlarla eşleşmiştir. Yıldız Parkı Abdülhamid, Amavutköy akrabadan bir çift, Park Otel Yahya Kemal, Kadıköyü Safiye Erol, Beyoğlu sinemaları Cahide Sonku, Belgin Doruk... ile hatırlanır. Günün saatlerine, mevsimlere göre değişen 'gezme yerleri', yolcuları oralara taşıyan araçlar... dekor rolünü, hattâ kahraman rolünü üstlenirler." Sema Uğurcan Çağdaş Türk romanında eserleri şimdiden “klasik kabul edilen Selim İleri, Gramafon Hâlâ Çalıyor’da yakın geçmişin İstanbul yaşamasını o çok sevilen şiirli üslûbuyla kaleme getiriyor.

İsa Tekin'in E Tipi Hilton: Diyarbakır Zindanı adlı eseri, yazarın 12 Eylül askeri darbesi sonrasında Diyarbakır Cezaevi'nde yaşadığı deneyimlere ve tanıklıklarına dayanan bir anı kitabıdır. Eser, cezaevindeki ağır koşulları, mahkûmların maruz kaldığı baskıları ve insan hakları ihlallerini kişisel bir anlatımla ele alır. Kitap, yalnızca bireysel bir yaşam öyküsü sunmakla kalmaz; aynı zamanda Türkiye'nin yakın tarihindeki karanlık bir döneme ışık tutmayı amaçlayan önemli bir tanıklık niteliği taşır. Akıcı dili ve güçlü gözlemleriyle okuyucuyu geçmişle yüzleşmeye davet eden eser, hafıza, adalet ve insan onuru üzerine düşündüren etkileyici bir belgesel anlatı olarak öne çıkar.

Kâbe İle Konuşan Adam'ı büyük lezzet duyarak okudum. Necmettin Şahinler bu "deneme"sinde İslâmî edebiyatta, sanırım, bir "ilk" i gerçekleştirmiş ve Kâbe'yi konuşturmuştur. Bir umre ziyareti esnasında vuku bulan bu konuşmada Kâbe, bütün ilâhî tarih boyunca başından geçenler hakkında yazarı pek çok ayrıntıyla bilgilendirmiştir. Bendeniz, yer yer irfanî tespitlerle revnak kazanmış olan bu eserin akıcılığına kendimi kolayca kaptırdım ve sanki Kâbe ile bizzat ben konuşmuşum hissiyle bu sohbetin son bulmasına da hayıflandım. Diğer okuyucuların da aynı hisse kapılacaklarını umarım. Yazarın Kâbe ile konuşması ne kadar fantastik ise, kitabının sonunda bir Kâbe taşı ile Kâbe örtüsünden bir parçanın kendisine ulaşmasının hikâyeleri de o kadar reeldir. Necmettin Şahinler bu taşın resmini elektronik postayla bendenize göndermişti; ama Kâbe örtüsünden bir parçayı son Istanbul ziyaretinde yanında getirmişti. Kâbe'yi, bendeniz gibi, dünya hayatında ziyaret etmek kendisine nasip olmamış bir kimse için bu örtünün kokusunu da doya doya içime çekmenin ne büyük bir huzura ve hamde sebep olmuş olduğunu anlatamam. Bu kitabın bütün Kâbe dostlarına nefislerini huzura kavuşturacak bir nefha nesim olmasını temenni ediyorum. Ahmet Yüksel Özemre

Önümde yükselen aşılmaz duvarları delip geçme ya da yıkıp yerle bir etme isteğiyle kuduruyorum. Akıl, varlık karmaşasını, yani kaosu bizden gizlemek için yükseltiyor bu duvarları. "Niye?" derseniz, bu duvarların ardında evrensel kaos ve yokluk, "hiçlik" var da ondan. Hiçbir şey yok arkasında duvarların. Onlar, bir şeyler yapmayı başarabildiğimiz şu dünyayla "boşluk" arasına çekilmiş sınırlardır. İçimin cehennemidir bu. Artık bunun bir cehennem olduğunu biliyorum.

Yirminci yüzyıl yıkımlarının tam ortasındaki Walter Benjamin, felsefeden edebiyata, tarihten sanata, hatta kendi bağımlıklarına değin pek çok eser bıraktı arkasında. Masalcı bir derleme. İçinde sıradışı anlatılar var. Tamamı Benjamin’in notlarından, mektuplarından toplanmış hikayelerden, bilmecelerden, müphem veya tamamlanmamış yazılardan oluşuyor. Benjamin’in düşünce dünyasının genişliğini bu hikayelerde görmek mümkün. Beslendiği kaynakları görmek ve idrak etmek keyifli. Benjamin’in masal bahçesinin içinde dolaşmak ister misiniz?

Prof. Dr. Emre Kongar, Hayat Yaşadığına Değsin adlı kitabında okuru, kendi hayatına farklı bir gözle bakmaya davet ederken, yaşamın yalnızca akıp giden bir süreç değil, bilinçli seçimlerle şekillenen bir serüven olduğunu vurguluyor. Deneyimlerini Hayat, Aşk, Başarı ve Mutluluk başlıkları altında toplayan Kongar, bu konulardaki değerlendirmelerini Aforizma, Karizma ve Kongar sözcüklerini birleştirerek “Kongarizmalar” adı altında okurlarına sunuyor. Bir farkındalık yolculuğu olan bu kitap, kendini tanımak ve hayatını daha anlamlı kılmak için içsel bir yolculuğa çıkmak isteyenlere rehberlik ediyor.

Dönüp baktığımda kapıda duruyordun hâlâ. Bir sarsıntı geçirmişçesine yerine çakılı kalmıştın. Günün önüme uzattığı kâğıt, senin şu iki kadından biriyle bir zaman bir sevgililik yaşadığını yazdırıyordu. Oysa sen kararlı adımlarla benim masama doğru geldin, izin isteyip karşıma iliştin. Ben, elimdeki dergiye dalma türünden kaçak bir ilgisizlik oyununu seçtim. Çünkü yine yanık tenliydin, beyaz keten gömleğinin üst üç düğmesi yine açıktı ve insanı Tanrı’nın varlığına neredeyse inandıracak kadar güzel boynuna kalın ve mat bir altın zincir takmıştın. Tomris Uyar’ın “sekizinci günah”ın sırrını çözmeye çalıştığı bu kitap, birbirleriyle girift bir ilişki geliştiren karakterleri, onların birbirine dolanan öykülerini, yasak olana karşı içlerinde duydukları merak ve arzuyu dile getiriyor. Bittikten çok sonraları dahi okurun zihninde dönmeye devam edecek bu öyküler; hayata, dünyaya, aşka farklı pencerelerden bakmak isteyenleri anlatıyor.

Başak Arslan'ın öykülerinde genel olarak ilişkiler ama illaki aile, sahnenin bir yerine, bazen de tam ortasına yerleşiyor. Yitirilen ya da hiç kurulamayan yakınlıkların kıymıkları karakterlerin içini ince ince sızlatırken anne, baba, evlat, eş, kardeş olarak üstlendiğimiz rollerin yanı sıra sadakat, özgürlük, bağlılık, sevgi, mesuliyet, güven gibi kavramlar değişen manzaralarıyla gözler önüne seriliyor. Parçalanan ailelerde oyundan atılmış çocukların hayaletleri ise yetişkin bedenleri içinde dolaşıyor. Sardunyalar Güneşe Bayılır, soğuk bir dünyada üşüyenlerin sıcaklığa hasretini, bu uğurdaki dokunaklı, bazen de irkiltici ama hep nafile çabalarını anlatıyor.

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AÖF) Medya Sosyolojisi Dersidir. Editör: Prof.Dr. Emre GÖKALP Yazarlar: Prof. Dr. Ali ERGUR (Bölüm 1), Dr. Öğretim Üyesi H. Göze ORHON (Bölüm 2), Prof. Dr. Fuat GÜLLÜPINAR (Bölüm 3), Arş. Gör. Mücahit BAYKUL (Bölüm 3), Prof. Dr. Emre GÖKALP (Bölüm 4), Doç. Dr. Yaşar SUVEREN (Bölüm 5, 8), Doç. Dr. Hakan ERGÜL (Bölüm 6), Dr. Öğretim Üyesi Tuba SÜTLÜOĞLU (Bölüm 7).

Neden Tanrı, Noel Baba’dan ya da Fang ortamındaki atalar Beyaz Öcü’den daha önemlidir? Cevabın gayet basit olduğu düşünülebilir: İnsanlar, Tanrı ile ataların varlığına inanırken Noel Baba ile Öcü’nün varlığına inanmaz. Ne var ki bu bir neden değil, sonuçtur. Bazı doğaüstü kavramlar öyle tasavvur edilir ki dünyadaki gerçek şeylere ve faillere atıfta bulunduğu çok bariz ya da en azından mümkün görünebilir. Mesele, bunun nasıl gerçekleştiğini açıklamaktır. Din, insanlık tarihinin en gizemli ve karmaşık olgularından biri. İnsanın olduğu her yerde dinler, tanrılar, ruhlar, ritüeller ve şeytanlar da bulunuyor. Peki neden? Dinler neden var ve nasıl oluşur? Neden bazı insanlar inanırken bazıları inanmaz? İnançlar nasıl bu kadar çok çeşitlilik gösterebilir? Ve en önemlisi: Tüm bunları mümkün ve makul kılan nedir? Antropolog Pascal Boyer, bir zamanlar büyük bir gizem barındıran tüm bu soruları antropoloji, bilişsel bilim, dilbilim ve evrimsel biyolojinin ışığında açıklıyor. Dini inançların ve davranışların açıklamasının aslında insan zihninin işleyişini anlamamızı sağlayacak bir anahtar olduğunu öne süren Boyer, bu konudaki geleneksel açıklamalara alternatif bir teori sunuyor. Boyer dinin kökenlerinden ritüellere, kurumsallaşmasından bireyleri harekete geçiren güçlü etkilerine kadar pek çok konuya açıklık getiriyor.

İnsan, en başından beri dünyayı belirli bir mekânda durarak anlamlandırır. Mağaraların karanlığında, dağların doruklarında, ormanların derinliklerinde ve görünmeyen âlemlerin eşiğinde mekân, hem bir sığınak hem de hakikati aramanın yolu hâline gelir. Mitlerin izini sürmek, mekânın mitolojik hafızadaki köklerini görünür kılar. Doğa unsurları, kutsal alanlar ve ölümün mekânı, anlatıların sessiz katmanlarında yeniden belirir. Mitoloji ile mekân arasındaki ilişki yalnızca kutsal yerlerin betimlenmesini değil, kimliğin inşasını, kültürel belleğin oluşumunu ve dilin dönüşümünü de içerir. Böylece mekân, toplumsal, kültürel ve düşünsel alanlarda çok katmanlı bir anlam örgüsüne dönüşür. Fenomenolojik, psikoanalitik, sosyolojik, antropolojik, felsefi ve postmodern yaklaşımlar aracılığıyla mitolojik mekânın çok yönlü doğası tartışmaya açılır. Mağara, yol, dağ, su, yeraltı ve öte âlem gibi ortak semboller farklı kültürlerin dokusunda yeniden okunur. Modern dünyanın hız, dijitalleşme ve mekânsızlıkla örülü yapısı içinde mekân algısının geçirdiği dönüşüm de bu tartışmanın güncel boyutunu oluşturur. Mitlerin mekânı nasıl kutsal anlamlarla donattığını ortaya koyan, mekân-insan ilişkisini kimlik bağlamında yorumlayarak mitolojik mekân algısının kültürel bellekteki karşılığını irdeleyen bu eser, söz konusu algının gelenekten modern dünyaya uzanan dönüşümünü sade ve bütüncül bir bakışla değerlendirir. Aynı zamanda akademisyenlerden araştırmacılara, kültür meraklılarından mitolojik anlatıların izini sürmek isteyen okurlara kadar geniş bir kitleye hitap eder. Hiç kuşkusuz, mekânın mitlerle kurduğu bağı anlamak, yalnızca geçmişe yönelmek değil, modern insanın kim olduğuna dair yeni sorular sormaktır.

Kemalist Ülkesinde Cumhuriyet ve Diktatörlük: TC'nin hayatı ve eserlerinin ilk 27 yılını kapsıyor. Esasen o yıllarda olup bitenleri yeniden yazmıyorum; bugünün Kürt meselesi, Şeriatçılık ve Özelleştirme gibi gerçekleri ışığında o tarihi yeniden okuyorum. Birinci kitapta TC'nin hayatı ya da tarihin hikayesi var. Bu hikaye, elbette olgulardan oluşuyor ve 42 soru sorduruyor. İkinci kitapta ise bu hikayeyi teorik olarak tartışıyor ya da TC'nin ilk eserlerini yorumluyorum. Tarih, bu sorulara 42 yanıt veriyor; tahlil yaptırıyor. Laiklik, milliyetçilik, devletçilik, demokrasi ve bağımsızlık... 29 Ekim 1923. Cumhuriyetin ilan edildiği tarihtir. 10 Temmuz 1996. Refah Partisi'nin iktidara geldiği tarih. Her ikisi de tarihe bir meydan okumadır. 1945'lerde Türkiye Cumhuriyeti tarihinin ilk rejim krizi yaşamış, tekk parti yönetiminden çok parti yönetimine geçilmişti. 1995'lerde TC tarihinin ikinci rejim krizi yaşanıyor: Parlamenter rejimden başkanlık rejimine geçilip geçilmeyeceği tartışılıyor. 1996 yılında tarikat şeyhleri Başkanlık Konut'unda resmi davetli olarak ağırlanmışlardır. Oysa 1925 yılında TC tarihinin ilk büyük Kürt isyanı patlak vermişti. 1980'lerden buyana da bir savaş yaşanıyor. 1930'lu yıllarda Devletçilik politikasını eleştirmek yasaktı. 1990'lı yıllarda aynı devletin resmi politikası özelleştirme! 1923 yılında, sonradan Koç soyadını alacak olan Vehbi Efendi bir bakkal dükkanı sahibiydi. 1997 Türkiye'sinde yaşamıyor ama, bir hipermarkette satılan herşeyi üreten bir holding bıraktı. İşte bu kitaplarda bu konulara ve diğer konulara dair, başka bir üslupta "yazılmış" bir "hikaye" ve başka bir açıdan "okunmuş" bir "tarih" var. Zira herkesin kendi tarihi var. Herkes tarihi kendi durduğu yerden, kendi geldiği yeri görerek, gitmek istediği yere bakarak yazar.

Adnan Oktar, 2 Şubat 1956 tarihinde Ankara’da doğdu. Asıl adı Adnan Arslan’dı… Sonradan Oktar’da karar kıldı. Adnan Oktar’ın annesinin adı Mediha, babasının adı Yusuf’tu… Küçük yaşta babasını kaybetmişti. Oktar ilk ve orta öğrenimini Ankara’da, ortaokulu Cebeci’de, liseyi Kurtuluş’ta okudu. Liseden sonra özel bir dershaneye giderek 1979 yılında İstanbul’daki Devlet Güzel Sanatlar Akademisi İç Mimari bölümüne girdiği, bir süre sonra okuldan ayrıldığı ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe ve Tarih Bölümü’ne kayıp yaptırıp sonra bu okulu da yarım bıraktığı iddia ediliyorsa da lise öğretmenlerinden bazılarının açıklamasına göre şizofren olduğu için liseyi bitiremediğiydi… 1993 yılında Eskişehir Hava Hastanesi’nden aldığı “askerliğe elverişli değildir” raporuyla askere gitmedi. 90’lı yıllarda mayo giyen kadınlar için “cehennemde cayır cayır yanacaklar” fetvası veren Adnan Oktar, 2000’li yılların başlarında “motor”ları, 2010’yu yıllarda bir anda “kedicik”leri ile gündem olmaya başladı. Adnan Oktar’ın dekoltede ve estetikte sınır tanımayan kedicikleri uzun yıllardan beri gündemden düşmedi.

Siyahla karışmanın ne zor oldugunu, sen bir de denizin mavisine sor. “Bulmak için mi kaybettin beni?” “Ben yine de bulurdum seni, sen kaybolmasan bile.” Bazı kayboluşlar tesadüf değildir. Bazı karşılaşmalar da öyle. Derin Mavi Sezer, ardında bıraktığını sandığı her şeyin aslında peşinden geldiğini anladığında, geçmiş bir kez daha konuşmaya başlar. Sırlar açığa çıktıkça, Aziz Ata ile arasında büyüyen bağ ikisini de karanlığın, suskunluğun ve geri dönülmez gerçeklerin ortasına sürükler. Ve şimdi hikâyeleri serinin ikinci kitabıyla kaldıkları yerden devam ediyor… Gecenin mavisi içimdeki maviden daha aydınlık. Ateşin içindeki ufak mavi yansımalar gibi, yanlış zamanda yanlış yerde bulunan bir su damlasıyım, söndürmem gereken yangını daha da harlıyor maviliğim.

"Allah Teâlâ bir kulu sevdiği zaman Cebrâil'e, 'Allah falan kulu seviyor, sen de onu sev!' diye seslenir. Cebrâil de o kulu sever. Sonra Cebrâil gök halkı içinde, 'Allah falanı seviyor, onu sizler de sevin!' diye nidâ eder. Bunun üzerine o kulu gök ehli de sever. Sonra yeryüzündeki insânların gönlüne o kimsenin sevgisi yerleştirilir." (Buhârî, Edeb, 41) Türkiye'nin ilk atom profesörü, aynı zamanda bir Kâdirî büyüğü olan merhûm Ahmed Yüksel Özemre ile talebesi Necmettin Şahinler'in televizyon programlarındaki sohbetlerinden oluşan; Şahinler'in din, tasavvuf, felsefe, sosyokültürel yaşam ve daha birçok konuya yönelik sorduğu sorulara Özemre'nin verdiği hem zâhirî hem bâtınî cevaplardan mülhem bir muhabbet dükkânı... Peki, niçin "son sohbet?" Bu rehber kitap, Özemre, vefâtından önce sağlık sorunları sebebiyle 3 Mart 2008 târihinden itibaren Kadıköy Ferihan Laçin Hastanesi'nin ikinci katındaki 211 no'lu odasında mihman iken kendisiyle yapılan sohbetlerden oluşmaktadır. Ahmed Yüksel Özemre, burada 113 gün ağırlandıktan sonra Hakk'a yürümüş, vuslata ermiştir. Bu sohbetler, kendisiyle yapılmış son konuşmalar olduğu için bu çalışma, Ahmed Yüksel Özemre ile Son Sohbet adıyla kitaplaştırıldı ve bölüm bölüm tasniflendi. Ketebe Yayınları olarak son dönemin en önemli Türk münevverlerinden olan bir güzide isme dair bu çalışmanın, sevenlerinin/özleyenlerinin hasretini bir nebze de olsa dindirmeye vesîle olmasını, Özemre ismi ve düşüncesiyle tanışacak müstakbel okurlara da bir kılavuz teşkil etmesini dileriz.

Aristoteles’in “can kitabı” Ömer Aygün'ün Eski Yunancadan çevirisi, önsözü, notları ve diziniyle Can Yayınları’nda. Aristoteles Ruh Üzerine adlı bu eserinde kendinden önce Homeros’tan başlayarak Pythagoras’çılara, atomculara ve Platon’a kadar benimsenen ruh anlatılarını bize aktarıyor ve eleştiriyor. Bu “temizlik”ten sonra Aristoteles kendi öğretisini anlatmaya başlıyor ve eski ruh anlatılarının yerine bir canlılık biliminin temellerini atıyor. Ölümden sonra ne olduğundan ziyade yaşarken ne olduğunu araştırıyor, dolayısıyla konusunu insanla, “nefs terbiyesi”yle veya psikolojiyle kısıtlamayıp bitkilerden Tanrı’ya uzanan bütün bir canlılık spektrumunu ele alabiliyor. “Ruh bir anlamda bütün var olanlardır... Ama ne anlamda? İşte bunu araştırmak gerekiyor.” (III, 8,431b21-24) Metnin çevirisinin yanında önsözü, notları, ek metinleri, elyazması listesi ve sözlükçesi, meraklı okurlar kadar konunun uzmanları için de ilgi çekici ve bilgilendirici. Ne de olsa Aristoteles’in Ruh Üzerine’si, Helenistik dönemden başlayarak Galenos fizyolojisinden tektanrılı dinlerin teolojisine ve bilim felsefesine kadar muazzam bir alanda okunup tartışılmış bir metin. Önsözünde Ömer Aygün’ün dediği gibi: “Bu kitap bir okuldur ve tartışmasını bilene okulun kapıları açıktır, çünkü bu kitap bir tartışmadır ve tartışma 2.400 yıldır sürüyor.”

Matt Haig, tüm dünyayı kasıp kavuran Gece Yarısı Kütüphanesi ile aynı evrende geçen, yüreğinize dokunacak yeni bir hikâyeye davet ediyor: Gece Yarısı Treni. Nora Seed gece yarısı olduğunda ölmemeyi öğrenmişti. Wilbur Budd ise gece yarısı olduğunda yaşamayı öğrenmek zorunda. Bir kitapçı zinciri sahibi Wilbur, 81 yıllık ömrünün çoğunu işine adamış, bu uğurda büyük aşkı Maggie’yi ihmal etmiştir. Yıllar sonra gelen bir telefonla tam umutlanmışken ölüm kapıda belirir. Ancak bu kez bir son değil, bir tren yolculuğunun başlangıcı olarak. Wilbur bu trenle geçmişine, hayatının en karanlık ve en parlak anlarına doğru ilerleyecek. Tek bir kural var: Geçmişteki halinle asla konuşma. Peki, insan her şeyi berbat ettiğini bildiği o âna geri dönse, kurala uyup izlemekle mi yetinir yoksa başka bir hayat yaşamak uğruna raydan çıkmayı mı seçer? Gece Yarısı Treni pişmanlıklar, ikinci şanslar ve yaşamak denilen o mucizevi eylem üzerine büyüleyici bir zaman yolculuğu. Hayatınız bir film şeridi gibi gözlerinizin önünden geçseydi, siz hangi sahnede durdururdunuz? “Yüreğinize dokunacak.” –David Nicholls “Bu adama bayılıyorum.” –Jodi Picoult

Gölge yanımda hiç mutlu değildi. Serin rüzgâr kapıyı sarsarken Gölge ateşin yanında uzanmıştı, kuyruğu hareketsizdi ve tüylerinin arasından köpeklere özgü suçlayıcı bir ifadeyle bana bakarak sanki, Beni sürüklediğin onca aptal maceradan sonra, bu kesinlikle ölümümüze neden olacak, diyordu. Korkarım onunla aynı fikirdeydim ama bu, araştırmama başlamak için duyduğum hevesi azaltmıyordu.

Nedret burada birkaç defa kendi duygularına daldı. Kalbinin derin bir köşesinde, kendisine gizli gizli gülümseyen, ümide benzer bir şey vardı. Tekmil varlığını, ince ipek bir ağın cazibesi sarıyor, bunun düğümlerini ezelî bir kudretin yardımıyla bağlıyordu. Şu dakikada öksüzlük ve kimsesizlik eleminden daha acı bir mahrumiyet ıstırabı hisseden Nedret tahammülü kıran bir ruh mücadelesi içinde çırpınıyordu. Gözlerinde süzgün bir yeis vardı. Genç ve güzel çehresinin ince hatları üzerinde, geçen günlerin, ölmüş kurumuş hayallerinin gamlı ve solgun gölgeleri dolaşıyordu. Güzide Sabri’nin, en çok okunan romanı Ölmüş Bir Kadının Evrak-ı Metrukesi’nin devamı olarak, ondan on sekiz yıl sonra yazdığı Nedret, ilk romanın talihsiz kahramanı Fikret’in kızı olan Nedret’in hikâyesinin konu edildiği, öncülü kadar sürükleyici bir roman. Genç Nedret, yüzünü bile hatırlamadığı annesinden kalan notlarla ve mazide kalmış hikâyenin kahramanı insanların hayatına girmesiyle geçmişin puslu perdesini aralamaya çalışırken kendi de annesininkine hiç de uzak olmayan yeni bir aşk hikâyesinin kahramanına dönüşmektedir.

“Ermeniler arasında sürgün konu edilmezdi. Büyükler konuşmazdı, bizi de konuşturmazlardı. Biz çocuklar bazı şeylerin farkına varınca soruyorduk, dedemiz, amcamız, teyzemiz nerde, filan diye. Öldüler, deyip kestirip atıyorlardı büyükler. Sonraları anladık ki huzur içinde yaşayabilelim, intikam peşinde koşmayalım diye anlatmıyorlarmış. 18-20 yaşına gelince, sağdan soldan duyduklarımızla yaşanan felaketi biraz olsun öğrenmiştik ama artık kin güdecek yaşı geçmiştik. Çünkü Türklerle iç içe yaşıyorduk, en yakın arkadaşlarımız, komşularımız Türktü. Kime kızacaksın, kimden intikam alacaksın? Böyle olması, büyüklerimizin sağduyulu davranması çok doğru oldu tabii. Yoksa gençlik var, sağda solda birilerine çatar başımızı büyük belaya sokardık.” Orduluların Harut Usta’sı, Bakırcı Mıgırdıç Usta’nın oğlu Harutyun Artun… “Karadeniz’de en yaşlı, son Ermeni”, kendi ifadesiyle... Yeni adı “Zafermilli” olan ama Ordu’nun güngörmüş yerlilerinin hâlâ eski adıyla andığı Ermeni Mahallesi’ni, son Ermenilerin hayatlarını anlatıyor. Ordu’nun mikro evreninde, Türkiye’nin son yüz elli yılının hüzünlü bir dökümü… İbrahim Dizman, hemşerisi Harut Usta’yı uzun uzun konuştururken, ayrıca tanıklık ve gözlemlere başvurarak, özenle çerçeveleyerek anlatıyor onun hikâyesini. “Bakır tavayı, güğümü herkes yapar. Ben farklı, orijinal ve memlekete yararlı şeyler yapmayı istedim hayatım boyunca” diyen, memlekete ilk şofben geldiğinde onu söküp inceleyerek sırrını keşfeden mahir bir ustanın hikâyesi bu aynı zamanda.

Benim Hocam Yayınları 2026 KPSS Bayram Meral Coğrafya Ders Notları