Basit Katalog

Görev Sayı 36 Dergi

Altın Kalemler Sayı 157

Altın Kalemler Sayı 161

Arkadaş Sayı 109

Altı Noktanın Sesi Sayı 322

Altı Noktanın Sesi Sayı 319

Görev Sayı 32 Dergi

Genç Altı Nokta Sayı 19 Dergi

Altın Kalemler Sayı 158

(Mustafa İncikara tarafından taranan metin düzeltilmiştir) Dan Brown; Da Vinci Şifresi, Melekler ve Şeytanlar'dan sonra Kayıp Sembol'de insanlığın yüzyıllardır beklediği bir gerçeğin peşinde... Harvard Simgebilim Profesörü Robert Langdon, Kongre Binası'nda konferans vermesi için yakın bir arkadaşından davet alır. Ancak, Washington'a varır varmaz oldukça garip bir durumla karşı karşıya kalan profesör, kendini korkunç bir oyunun ortasında bulur. Kongre Binası'na bırakılmış olan bir sembolün -yakın arkadaşı Peter Solomon'ın kesik eli- varlığını haber veren bir telefon, Langdon'ı hiç de yabancısı olmadığı bir dünyaya davet etmektedir. Antikçağlarda kullanılan bu sembolik çağrı, daveti alan kişiyi ezoterik bilgeliğin hüküm sürdüğü, çok eskilerde kalmış kayıp bir dünyaya sürükleyecektir. Sonu belli olmayan bu mistik daveti arkadaşını kurtarmak için kabul eden Langdon, bir anda masonik sırların, saklı kalmış tarihin ve o güne dek görmediği yerlerin gizli dünyasında inanılmaz bir gerçekle yüzleşmek zorunda kalır. Artık cevaplanması gereken sorular vardır: İnsanlığın Altın Çağı, açılmaması gereken bir kapının aralığından sırlarıyla birlikte yok mu olacak, yoksa hikmetin ışığında tüm soruların cevapları mı bulunacaktır?...

Üç Silahşörler ve Monte Kristo Kontu’nun yazarından yeni bir roman. Şövalyeler, kılıç, kalkan ve kahramanlık öyküleri seven gençlerin ellerinden bırakamayacakları bir dünya klasiği. Harlem Çiçekçilik Cemiyeti kusursuz bir siyah lale yetiştirene büyük bir ödül vaat eder. Bu o ana kadar görülmemiş bir şeydir ve herkesin ilgisini çeker. Siyah laleyle ilgilenenlerden birisi de Cornelius Van Baerle’dir. Uzun süren çalışmalardan sonra üç tane siyah lale soğanı yetiştirmeyi başarır. Ama kıskanç komşusu Isaac Boxtel bütün bu olanlardan haberdardır. Siyah laleyi ve dolayısıyla ödülü elde etmek için Van Baaerle’yi işlemediği bir suçla itham ederek ihbar eder. Van Baerle tutuklanır ve hapsedilir. Hapishanede tanıştığı gardiyanın kızına yani Rosa’ya âşık olur. Onun yardımıyla siyah laleyi yetiştirirler ve Boxtel’in bütün çabalarına rağmen ödülün sahibi olurlar. Bütün bunlar olurken Van Baerle’nin suçsuzluğu anlaşılır ve Van Baerle de özgürlüğüne kavuşur ve Rosa’yla evlenerek mutlu bir yuva kurarlar.

“Ayrılığı seçtin mi her şeyi götüreceksin yanında. Geriye hiçbir şey kalmayacak. Söylenmemiş sözler kalmamalı bıraktığın yerde ki ben en çok onları duydum. Gittin mi adamakıllı gideceksin. Hiçbir özlem kalmayacak dönüşleri emziren. Demem o ki dönecekmiş gibi gitmeyeceksin. Büyük git gideceksen uçsuz bucaksız, dursuz duraksız git. Telefonun numaraları sesime düşmemeli, yolların yoluma değmemeli. Hiçbir anıya, hiçbir dizeye, hiçbir şarkıya yenilmemeli ayrılık. Şiirler okununca unutulmalı, hasret dokununca uyutulmalı. Gece inmişken ayak parmaklarına kadar, yahut gün doğarken… Yatağının diğer yastığındaki boşluk tecavüz ederken gözlerine, ne bileyim tek başına yiyeceğin sofrana iki kişilik servis açtığında susacaksın, duracaksın... Gitmenin hakkını vereceksin. Ayrılık gurur duymalı seninle. Gidensen, sözün ayaklarına geçiyorsa, ayakların yakınımdan geçmeyecek! Ayrılığı seçtin mi büyük olacak ayrılık! Ayrılığı seçtin mi

John Steinbeck, gençliğinden beri bir gezi tutkunuydu. Daha 20 yaşlarındayken Pasifik Okyanusu'na açılma hayalleri kuruyordu. Henüz yazarlık serüveninin başındayken dahi ülkesini ve insanlarını gezip görerek tanımayı şiar edinmişti. Ona Nobel Ödülü'nü kazandıran da ülkenin 'ruhunu' bu denli anlayabilmiş olmasıydı. Ne var ki 1960 yılına gelindiğinde bir yazar olarak rüştünü ispat etmiş Steinbeck, önceden tanıdığı ve romanlarında resmettiği Amerika ve Amerikan halkını değil, açıktan açığa tüketim toplumuna dönüşmüş ve bencilliği içine işlemiş bir Amerika bulur etrafında. Hastalığının da iyiden iyiye kendini hissettirdiği bir dönemde Steinbeck'i, karavanı Rochinante ve elbette köpeği Charley'le yollara düşüren, ülkesini 'tanıyamama' halidir. Köpeğim Charley ile Amerika Yollarında'da, hava kirliliğinden rengi değişmiş gökyüzünün hemen altındaki apartmanların, trafiğe boğulmuş caddelerin, acı fren seslerinin arasında 'toprağa köklerini salma' kaygısı içinde sürüklenen Steinbeck, Amerika'yı yeniden 'keşfediyor'. Her kitabı klasikleşmiş Steinbeck'in, gezi edebiyatının en güzel örneklerinden olan bu önemli eseri Türkçede ilk kez okur karşısında... (Tanıtım Bülteninden)

Türkiye'nin, "batılılaşırken" Avrupa kültüründen ne kadar besleneceği ve Avrupai tarzın gündelik hayata uyarlanmasında sınırın nerede çizilmesi gerektiği, yıllardır tartışılan bir konu. Sanat, ahlak, aile, ticaret gibi konulara getirilen yeni yorumların toplumun tüm kesimlerince aynı şekilde anlaşılması beklenemezdi şüphesiz. Bu nedenle sanatı ahlaksızlıktan, ticareti sadece fırsatçılıktan ibaret sayanlar da oldu. Türk edebiyatının gözüpek yazarı Hüseyin Rahmi Gürpınar, "dürüstlük" kavramını merkeze alıyor. Utanmaz Adam'da., onlarca yıl süren savaşların ardından kendini toparlamaya çalışan Türkiye'de, gayrimeşru yollardan bir hayata tutunma mücadelesi anlatılıyor. "Ahmakları kandırmak, akla karşı işlenmiş bir suçun intikamını almaktır," prensibiyle hareket eden bir üçkâğıt çetesi, vur¬gunculuğun, dolandırıcılığın, ahlaksızlığın her çeşidine başvurup yine de vicdanlarını rahat tutabilmektedirler. Peki, iflah olmaz dolandırıcı Avnussalah'ın tüm bu "utanmazlıklarını" gönül rahatlığıyla kabulleniyor, kabulleniyor olması, başka bir ifadeyle dolandırıcılığa dair yüksek bir felsefe kurmuş olması, onu toplumdaki gizli ahlaksızlardan daha erdemli biri yapar mı.'

Ben her türlü ahlaki hüküm vermeye, övmeye ve mahkum etmeye karşı derin bir tepki duyarım. Alışılagelen ahlaki hükümlere karşı şunu sorarım: Hükmü veren hüküm vermeye esas itibarıyla haklı mıdır? O onun yeterli derecede üstünde midir? Onun sağgörüsü, hayalgücü, yeterli deneyimi var mıdır, bir bütünü tasarlaması için? Ruhumuzu taze, serin ve doğallığını yitirmemiş olarak tutun! His dolu olanların ılık havası, duygusalların boğucu sıcak havası sizden uzak olsun! İradene inan ve hepimize şunu söyle: "Ben sadece bu olmak istiyorum". Cezanın kendi yasasını kendi üzerine as. Biz onların infazcısı olmalıyız! Erişilen özgürlüğün mühürü nedir? Kişinin artık kendisinden utanç duymamasıdır. Size en yakınınızın çevresine sokuluyorsunuz ve bunun için güzel sözleriniz var. Ama ben yine de şunu söylüyorum: Sizi en yakınınıza olan sevginiz kendinize olan en fena sevginizdir!

Kierkegaard, Baştan Çıkarıcının Günlüğü'nde insanlık tarihi kadar eski olan baştan çıkarma "uğraşı"nı yeniden gözden geçirmeye teşvik ediyor bizi. Bununla bağlantılı olarak da öpüşme, genç kızlık, nişanlılık, evlilik vs. gibi "bildik" konulara ironik yorumlar getiriyor. Kierkegaard'a göre hayatın üç aşaması vardır: Estetik, etik ve dinsel aşama. Bunlardan ilki olan estetik aşamada her şey zevkin çevresinde toplanır. Ya/Ya Da'nın bir bölümünü oluşturan ancak bağımsız bir bütünlüğe de sahip olan Baştan Çıkarıcının Günlüğü işte bu estetik aşamaya dair... Kierkegaard, Regine Olsen adında on yedi yaşında bir kızla nişanlanır, bir sene sonra da kitapta da ipuçlarını bulabileceğiniz sebeplerden nişanı bozar ve Berlin'e kaçıp Ya/Ya Da'yı bitirir. Bazı temel otobiyografik özellikler yüzünden Kierkegaard'ı "baştan çıkarıcı" Johannes'le özdeşleştirenler olsa da günlük, kurmaca ağırlıklıdır. Aslında, kitapta ne sıradan bir baştan çıkarıcı söz konusu ne de alışıldık bir günlük: Johannes, kendini etik, estetik ve erotik içerimleri olan bir aşk bilgeliğiyle donatmış sıra dışı bir baştan çıkarıcı; bir estet, bir "erotist." Ayrıca özgürlük düşkünü biri. Hem kendisinin özgür olması gerekiyor, hem de baştan çıkardıklarının. Günlüğe gelince; her ne kadar bazı tarihler göze çarpıyorsa da okurun en az hissedeceği şey günlük formu olacak; en çok hissedeceği ise ironik gözlemlerle bezenmiş sıkı bir roman tadı. Özgürlükçü bir erotist estetin baştan çıkarma üzerine klasikleşmiş gözlemleri... (Tanıtım Bülteninden)

Bilginin Sesi'nde, Miguel Ruiz bize hepimiz için çok önemli olan derin bir gerçegi hatirlatmaktadir: Duygusal istirabimiza son vermemizin, hayatta tekrar mutlu olmamizin, bütünlügümüze yeniden kavusmamizin tek yolu yalanlara, özellikle kendi hakkimizdaki yalanlara inanmayi birakmaktir. Kadim Toltek bilgeligine dayanan bu aydinlatici kitap bize gerçege olan imanimizi tekrar nasil kazanabilecegimizi ve kendi sag-duyumuza nasil geri dönebilecegimizi çok açik biçimde göstermektedir. Ruiz bu kitapla kendimizi ve diger insanlari algilama biçimimizi çarpici bir biçimde degistirmekte ve bir-iki yasindayken algiladigimiz bir realitenin, bir gerçek, sevgi ve mutluluk realitesinin kapilarini açmaktadir. "Biz gerçek içinde dogar, ama yalanlara inanarak büyürüz... Insanligin hikayesindeki en büyük yalanlardan biri, bizim kusurlu oldugumuz yalanidir." -Don Miguel Ruiz (Arka Kapak)

Azmî; azmeden, azim etmeyi elden bırakmayan , azimli demektir Türkçemizde ki hayatla ilgili kendine hedef koyan çeşitli engellere rağmen koyduğu hedeften vaz geçmeyen, kararlı bir şekilde bıkmadan usanmadan hedefine yürüyen insanları anlatan bir sıfattır .Azmi de, azim+i ; azime ait olan demektir… Hakkı Hak Peşinde kitabıyla kamuoyunun karşısına çıkan Sevgili Azmi Ermiş, Altı Nokta Körler Derneği Denizli Şubesi Başkanı, Türkiye Körler Federasyonu GYK üyesi, Halen Anadolu Üniversitesi Sosyoloji Bölümünde okuyan, 2013 yılından bu yana resmî anlamda emekli öğretmen fakat hayatın her dâim içinde olan, Denizli sosyal hayatının renkli bir siması ve figürü olan çok sevgili bir ağabeyimizdir. Azmî, azmeden demektir dedik ya… Adı Azmî olmasa da aynı konuma sahip pek çok dostum var bu anlamda. Muzaffer Esgin ve Fazıl Esgin kardeşler hem müzisyen hem öğretmen kimlikleriyle azimlidirler… Emel ve Nevin öğretmenlerim, Veysel kardeşim eğitimci azimlilerdir. Ülkü Çetinkaya, hem el işleri hem de sanat ortamlarındaki katılımcı kimliğiyle azimlidir. PAÜ Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitiminde öğrencilerim olan Süleyman Ünlüer, satranç, futbol vb etkinlikleri ve memur kimliğiyle, Gamze öğrenciliğiyle azimlidir. Bir yıl öğrencimiz olan Söke’de memur olarak yaşayan Serkan Karagül’ün azmî, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Bölümü öğrencisi sevgili şâir Yunus Yılmaz Cana Aşk Düştü şiir kitabı ve memur kimliğiyle bir başka azimli kişiliktir, Lokman Ayva ile Metin Şentürk’ü azimleri yönüyle saymaya gerek var mıdır bilmem!.. Hakkı Hak Peşinde’nin yazarı Azmi Ermiş ağabey 1948 Güney doğumlu. Aynı ilçenin, aynı mahallenin ve aynı sokağın çocuklarıydık Azmi ağabeylerle. Onlar yedi çocuklu bir ailenin bireyleri oldukları için hemen her zaman bir oyun kurarlardı sokakta. Biz de bir şekilde katılırdık oyunlarına. 1966’da başladığı öğretmenliğe 1973’te Afyonkarahisar’da geçirdiği bir hastalık yüzünden görme duyusunu kaybettiği için öğretmenlikten ayrılmak zorunda kaldı. Ailesinin desteğiyle bunalımlarını atlatan Azmi ağabeyin bitmek bilmeyen azmi de 1979’da yeniden memurluğa dönüşüyle başladı. İki kardeşiyle birlikte kurdukları Altı Nokta Körler derneği yöneticiliği ile de bir anlamda hayatın içine bodoslama atlayıverdi. O gündür bu gündür. hayatın hemen her alanında ya yönetici, ya katılımcı, ya paylaşımcı ya da icracı olarak yerini alır Azmî ağabey. Bu nedenle de hayat bürokratik bakanların pek de hoşuna gitmez haliyle. Fakat o yamasını, konuşmasını sürdürür gelir yıllardan beri. Bazen korolarda şarkı türkü söyleyen bir korist, bazen bir eylemde gözcü, bazen bir basın toplantısında basın sözcüsü, bazen dergi ve gazetelerde yazar ve dostlar meclisinde şakaları ve esprileriyle vazgeçilmez bir dosttur o. 28 Şubat 2015 günü Denizli Barosu Lokalindeki imza gününde bütün bu yaşam sürecinin geri dönüşünü gördük birkaç saat içerisinde. İşte hayatın içinden derledikleriyle oluşturduğu Hakkı Hak peşinde adlı kitabından bir alıntı: ….Op op diyen bir ses. Yavaşladı. -Hafız dimdirek git. -Nasıl…? Dedi gülümseyerek. -Bak bak şöyle gid şöyle. Yürüdü. -Öyle değil şöyle dedik yaa. Elini rast gele salladı. -Şu tarafa mı? Yüksek sesle: -Laf anlasana şu tarafa -Bastonun göüz görmüyor dedi gırgıra almıştı. Adam; -Cenabı Allah akıl noksanlığı vemesin adama. Hem gömüyo hem de anlamıyo… Azmî’nin (Bitmeyen) Azmi dedik ya, yazıya başlarken… Aslında her insana hepimize her zaman lâzım olan azmi adı da Azmî olan Azmi Ermiş ağabeyimin sergilemiş olması her türlü takdirin üzerinde. Tebrik ediyor hepimize örnek olmasını diliyoruz. Muhabbetle…

Ayfer Tunç'tan bugünün romanı. Güzelliğini zehirli bir sermaye olarak kullanan genç bir kadının hayattan öç almak için soyunmasıyla başlayan bir düşüş hikâyesidir Yeşil Peri Gecesi. Modern toplumun ikiyüzlülüğüne, geleneklerin, alışkanlıkların zorbalığına direnen, "farkına varmış" ve bu nedenle acı çeken bir kadının, annesiyle hesaplaşamayan bir kız çocuğunun, okuyanı rahatsız eden ve belki de bu nedenle elinizden bırakamayacağınız öyküsü. Cumhuriyet elitlerinin düşkün kuşakları ile orta sınıfın can çekişen tutunamayanlarının karşılaştığı trajik bir karnavala dönüşen kapak kızının romanı, toplumun ve bireyin ruh haritasını en ince ayrıntısına kadar resmeden Ayfer Tunç'un güçlü anlatımıyla Türkiye'nin çürüyen yüzüne de ayna tutmaktadır. (Tanıtım Bülteninden)

Bu kitap tenzih ehli ile, tenzih ile teşbihi birleştiren ve yanlızca İslâm’da tecellî eden mârifetullah ehli arasındaki farkı anlatır. İÇİNDEKİLER TENZİH VE TEŞBİH HAK ZÂHİR VE BÂTIN ULÛHİYET HÜVİYET HAYAL MÂRİFET İMAM MÜLK ÂRİFİN ÖZELLİKLERİ HAYRET RUBÛBİYET TEVHİD ÂYET DİZİNİ GENEL DİZİN

"Ben artık susmak istemiyorum. Çünkü insan belki hiç konuşamaz bir kere susarsa. Kuğu gibi dili dışarıda kalır, ses çıkmaz. Ben artık hep konuşacağım." Bu bir devir romanı. Herkesin zamanı bir başkasına devrettiği hayatta, Ali ve Ayşe'nin beraber kurdukları gizli bir dünya var içinde. Sadece o iki çocuğun gördüğü ve bir tek dilsiz kuğuların bildiği bir yer. O dünyada bugün yaşadıklarımıza asıl biçimini verenler, yani unuttuğumuzu hatırlamadığımız şeyler var... Ece Temelkuran, yalnızca çocuk gözümüzle bakınca hatırlayacaklarımızı anlatıyor. Dilsiz kuğuların dün söylediklerini yarına devrediyor... (Tanıtım Bülteninden)

İsimsiz mektuplar, skandallar, dolandırıcılar ve şantajlar... Şehirde esrarengiz olaylar oluyor ve polis garip bir şekilde bunlara göz yumuyor. Ama Mickey ile Mini bu kirli oyunlara dur demeye kararlılar. Şehrin en ünlü iki dedektifi gazeteci kılığına bürünüp gerçeği ortaya çıkarmak için işe koyuluyorlar ve her zaman olduğu gibi gerçek, polise rağmen su yüzüne çıkıyor.

Oya Baydar, bu kez kedilerle çıkıyor karşımıza: "Kedi Mektupları"yla... "Elveda Alyoşa"dan sonra yazdığı "Kedi Mektupları" bir kedi romanı mı? Bu konuda, romanın kedi kahramanlarından Nina, acımasız eleştirilerini şöyle dile getiriyor: "Bu hikayede kedilere ilişkin dişe dokunur, yeni bir şey yok, ama insanları yakından tanıyıp anlamak isteyen kediler için çok yararlı bir kaynak... Hanımımın kedileri anlattığını sanırken aslında kendini ve kendi gibileri anlatması, edebi açıdan büyük bir eksiklik. Bu belki de onun kötü bir yazar olmasından değil de insan denen yaratığın kendine dönüklüğünden, doğayı ve hayatı bütünlüğü içinde kavrama yeteneğinden yoksun oluşundan kaynaklanıyor." "Kedi Mektupları"nda, kediler ve insanlar bir sorunun yanıtını arıyorlar. O soruyu soran insan, bir daha huzur bulabilir mi? O soruyu soran kedi, artık kedi oIarak kalabilir mi? İçinde yaşadığımız bu büyük kasırganın ve tarihsel dönemecin ortasında, köklerinden kopup dağılmış bir avuç insanın ve onların kedilerinin korkuları, kederleri, sevinçleri, kaderleri çağımızın düşünen insanının aynası mı yoksa?.. Kedi Mektupları'nı okuyan hiçbir insan artık kedilere eski gözleriyle bakmayacak; "Kedi Mektupları'nı okuyan hiçbir kedi artık insanları eskisi gibi görmeyecek.

Köpek Kalbi, hem Rusya'da hem de Batı'da geçen yüzyılın sakıncalı kitaplarından. 1925'te yazılan, ülkesinde ancak 1987'de yayımlanabilen bu roman, 1917 Rus Devrimi'nin toplumsal sonuçlarına odaklanmış. Yer yer Frankenstein'ı andıran, gerçeküstü atmosferiyle kendisini bir distopyanın eşiğinde tutan bir kara mizah, Köpek Kalbi. Oldukça sağlam iplerle birçok metne bağlanan anlatısı, Rus bir doktorun elinden ortaya çıkan tehlikeli bir insan-hayvan türünün, insan doğası üzerinden burjuva ve proleterya görünümlerini yakalayıp hicvediyor. Postmodern romanın unsurlarını, yazıldığı döneme rağmen içinde saklayan Köpek Kalbi; Gogol'un hemşehrisi ve en önemli mirasçısı, Usta ile Margarita'nın yazarı Bugakov'un komünist devrime ve dünyaya bakışını yansıtan küçücük bir roman.