En Çok Görüntülenen Kitaplar

Eski zamanlarda, çok uzak ülkelerin birinde, bir kral ve kraliçe yaşardı. Bunların yakışıklı bir oğulları vardı. Kral ve kraliçe bir gün oğullarını evlendirmeye karar verdiler. Fakat, oğulları kendisine uygun bir eş bulamıyordu.

Gladyo'nun paralel örgütlenmesi şimdi nerede? TSK'ya karşı asimetrik savaşın şifreleri. Cumhuriyet gazetesinin bombalanmasından beklenen neydi? Hrant Dink vuruldu, hedef neydi? Ümraniye'de oynanan tiyatro ve kayıp bombaların sırrı! Tutanaklarda görünen ama ortada olmayan bombalar nereden çıktı ve nereye kayboldu? Danıştay'a yapılan saldırı ve Ümraniye tiyatrosu! Devlet kurumları sahte belge düzenler mi? Düzmece tutanaklar ve birbirini yalanlayan Emniyet yazışmaları! Olay yeri inceleme ekibi neden gecekonduya sokulmadı? Parmak izi nasıl yapıştırılır? Olmayan bombalara varmış işlemi. Sahte mahkeme kararları nasıl hazırlandı? Askeri heyetin incelemek istediği bombalar, nasıl yok edildi? İmha tiyatrosunun perde arkası! Sözde deliller nasıl yok edildi? Bombalar nasıl dirildi? Holding arazisinde, jandarmadan gizli sözde imha işlemi. Kayıp C-4 kalıbının sırrı! Polisin video kaydındaki sinkaflı ve o… çocuklu sövgüleri. Tertibin sesli ve görüntülü kaydı. Ergenekon tertibinin şifreleri. Polis, Başsavcılık'tan 8 ay önce “Ergenekon” isimli bir soruşturma olacağını nereden biliyor? Psikolojik harekâtın mutfağında kimler var? Fellice Casson'un tertipçilerin suratlarında şaklayan tokatı ve “genç siviller”.

“Uygarlığın Seyir Defteri, büyük doğruların altını çizerken, insanoğlunun attığı dev adımları, sıcacık bir öykü havasında anlatıyor. Yazarımız fizikçi, yani bir bilim adamı; bu sıfatından gelen ciddilik de var anlatımında. Anlatı türüne bir katkı olarak da bakabilirsiniz kitaba. Yazar, başlarda bir yerde, “keyif, zevk ve haz içinde yazıldı” diyor eseriyle ilgili olarak, öyle de okunuyor doğrusu. Okuyun siz de göreceksiniz…”

Denizler Dört Duvar, bir ilk kitap. Ama gerçekte, öykücülüğü uzun yıllar denemiş, büyük öykücüleri okuyup özümsemiş ve sonunda yazmaya karar vermiş bir yazarla karşı karşıya gibiyiz. Öyküler, yaşamın çoğu kez ayırdına varmadığımız inceliklerini, yer yer Katharine Mansfield'i anımsatan bir duyarlılıkla, yoğun, özenli bir anlatı biçimiyle dile getiriyor ve bunu 'zamanı ve hüzünü' kullanarak yapıyor Ayşe Sarısayın. Bu kitabın adını ben koysaydım 'Zaman ve Hüzün' derdim diye düşünüyorum. Ayşe Sarısayın'da bir geçmiş zaman yolcusu.Baudelaire'in 'sanki bin yaşındayım o kadar hatıram var' dizesini çağrıştıran bir geçmiş zaman ağırlığı duyumsanıyor bu öykülerde; her şey sonunda bir belleğe dönüşüyor sanki. Gündelik yaşamın sıradanlığından, yaralayıcı tragedyalar çıkarıyor Ayşe Sarısayın. Ve bunu pürüzsüz bir söylemle yapıyor. İçinden hüznün, zamanın ve belleğin geçtiği benzersiz öyküler...