En Çok Görüntülenen Kitaplar

Çocuklarımızı çok seviyoruz, bunda şüphe yok. Fakat sorumluluklarının bilincinde ve kendi kendine yetebilen bireyler yetiştirebiliyor muyuz? Çocuklarımız sorumluluklarını yerine getirmediklerinde, mızmızlandıklarında, birbirleriyle kavga ettiklerinde, yemeklerini yemediklerinde ya da bizi dinlemediklerinde onlara büyük tolerans gösteriyoruz. Bazen de buna gücümüz yetmediğinde, patlıyoruz. Kızıyor, bağırıyor, tehditler savuruyoruz. Sonra da bunları yaptığımız için kendimizden nefret ediyoruz. Tüm bu sorunlar doğru dili kullanmamamızdan kaynaklanıyor. Çocuklar doğru dili kullanmadığımızda bizi dinlemiyor. Böyle olduğunda da işler sarpa sarıyor. Mesela odasını onun yerine biz toplamak zorunda kalıyoruz. Ama bu hem yorucu hem de sürdürülebilir değil. Ayrıca sonradan kendimizden nefret etmemize sebep olacak öfke patlamalarına da sebep oluyor. Doğru iletişim olduğunda ise tüm sorunlar kendiliğinden çözülüyor. Çocuklar ebeveynlerini dinlemeye ve sorumluluklarını yerine getirmeye başlıyor. Anne ve babalar da asıl yapmaları gerekenlere odaklanabiliyor. Öfke patlamaları ve sonrasında gelen pişmanlıklar ortadan kayboluyor. Sevmek Yetmez kitabı çocuklarla doğru iletişimi nasıl kuracağımızı anlatıyor. Anlatılan yöntemler onlarca yıldır başarıyla uygulanıyor. Kitap, gerçekten yaşanmış sayısız örnek diyalog ve olayı da barındırıyor. Böylelikle anne ve babalar en sık karşılaştıkları durumlara verdikleri yanlış tepkileri görebiliyor ve doğru olanları öğrenebiliyor. Sürekli çocuklarımızın yanında olamayacağız, karşılaştıkları engelleri onların yerine ortadan kaldıramayacağız. Kendi ayakları üzerinde durabilen bireyler yetiştirmemiz gerekiyor. Çocuklarımızı sevmemiz bunun için yeterli değil. Onlarla doğru ve etkili iletişim kurmayı da bir an evvel öğrenmeliyiz. Hem çocuklarımız hem kendimiz için.

“Sevgili kuzen, bugün bir balina dili üstünde dengede durma oyununu ben kazandım!” “Biliyor musun, kimi kültürde yemeğe misafir olarak gittiğinizde, tabağınızdakileri bitirmek ev sahibinin sizi aç bıraktığı anlamına gelir!” Eskiden olup artık olmayanlar. Bir ülkede olup da başka birisinde olmayan oyun, gelenek, örf, adet, yemek, kültürel davranışları kimisini birbirimize hatırlatalım, kimisini de birbirimize tanıtalım. Birkaç kurgu mektup ile, Dünyamızdaki kültür farklılıklarını ve zamanların değişmesi ile ortaya çıkan değişiklikler, farklar ve çeşitlikleri şenlik içinde beraber gözlemleyelim."

Bu kitap son derece basit ve eğlenceli bir fikirden yola çıkıyor. Her şey Fournier’nin bir gün filozof kedisi Artdéco’yu seyrederken, “Acaba ne düşünüyor?” diye sormasıyla başlıyor.   Bunu bir oyuna dönüştüren Fournier, farklı hayvanların zihinlerinden geçenleri ve insanlar hakkında neler düşündüklerini mizahi bir dille anlatıyor, Dominique Lange’ın özgün çizimleri ise baş döndürüyor.

Orhan babasının yaşadığı bu olayı cezaevinden çıkınca duyduğunda kendi kendine, ben bir gün bir babanın yüreğindeki acının ve o acıya dayanmaya, o acıya direnmeye çalışmanın “Dudaktan Fışkıran Kan” olduğunu yazacağım dedi. Memleketimizdeki bir bölgenin adıdır Dersim. Ama anlamı daha fazladır, bir kültürdür. Umuttur, direniştir. Dünyadaki bir ülkemizin adıdır Küba. Ama anlamı daha fazladır. Nazım’ın Abidin’e sipariş ettiği mutluluğun resmidir. Henüz yaşamadığımız en güzel günlerimizdir. Bu kitapta çeşitli anektodlar okuyacaksınız. Erol Erkılınç’ın hayatından notlar. Ama bir kişinin anılarından fazlasıdır, bunların anlamı. Dersim-Küba Hattı, akıp giden hayatımızın hüznüdür, güzelliğidir.