Eserlere Göre Listeleme

Feyza Hepçilingirler, hayatı "an"lar üzerinden anlatıyor. Dokunup kaçıveren, bir kısacık temas anında, duygusunu okura geçiren, kıpkısa öyküler bunlar. Anlar, acı tatlı, muzip tanıklıkları, yudum yudum veriyor adeta: 101 öykü, 101 damla. İlk aşkımla "Bu bizim şarkımız olsun!" dediğimiz bir şarkı vardı. "Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır" mıydı? Yoksa, "Unutturamaz seni hiçbir şey" mi? Unuttum.

İnsanlık tarihinde ilk insandan günümüze kadar herkes diğerleriyle iletişime geçmenin ve anlaşabilmenin yollarını aramıştır. İletişimin temel amacı, anlaşmaktır. İnsanlarla anlaşmayı öğrenirsek, mutluluk ve başarı yolunda önemli mesafeler alırız. İyi incelersek çevremizdeki en mutlu ve başarılı kimselerin diğerleriyle iyi anlaşanlar olduğunu görürüz. Eğer insanlarla sürekli çatışıyorsak, iletişim becerilerimiz yeterince gelişmemiş demektir. İnsanlarla anlaşabilmek için, her şeyden önce iletişim becerilerimizi geliştirmemiz gerekiyor. Her ortamda ve her ailede geçinilmesi zor insanlar vardır. Bunlar atsan atılmaz, satsan satılmaz. Bir noktada onlarla anlaşmak zorundayız. Şüphesiz ki onlarla anlaşmadan da hayatımızı sürdürebiliriz; ama bu şekilde mutsuz ve başarısız oluruz. Bu kitapta, iyi bir iletişimin temeli olan anlaşma zemini ve teknikleri üzerinde duruluyor. Nasıl ki dövüş sanatının amacı, fizikî bir saldırıyı etkisiz hale getirmekse, anlaşma sanatının amacı da, sözlü saldırıları etkisiz hale getirmektir. Sözlü saldırılara hedef olmak, günlük hayatta hepimizin çokça karşılaştığı bir durumdur. Bu tür saldırıları savuşturmak için, bu kitapta örnekleriyle sunulan iletişim teknikleri, her ortamda herkesin işine yarayacaktır. Bu kitaptaki iletişimle ilgili bilgileri hayatına uygulayan kişilerin hem okul, hem aile, hem sosyal, hem de iş hayatında çok olumlu değişiklikler olacaktır.

Kafenin dışındaki şiddetli fırtına, genç adamın yüreğindekinden daha korkunç değildi. Annesinin baskılarından o kadar bunalmıştı ki, aklına gelen ilk yalanı söyledi. “Senin bu baskıcı tavırlarından sonra, bir an önce evlenmeye karar verdim!” Ve bu yalanına servis yapan garson kızı da ortak etmeye çekinmedi. “Telefonda annem var!” dedi asık bir suratla. Otoriter tavrı garson kızın itiraz etmesini engellemişti. “O ne sorarsa ‘evet’ de... Tamam mı? Sadece ‘evet’ de. Çok nazik ol! Söz veriyorum, bu iyiliğinin karşılığını alacaksın!” Garson kız bu sert görünümlü adamın annesi ile ne konuşabilirdi ki? “Acaba oğlumun dediği doğru mu?”diye sormuştu kadın. Peki ama bahsettiği konuşmanın içeriği neydi ki? Sonra adamın her soruya ‘evet’ demesini istediğini hatırladı. Sorun değildi. Evet demek o kadar da zor olamazdı. “Evet, doğru!..” dedi duru bir sesle. Ama ardından gelen soruya hazırlıklı değildi! “Ve... yani gerçekten evleneceksiniz, öyle mi?” *** Birçok tesadüfün sonunda, anlaşmaktan başka çareleri yoktu. Sadece iki ay birbirlerine dayanacaklardı. Ama gerçek aşk için sınırlı anlaşmaların hiçbir önemi yoktu. *** Kadere müdahale edilemeyeceğini anladığınız, anlaşmaların bozulmasına gizlice destek olacağınız bir FMArsal romanı daha...

'Söylenecek bir sey kalmamıstı. Kollarını ona dolayan kızın hayatının her evresini gözünün önüne getirebiliyordu; bes yasında daha sarısın, on bir yasında hızla boy atıyor, on üç yasında elleri erkeksi. Mehtap, çekik gözlerinde yansıyarak yuvarlanıyordu gökyüzünde. Kız onun teninin kokusunu içine çekti ve “Seni seviyorum,” dedi. Genç adam onu o kadar usulca öptü ki kız bunu hayal ettigini sandı; gözlerine bakmak için biraz geri çekildi. Ve silah patladı.' Harte ve Gold aileleri on sekiz yıl boyunca yan yana evlerde yasadı. Aile pikniklerinden en mahrem sırlara kadar her seyi paylastılar. Çocukları Chris ve Emily'nin yakınlasması da bu nedenle sürpriz olmadı, hatta arzu edildi. Birbirini neredeyse dogdukları günden beri tanıyan, hiç ayrılmayan liseli iki genç, ailelerinin gurur tablosunda el ele gülümsüyordu; ikisi de basarılı, ikisi de popüler, ikisi de pırıl pırıl. Ama bir gece yarısı çalan telefonla her sey degisti;Emily basından vurulmustu, Chris olay yerindeki tek kisiydi ve silahta kendisi için de bir kursun oldugunu söylüyordu... Insan, aile, dostluk, ask... Siz olsanız ne yapardınız? “Picoult yarattıgı karakterlere bürünmekte akılalmaz bir yetenek sergiliyor.” New York Times “Hiçbir romancı sayfaları Jodi Picoult'tan daha etkileyici çevirtemiyor.” USA Today “Picoult kestirilemez bir ihtisamla yazıyor.” Stephen King “Picoult'nun ne kadar iyi yazdıgını abartmak zor.” Financial Times