En Çok Görüntülenen Kitaplar

Bir arada yaşayan insanların toplumsal dayanışma içinde huzurlu ve güvenli bir hayat sürebilmeleri ve çıkacak ihtilafları âdil bir şekilde çözebilmeleri için gerekli olan “sosyal düzen kuralları”nın, dışsal ve müeyyidesel olanlarını kendisine konu edinen "hukuk disiplini"nin en önemli dallarından biri de "Hukuk Felsefesi" ve "Hukuk Sosyolojisi"dir. Dünyaya geldiğimizde, içine doğduğumuz sosyal yapı ile birlikte bir “hukuk düzeni” içinde buluruz kendimizi. Şüphesiz bu sosyal ve hukuki yapı yaşamımız boyunca bizi şekillendirir, ama biz de içine girdiğimiz sosyal ilişkiler ağı içinde bilinçli veya bilinçsiz olarak hukukun oluşmasına katkıda bulunuruz. Hukuk Sosyolojisi bu konuları ele alır. Düşünme ve araştırma süreci, önce merak etme ve soru sormakla başlar. Hukuk Felsefesi de hukukla ilgili konularda sorular sorar ve bunlara cevap üretmeye çalışır: Hak nedir? Hukuk nedir? Kim haklıdır? Hukukun kaynağı ve başlangıcı nedir? İlk yasaları kim koymuştur? Kanunları kim yapar, yapmalı mıdır, yapması meşrû olur mu? Bu yetki kimdedir, kim yaparsa meşrû olur? Kanun yapmanın bir sınırı var mıdır, varsa bu sınırlar nerede başlar, nereye kadar uzanır? Yasama organının bu kadar önemli bir yetkiyi kötüye kullanması durumunda toplum kendisini nasıl koruyabilir? Kanun ve özgürlükler arasında nasıl bir ilişki vardır? Hak ve özgürlükler yasadan mı kaynaklanır, yoksa yasa, hak ve özgürlükleri korumak için mi vardır? Kanunlara niçin uymamız gerekir? Her yasaya uymalı mıyız? Bu konuda kıstas nedir? “Bu yasa hukuka aykırıdır!” derken neyi kastediyoruz? Yasayı Resmî Gazete'de görüyoruz, okuyoruz; peki onun kendisine aykırı olduğunu iddia ettiğimiz ve bir yerde "mihenk taşı" olarak aldığımız “hukuk”u nereden/nasıl biliyoruz? Adâlet kavramı nedir? Hukukun ahlâk ve değerler dünyası ile ilişkisi nasıldır? Yasaların iyiliğinden/kötülüğünden, doğruluğundan/ bahsedilebilir mi? ...

Tatlı tatlı soru soran, öğrenmeye çalışan, küçük yaşlarda hayaller kuran, gece el feneriyle ansiklopedi, kitap karıştırarak okuyan, Sevgili KIZIM o günler bitmeseydi. Kreş, okul öncesi eğitim, ilkokul, ortaokul, lisede giderek artan başarın üniversite ile taçlandı. Yüksek lisans, doktora hayallerin oldukça zor yollardan geçerek gerçek oldu. İNSAN HAKLARI, KADIN HAKLARI, ÇOCUK HAKLARI, SAKAT HAKLARI çalışmalarını az katlı cam binada, sevdiğin arkadaşlarınla çalışarak savunacaktın… Olmadı. Öğrendiklerini, savunduklarını, paylaştıklarını, sevdiklerini, istemediklerini büyük özlemle anımsıyorum.

Yazıları, “Sürgün Ruhun Rüya Defteri”(2006) ve “Gecelerin En Güzeli”(2007) romanlarıyla tanıdığımız “Önceki Çağın Akşamüstü” romanında devrimler ve yenilgilerle dolu bir yüzyılın düşlerini canlandırıyor. Çin ve Almanya, Rusya ve Arjantin gibi özgürlük türkülerinin yüksek sesle söylendiği ülkelerde dolaşan, yeni bir dünya arayanların dramını Türkiye devrimci mücadelesinin yakın dönem aktörlerinin trajedisiyle birleştiren, hüzünlü ve sevimli bir hikaye bu. Büyük acılara, hep yüksek bedellere mal olmuş devrimci yaşamı incelikle ama naifliğe düşmeden, içeriden eleştirel bir tonla ama nihayet devrimi ve daha önemlisi hayatı savunarak kaleme almış Oyal. Devrimci olmanın görece kolay, devrimci kalmanın nasıl da zor olduğunu bir iç hesaplaşma sürecinde izliyoruz: Anlıyoruz ki vicdan, bir devrimcinin asla teslim etmemesi gereken şeyidir ve her türden zorluk içinde bile gülebiliyorsak umut var demektir. Devrim, işte böyle sevilmelidir… “Önceki Çağın Akşamüstü” gündelik politika pratiklerinin, açmazlarının, insani sıkıntılarının ve dertlerinin egemenlerin yüzeysel eleştirilerinin dilini kullanmadan da işlenebileceğinin güzel bir örneği.

Tarih boyunca dünyanın tüm coğrafyalarında adaletsizlik, temel hakları gasp, ötekileştirme ve sömürü düzeni süregelmiştir. Ancak bunların yanında tüm canlıların refahı için mücadele veren insanlar da var. İşte, Hayır Serisi bu yolda savaşan, direnen ve inandığı doğruların arkasında canı pahasına duranların hikâyesini anlatıyor. Amazon ormanlarındaki ekosisteme zarar veren, yerli halkı köleleşme ile yurtsuz kalma arasında seçime zorlayan dev şirketlere, “Testerelerinizi bıraksanız iyi olur,” diyerek karşı duruyor ekolojist sendikacı Chico Mendes. Serinin bu kitabında “Ormansızlaştırmaya Hayır!” diyoruz.