En Çok Görüntülenen Kitaplar

70’li yılların tekinsizliğinden filizlenen “eli kanlı” bir büyüme hikâyesi. Siyasi gerginliğin had safhada hissedildiği, kutuplaşmanın keskin olduğu bir Türkiye. Nüfuzlu bir ailenin üniversite çağındaki oğlu İrfan, aşkın dönüştürücü gücüne kapılarak bilmediği sulara yelken açar. Kendisini ispat etmek için çıktığı yolda Ankara, Akçakoca, İstanbul üçgeninde sürüklenen İrfan’ın cüretkârlığının bir sınırı yoktur. Atmosfer yaratmaktaki ustalığıyla dikkat çeken Hasan Gören, ilk romanı “Zan”da sürükleyici bir dille kotardığı iç burkan bir hikâye anlatıyor. “Sıraladığımız dört olasılığın ikisinde İrfan ölü, birinde katil, diğerinde ise yaşıyor ve suçsuz. Şimdi, ölme, katil olma ve suçsuz kalma durumlarını İrfan’ın tercihlerine göre değerlendirecek olursak, o kendisi için en kötüsü olan ölümden kaçınmaya çalışmış, en iyi durum olan suçsuz kalmayı ise başaramamıştır. Peki nasıl yapabilirdi bunu?”

İbdetler insanı toplumdan ve çevreden bulaşan kirlerden, dinin reddettiği her tür yaşam tarzlarından, alışkanlıklardan uzaklaştırıp Yüce Allah'a yaklaştırır. İbadetsiz bir din olmadığı gibi; ibadetsiz bir Müslüman da düşünülemez. İnsan için ibadet, cansız varlıklar için servis ihtiyacı gibidir.

"İnsan neden zayıftır? Niçin zayıflıkta ısrarlıdır? Ve neden zayıflıklarını örtmek ister? Doğrusu merakım kendime. Ben nasıl zayıf oldum? Gölgem gerçek ben olunca, gerçek ben gizlide kaldı. Gerçek bende bir hazine olmak gizemi varken, nasıl da sabırla bu günleri bekledi. Hazineyi kenara gömüp, çakıl taşlarına itibar etmişim. Bendeki olduğum gibi olma hazinesinin kapağını açınca, kudretimin hayranı olacağım. Ben geliyorum, gerçek ben. Ben kudret, ben hazine, ben temiz, ben saf, ben hüsranın köşesinden dönen, ben hapisten kurtulan, ben acısız tat, ben ekşisiz maya, ben arı su, ben benliğinin önünde, ben dalında taptaze, ben ölülere müjde, ben dirilere yoldaş, ben ezeli, ben ebedi, BEN KUDRET MAHALLİ, BEN geliyorum..." "Geçmiş ve geleceğin ısrarlı güzelleri; sitem etseniz de, darılıp kızsanız da, sulu aşınıza pek de uygun görmeseniz de ben geliyorum. Başım dik olmuş ilk defa. Göğe uzanmakta, görünüz. Ayaklarım hakikate bir kere saplanacak ki arz titreyecek. İki cihan uyanacak, mahmur gözlerle görecek. Ben geliyorum. Benim başımı döndüren, kudretin hayalinin kuvveti... Yanlış yolumdan çeviren, ölümsüzlüğün cazibesi... Artık hangi fani sözü ve de gözü önemsenir burada? Bir pencere açıldı gerçeğe, kendi gerçeğime...Yol şimdi başladı. İşte gerçek yol bu yol. Yoldaş nerede? Bu yol sız yolu: yoldaşsız, sınırsız, sinirsiz, varlıksız, öfkesiz,hüsransız, makamsız, malsız, mülksüz, günahsız bir yol...Binlerce edinilmişliklerin kaybedildiği yol...Selâm yola, selâm yolcuya, selâm yalnızlığı göze alana, selâm yalnız kalana, selâm yalnızlığa saygı duyana, selâm ( SIZ) yoluna, binlerce selâm..."

Ahmet İbili F Tipi hapishanelere karşı 20 Ekim 2000’de başlatılan direnişte, Ümraniye Hapishanesi’ndeki ölüm orucu direnişçilerinin komutanıdır. Ölüm orucu direnişçilerinin kesinleştirildiği son konuşmada her gönüllüye « hazır mısın ? » sorusuna, bir cümleyle şu cevabı vermişti : « Bir canım var, feda olsun halkıma ! »