En Çok Görüntülenen Kitaplar

Annesi: “Haydi uyan güzel kızım” dedi. Leyla isteyerek gözlerini açtı. Aydınlık bir odadaydı.Beyaz uzun başörtüsü takmış bir kadın yanında oturmuş başını okşuyordu. Annesi değildi. Beyaz tenli,yeşil gözlü, annesi kadar olmasa da güzel bir kadındı. Leyla şaşkındı, hala rüyasının etkisindeydi. “Anne” dedi. Yaşlı kadın; “Buradayım kızım” diye cevapladı. “Allah’a şükürler olsun uyandı” dedi yanındaki adama. Leyla bakışlarını ayakta duran adama çevirdi. Arkadan yansıyan güneş ışığı nedeniyle adamın yüzünü seçemiyordu. Fakat geniş omuzları ve koyu renk saçı belli oluyordu. Genç adam biraz daha yaklaştı; “Aramıza hoşgeldin”dedi. Leyla işte o zaman adamın tıpkı yaşlı kadınınkine benzeyen gözlerini, uzun ve gür kirpiklerini gördü. Hala bir rüya görüyorsa, bu adam erkek bir melek olmalıydı. Hayır, melek olmayacak kadar sertti bakışları. Her kim ise hayatında gördüğü en sert bakışlı ama en güzel erkekti. Adam sanki düşüncelerini anlamıştı. Bakışları yumuşamış,yüzüne hafif bir tebessüm yayılmıştı. Beyaz dişlerini, çenesindeki çukuru böylelikle fark etti Leyla.

Türkçede özgün meal çalışması ne yazık ki çok azdır. Mevcut olan özgün çalışmaların en başında ise Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır’ın meali gelmektedir. Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır’ın meal-tefsirinden önce hazırlanmış meallerin büyük çoğunluğu –Elmalılı’nın da işaret ettiği üzere- sırf ticarî kaygılarla ehliyetsiz birtakım kimselere hazırlatılmıştır. Elmalılı Hamdi Yazır’dan sonra hazırlanan mealler ise -genellikle Elmalılı’nın mealini taklit ettiklerinden- Elmalılı’nın kalitesine ulaşamamışlardır. Elmalılı mealinin sadeleştirmeleri ise, zaten Elmalılı’ya ait olmaktan çıkmışlardır. Bunlara bir de, meal-tefsirin Osmanlıca yazma nüshasının ortaya çıkmasıyla, matbu nüshasının birtakım müdahalelere maruz kaldığı/budandığı yolundaki iddialar eklenince, Elmalılı’nın meal ve tefsirinin gözden geçirilerek yeniden yayıma hazırlanması gerekliliği kendinden ortaya çıkmıştır. İşte bu sebeplerden ötürü yayınevimiz büyük bir hizmette bulunarak, Osmanlıca, Arapça ve İslamî ilimler alanındaki büyük birikimiyle yayın camiasında adından sıkça söz ettiren araştırmacı-yazar Ertuğrul Özalp’e Elmalılı meal-tefsirini yeniden hazırlattırmıştır. Yazar, yedi yıllık cehd ve gayretinin mahsulü olan bu kıymetli çalışmayı, Osmanlıca yazma nüsha ile matbu Mushaf’ı karşılaştırarak, anlaşılmadığı veya anlamada zorluk çekildiği yolundaki şikâyetleri de dikkate alarak büyük bir titizlikle yayına hazırlamıştır. Ayrıca bu çalışmada, yazma ve basılı metinler baştan sona karşılaştırılarak tüm farklılıklar gösterilmiş, yanlışlıkla çevrilmeyen her sözcük ve sözcük kümesi saptanarak tamamlanmış, kişisel yorumu yansıtan ve metinde karşılığı bulunmayan her ekleme ve fazlalık belirlenmiş, aynı sözcüğe verilen farklı karşılıklar saptanmış, çeviri yanlışlarına açıklık getirilmiş, yorumla âyet çevirileri arasında zaman zaman gözlenen çelişkiler konusunda okur uyarılmış, kimi âyetler için yorumdan özetlenen açıklamalar eklenmiştir.

Diderot bu romanında 18. yüzyıldaki bir manastırın içyüzünü anlatır. Bir çeşit kadınlar zindanıdır bu manastır. Baştan sona insan doğasına aykırı din baskısına yöneltilmiş bir yergidir bu roman. Ama bireysel özgürlüğe ateşli bir övgüdür de. Diderot, yaşamlarını kalın taş duvarlar arasında sürükleyen mutsuz kadınların yaşlandıkça ne denli acımasız, doğal duygularından yoksunlaştığını canlı tablolarla betimler. Erkeklerden uzak yaşamaya mahkûm edilen yaşlı kadınlar ve genç kızlardan çoğu, eşcinselliğin sapıklığına sürüklenir.