En Son Eklenenler

Sembolik Mantık El Kitabı Türkçe de bulunan az sayıdaki mantık kitaplarının en kapsamlısıdır. Gerek anlatım biçimi gerekse kapsamı bakımından yalnız Türkçe de değil diğer dillerde de benzerine sık rastlanmayacak bir çalışmadır. Konular akıcı bir dille anlatılmış, çok sayıda örnekle pekiştirilmiş ve okuyucunun konuyu anladığını denetleyebilmesi için her konunun sonuna konuya ilişkin alıştırmalar konulmuştur. Bu kitabın ilk cildinde liselerde de öğretilen genel mantık konularına, ikinci cildinde daha ileri düzeydeki mantık sistemlerine yer verilmiştir. Son ciltte ise sembolik mantığın uygulamalarına değinilmiştir. Bu uygulamalar özellikle, başta temel bilim ve bilgisayar bölümlerinde okuyan öğrenciler olmak üzere, yapay zeka, bilim felsefesi ve matematik felsefesi ile ilgilenen okuyucular için ilgi çekici olacaktır. Sembolik Mantık El Kitabı’nın hedef okuyucu kitlesi lise öğretmenleri, lise ve üniversite öğrencileri olduğundan, kitap mantığa ilişkin tüm kuralların peş peşe sıralandığı bir sözlük biçiminde değil; okuyucuya bu kuralları kullanma becerisini kazandıracak açıklamalar ve örneklerle zenginleştirilmiş bir ders kitabı olarak hazırlanmıştır. Kitapta ileri düzeydeki konular okuyucuyu sıkmadan yalın bir dille anlatılmıştır. Bu özelliği ders kitabı olarak kullanılabilmesinin yanında bireysel çalışma için de uygun olmasını sağlamaktadır. Sembolik Mantık El Kitabı ders kitabı olma niteliklerini koruyarak aynı zamanda güncel problemlere de değinebilmeyi başarmıştır. Böylece mantık konusunda ön bilgisi olmayan bir okuyucu, yalnızca bu kitabı çalışarak mantığın güncel problemlerini anlayabilecek düzeye gelebilir. Bu nedenle, özellikle ikinci ve üçüncü ciltlerdeki konular üniversitelerdeki araştırmacılar için de önemli bir kaynak oluşturmaktadır.

TecrübEM'in varlığından birkaç yüz bin kişi haberdar olur, içinden birkaç on bin kişi yapılanı takdir eder (ve gelecekte kendilerinin bu yönde bir inisiyatifine temel teşkil etme ihtimali oluşursa), üstüne kitabı birkaç bin kişi okur, içinden birkaç yüz kişi işine yarayacak düşünceler elde eder, birkaç on kişi de kariyeri ile ilgili elle tutulur bir karar kriteri elde ettiğini düşünürse, bence bu yayın kurulu birçok insanın, başkalarının hayatına elle tutulur katkı anlamında, hayatı boyunca yapamadığı bir katkıyı yapmış olur. Kitap, yukarıda tanımlamaya çalıştığım ölçüde piyasa tarafından takdir edilse de edilmese de bu potansiyel etkiye ulaşabilecek bir projeyi yürütüp bitirmek, başlı başına övünülesi bir başarıdır.

Ocak-Temmuz 1919 tarihleri arasında, "bütün savaşları sona erdirmek için yapılan savaş"tan sonra, Barış Konferansı için dünyanın dört bir yanından gelen temsilciler Paris'te toplandılar. Konferansın odağında, zamanın üç büyük devlet adam olan Woodrow Wilson, Lloyd George ve Clemenceau vardı ama farklı hedefleri olan binlerce başkaları da Paris'e gelmişlerdi. Krallar, başbakanlar, dışişleri bakanları ve bunların danışman orduları, gazeteciler ve çeşitli ulusların kendi kaderlerini tayin hakkından kadın haklarına kadar yüzlerce değişik konuda lobi yapmaya gelmiş olan binlerce insan aynı salonlara yığılmışlardı. O yıl herkesin Paris'te bir işi vardı: Arabistanlı Lawrence, Romanya Kraliçesi Marie, Maynard Keynes, Ho Şi Min. O sıradışı altı ay boyunca bu kent, sanki iflas etmiş imparatorlukların tasfiye edildiği ve yeni ülkelerin yaratıldığı tek bir dünya devletinin başkentiydi. O güne dek böyle bir şey yaşanmamıştı, o günden beri de bir daha böyle bir şey yaşanmadı. Bu kitap, barış anlaşmalarını şekillendiren kimselerin kişiliklerini, önyargılarını ve ideallerini ortaya koymaktadır. Onlar Rusya’yı bir kenara ittiler, Çin’i yabancılaştırıp Arapları elediler ve daha pek çok sorunla uğraştılar. Kendilerine verilen adla, “Barış Yapanlar” bilimi ve demokrasiyi temel alan bir dünya düzeni kurmada başarısızlığa uğradılar; daha da önemlisi, başka bir savaşın başlamasına engel olamadılar. Margaret MacMillan, dünya barışını gerçekleştirmeye çalışan bu kimselere haksızlık edildiğini, hattâ onların, sonrakilerin hatalarından dolayı günah keçisi yapıldıklarını ileri sürüyor. Onların adil olmaya çalıştıklarını, ancak savaşın bedelinin ödenmesinin, ulusal isteklerin karşılanmasının ve Bolşevizme engel olmanın diplomasiyle başarılamayacağının kanıtlandığını savunuyor.