En Son Eklenenler

1951 yılında savaş içindeki İsrail’in geleceğini güvence altına almak için kurulan Mossad, en heyecan verici, en acımasız casusluk, anti-terörizm ve suikast operasyonlarının sorumlusu olagelmiştir. Gordon Thomas’ın ilk kez 1999 yılında yayınlanan ve Mossad ajanları, muhbirleri ve casus liderleriyle kapalı kapılar ardında yapılan görüşmelerin yanı sıra "çok-gizli" belgelere ve kaynaklara dayanan araştırmalar sonucunda ortaya çıkan Gideon’un Casusları adlı kitabı, İsrail’in efsanevi istihbarat servisi hakkında daha önce açıklanmamış gerçekleri gün ışığına çıkarıyor. Ve şimdi, bu yeni baskıda Thomas ilk metni güncelleştiriyor ve Mossad’ın gerçekte ne olduğunu gösteriyor: Zeki, acımasız ve kusurlu ama kesinlikle nefes kesici! -Mossad, Saddam Hüseyin’i hedef alan suikast planını nasıl hazırladı -Saddam’ın tuhaf yemek tatma ritüeli ve hükümeti içindeki şaşırtıcı "kaynak" -Çin’in, ABD merkezli paravan şirketleri ve bunların Usame Bin Ladin ile bağlantıları -Mossad’ın 11 Eylül saldırılarının öncesinde ve sonrasında olan olaylardaki rolü; Usame Bin Ladin ve El Kaide hikayesinin ardında yatan gerçekler -Mossad ve Prenses Diana’nın ölümüyle ilgili bulgular -Vatikan Bankası’ndan Polonya Dayanışma Hareketi’ne aktarıldığı iddia edilen ama yerine asla ulaşmayan milyonlarca dolar -Radikal İslamcıların intihar komandolarını "kadınlar da dahil olmak üzere" eğitme yöntemleri -Mossad’ın Irak Savaşı’ndaki açıklanmayan rolü -Saddam’ın yargılanma sürecindeki planları -İstihbarat servisleri hangi ileri teknoloji ürünü sistemleri kullanıyor ve bunlarla neleri başarabiliyor -Mehmet Ali Ağca’yı Papa II. John Paul’u öldürmeye gönderenler ve eğitim kamplarında beynini yıkayanlar

François Marie Arouet de Voltaire’in yoğun bir entelektüel faaliyet içinde sayısız eserler vererek geçirdiği ömrünü üç tutkunun belirlediğini söylemek yanlış olmayacaktır: şöhret, servet ve kudret. Voltaire bu üç tutkusunun da karşılığını fazlasıyla almış, bu arada elbette birtakım bedeller de ödemiştir. Avamın "ahmaklık ve barbarlığına" olduğu kadar Eski Rejim'in çürümüş değer ve kurumlarına da aynı kibir ve hoşgörüsüzlükle meydan okurken çağdaşlarına hoşgörünün ve adaletin erdemini göstermiş, bütün bir Aydınlanma Çağı Fransasını derinlemesine etkilemiştir. Gustave Lanson, onun için, "Bize özgürlüğümüzü verdi ve bize adaleti öğretti" derken, bu sivri dilli "filozof"un hakkını teslim etmektedir. 1747'de yazdığı Zadig, Voltaire'in ilk felsefi romanıdır. Kitabın ikinci başlığı Yazgı olmakla birlikte, boş inançların, insani zaafların ve bunların sonucu olan ahmaklıkların eğlendirici bir yergisi olan anlatı, bu ahlaki yaklaşımın ötesinde Leibniz'in felsefesini de eleştirmekte, "önceden kurulu uyum" ve "Tanrısal inayet" anlayışının karşısına, rastlantıların belirsizliğini ve yine Leibnizci bir kavram olan insanın "yeterli neden" ilkesi uyarınca özgürlüğünü sahiplenebileceği gerçeğini çıkarmaktadır. Voltaire, istencimizde olmasa da eylemlerimizde özgür olduğumuza inanmaktadır.

İstanbul'un büyük fatihi, cihan hakimi, farklı cepheleri ve başarılarıyla üstünlüğü tartışılmaz olan Osmanlı padişahı Fatih Sultan Mehmed Han bugün de hakkında en çok yazılan, konuşulan, yaptıkları tartışılan büyük bir liderdir. İstanbul'un fetih yıldönümünün yaklaştığı bu günlerde fetih kavramı kadar Fatih'in kişiliği de gündemden düşmüyor. Yapılan tarih yolculuklarında dönüp dolaşılan ve merak edilen şahsiyetlerin başında yine Fatih geliyor. Nesillere milli ve tarihi şuur vermiş, onları doğru istikametlere yönlendirmiş kıymetli mütefekkir yazar Samiha Ayverdi, bu eserinde Fatih'i yetiştiren, Şehzade Mehmed'i Sultan Fatih yapan ve onun müstesna dehasını ortaya koyan çevreyi anlatıyor. Padişahın aldığı sağlam eğitimi, bilgi birikimini, sanatkar yönünü ve büyük ufuklu dünyasını okuyucuya anlatıyor. Fatih Sultan Mehmed'i daha iyi tanıyabilmek ve anlayabilmek için bu eser mutlaka okunmalı.

'...Demir Özlü böyle bir düşselliğin içindedir bu kentte. Orada insan onuruna lâyık bir ferahlık içindedir bir yandan Fakat, öte yandan özlemdinmezliğin burukluğunu yaşar. Bu burukluk şaşılası bir dirençle Stockholm Öyküleri'ne yansımıştır. Öykülerde olay yok sanki: Yazarın Stockholm'daki yaşamından görünümler var. Ama bu olaysızlık içinde yaşamın, ayrıntı çizgileriyle çizilmiş olarak, tümü var. Bu betimlemenin aracı olan üslup, yumuşaktır; düşlerin, zaman zaman ılık, zaman zaman da karabasanlı etkilerini yansıtır. Kendisiyle konuşurluk süreci oluşturan bir yapıdadır bu üslup: Karşısına 'kendi'ni alıp sizi, düşsel-şiirsel etkilenmelere götürür. Bütün bunlar bu öykülerde şiirli bir duygu gözlemciliğiyle saptanmıştır; derinliği ve hızı bir anda veren bir güçle anlatımlaştırılmıştır. Demir Özlü kuşkusuz doğayı-insanı-toplumu irdelemedeki şiirsel gerçekçiliğiyle, zamanı-şimdi-geçmiş-gelecek-diye üç oyluma bölüp sonra onları anı-gerçek-düş üçlemesinden kurulu bir bileşime ulaştırmacılığı ile yepyeni bir yazardır.' Prof. BAHRİ SAVCI, Kasım 1989