En Son Eklenenler

Dido Sotiriu ''Elektra''da, hayali bir kişiyi kurgulama gereğini duymamıştır. Kadın kahramanı gerçek biridir. Savaşımı, heyecanı ve sonu yaşanmış gerçeklerdir. Dido, kahramanın ölümsüzlüğe doğru gidişini izler. Onu hapislerde ziyaret eder, hücrede çocuğunun ilk adımlarında minik ellerinden tutar, firar ettiğim görünce şaşırır; onun yorulmak bilmez gündelik temposunda nefesi daralır ve sonunda üzgün bir halde, onun kanlar içinde, cansız, katledilmiş, yerli ve yabancı faşizmin bir kurbanı olarak yitip gittiğini görür. Sonunda Dido, oldukça yalın bir biçimde, ölümsüzlüğün, özgürlüğün ve onurun sonsuz sembolü olarak Elektra'nın dostluğunu bizlere de duyumsatır.

"Gözlemlerle duygular birbirine karışıyor bu kitapta, acıyla bilinç el ele dolaşıyor. Oktay'ın tümcelerinde yakılan ağıtların, dökülen gözyaşlarının yansımaları birbirini izliyor. Yine de Akbal diyor ki: 'Ne yazsam yetersiz!..'" -İlhan Selçuk- "Akbal'ın her bölümü gerçekten birer öykücük niteliği taşıyan 'Hiroşimalar Olmasın' (örneğin bir 'Gülemeden Gülmek', bir 'Saçlar Uçup Gidiyor', ya da bir '646 Kağıt Turna' bölümleri gerçekten nefis bir öykü olabilirdi). Hiroşima sorununa insansal perspektiften yaklaşan bir edebiyat adamının izlenimlerini getiriyor bize." -Hilmi Yavuz- "Ustalıklı gözlemlerin, izlenimlerin ürünü 'Hiroşimalar Olmasın'. Oktay Akbal'ın duru, alabildiğine akıcı bir dili var. Okur kısa zamanda bu dilin etkisine kapılıyor. Hatta Oktay Akbal gibi görüyor, anlatılan yerleri, yazar araya girip okurun düşüncesini soruncaya dek..." -Selim İleri- "Hiroşimalar Olmasın'ı okurken her zaman içtenliğini korumuş bir yazarla 6 Ağustos 1945 sabahı insanlığın tarihinde yeni bir sayfanın açıldığı Hiroşima'ya gitmiş gibi oluyorsunuz." -Ali Sirmen-

1804’lerde başlayan bu olay Çar Rusya’sının Fransa ile olan savaşlarını ve devamında gelişen olayları anlatıyor.

İlk psikolojik romanlar arasına giren bu eser, insanın ruhu ile bedeni arasındaki ilişkiyi anlatır.