Eserlere Göre Listeleme

Hilal Özcan bugüne dek biriktirdiklerini aktarmak için bir kitap yazmakla onu tanımayan pek çok insana faydası olacak adımlar attı. Bu birikimin doğal bir sonucu olan bu kitabı okurken hem bir aşk hikâyesinde hem de bir düşünceler denizinde yol alacaksınız. Elinizde mutlaka bir kurşun kalem olsun. Zira altını çizeceğiniz çok satır olacak... Sonra, ikinci okuyuşunuzda renkli bir kalem kullanın. Kitaba dönüp baktığınız farklı zaman dilimlerinde hangi farklı satırların sizi etkilediğini hayretle göreceksiniz. - İclal Aydın - “Ona göre aşk bu dünyaya ait değil. Sanki başka bir gezegende yaşıyor ve doğası ölümsüz. Bize yüzünü gösterdiği, içimize düştüğü anda, aslında bizi de o ölümsüzlüğe çağırıyor. Ama biz bunu anlamıyoruz. Başka bir evrenin varlığı olan aşkı bu dünyada yaşatmaya çalışıyoruz. Bu da suyun olmadığı bir gezegende çiçek ekmeye benziyor. Biz aşkın öldüğünü zannediyoruz ama aslında aşk sadece bu dünyada ölüyor. Ve eğer onu yaşatmak istiyorsak, onu bu dünyada tutmakta diretmek yerine, aşkın kendi âlemine geçmemiz gerekiyor.” (Tanıtım Bülteninden)

“Ben kalbimin ses tellerini aldıramam, aldıramıyorum, aldırmak da istemiyorum… Ki o kalbin sesi çoğunlukla kısılsa da, kırılsa da ve hatta çatlasa da... O sesler çoğu zaman acı bir türkü olup akıyor kalbimden. Olsun! Çünkü o acı türkünün peşi sıra kahkahalar atan, halaya duran seslerim de var benim. Neşeye bulanmış, ha bazen gözyaşı ile yıkanmış ama gülerek söylenen şarkılarım var benim. Bizi daha da güzelleştiren şarkılarımız. Peki ya siz? Kalbinizin ses tellerinden çıkan melodileri duyabiliyor musunuz?" Özge Uzun yeni kitabı Kalbimin Ses Telleri ile size bir kadını anlatacak. Bu kadın evli de olsa, aşklı ya da aşksız, çocuklu veya çocuksuz, mutlu veya mutsuz da olsa herkesin içinde taşıdığı o hem çoklu hem saklı kimliğiyle, tüm duygularıyla bir bütün olarak var hayatta… Yapmaz, yapamaz, olmaz, olamazlar değil Özge’nin kalbinin ses tellerinden akanlar; olanlar ve yaşananlar sadece… Saklamadan, önyargı cehennemine taş atmaktan korkmadan... Kalbinizin ses telleri titrese de okumaktan korkmayın... “Özge Uzun, biz erkekler tarafından pek sevilmeyecek bir kitap yazmış. Sakin, duru, özenli ve eğlenceli bir dili var ama cümlelerinin gücü suratınıza attığı sağlı sollu tokatların izini yıllarca orada tutacak kadar etkili. Erkek olarak üzerinizde bir acizlik hissi bırakıyor ve üzüyor da elbette, hakikaten ne gerek var bu haltları yemeye diyorsun içten içe... Kalbinin ses telleri ile bize duyurmaya çalıştıklarına kulak vermemek elde değil. Seven kadınların sesi ile biraz keyif kaçıran ama sonuna kadar haklı bir soruyu biz erkeklere hınzırca ve usulca fısıldıyor: ‘İnsan olun yahu, çok mu zor?’ Bir kitap hayatımızı değiştirmeye yetmeyebilir, ama bir yerden başlamak için harika bir önerim var, bu kitabı erkeklere okutun…" Can Yılmaz

Nuri Pakdil'in diğer tiyatro eserlerinde olduğu gibi, 'Kalbimin Üstünde Bir Avuç Güneş'te de, tüm gerilim Tanrıtanımazlık sorunu üzerine kurulu. Çağın her çıkmazının temelinde hep Tanrıtanımazlık sorunu yok mu? Tanrı'yı unuttu çağın insanı, en çok da Tanrı'yı unuttu. İşte burda çıkıyor tiyatronun özgörevi: Tanrı'yı insana yeniden duyumsatmak. Yeniden insanı göğe baktırmak, gökle yer arasında ilişkiler kurdurmak. / Baha Yavuz Nuri Pakdil'in hemen her eseri, Türk edebiyatında yenilenmenin muştusunu taşıyor, edebiyatımızda yarının boyutlarını kuşatıyor. Nuri Pakdil, edebiyatın deneme, anı, çeviri, şiir dallarında olduğu gibi, tiyatro dalında da başarılı eserler veriyor. Nuri Pakdil'in insan ve toplum gerçeklerine değinen, yerli düşünceden kaynaklanan, batılı öz ve biçim özelliklerini gerçekten kavrayan tiyatro eserlerinin ilk örneği 'Umut'tu. Bunu, 'Korku', 'Put Yapımevleri', 'Kalbimin Üstünde Bir Avuç Güneş', 'Bir Öldürme Töreni', 'Belge' ve 'Bakır Dönemi' izledi. Bu kitapların bize tuttuğu aynada, karanlıktan karanlığa nasıl koştuğumuzu gördük. Bu kitaplar bize, insanın Tanrı'yı unutmasına bağlı olarak yaşadığı tedirginliği, düştüğü bunalımı anlattı. Şematik bir özgürlüğün insana birşey kazandırmadığını hatırlattı. Bu kitaplarla, tiyatromuzun, nasıl büyük boyutlara ulaştığına tanıklık ediyoruz. / Mehmet Emin Nuri Pakdil'in Tiyatro Eserleri: 1.Umut 2.Korku 3.Put Yapımevleri 4.Kalbimin Üstünde Bir Avuç Güneş 5.Bir Öldürme Töreni 6.Belge 7.Bakır Dönemi (Tanıtım Bülteninden) Bu kitabında da, bildik bir türü, kendine özgü metinlerle devam ettiriyor. Anılarını, notlarını, günlüklerini çok ama çok farklı biçimde aktarıyor. Bu notları okumak, gerçekten ayrı tadları almak demektir.

Risâle-i Nûr, bir insan teki olarak, var oluşumuzdaki derin çelişkileri uyandırıyor, üzerine kül bastığımız temel acılarımızı tazeliyor. Herbirimizi 'doğuştan Müslüman' kabul eden tarafgirlik kalıplarını hiç ciddiye almadan, 'elimizde hazır bulduğumuz' imanımızı dayanak yapmadan, sıfır noktasından hareketle, tüm insanları aynı kumaştan dokunmuş bilerek konuşuyor. Bizi tam da düştüğümüz yerden kaldırıyor. Risâle-i Nûr, kalbimizi yeniden yazıyor.