Eserlere Göre Listeleme

Kendine Bir Söz Ver Hayatın hızlı temposu içinde isteklerimiz, hayallerimiz, planlarımız günbegün erteleniyor,hepsi aklımızın bir köşesinde kalıp gizli, saklı dualara dönüşüyor. Hiçbir şeye yetişemiyoruz, hiçbir şeye yetemiyoruz. Kendimiz olmaktan bile uzaklaşıyoruz. Uzaklaşma, bir dur ve kendine bir söz ver! Önce sadece kendin için bir şeyler yapmaya ne dersin? Gülümse, aynaya bak, konuş, yazı yaz, daha çok oku, inan… Kalbinin anahtarına ulaşınca açamayacağın kapı kalmayacak. Çünkü Kalbin Anahtarı, mutluluğun anahtarıdır… (Tanıtım Bülteninden)

Ancak bir kalbi olanlar direnebilir. Anlam boşluğuna kapılmadan, umudun ferahlatan gücünü akılda tutarak, hayatla “kolaya kaçmadan” baş edebilmek, direnmek demektir. Hepsinin ötesinde, ülkenin, dünyanın üstüne kara bulutların çöktüğü zamanlarda, kalb-i selimi, akl-ı selimi elden bırakmamak demektir. Kemal Sayar, bireysel ve toplumsal ölçekli felaketlerde bile kalp merkezli bir çıkış yolu bulmanın mümkün olduğunu anlatıyor. Kendini ifade edebilme hürriyeti toplumsal kutuplaşmaları azaltır, mağduriyet ideolojisinin yaygınlık kazanmasını ve buradan siyaset üretenlerin revaç bulmasını engeller. Bu ülke ve bu dünya, aklı bitirmeye yeltenen bombalara karşı, aklın ve kalbin buluşmasıyla kendisini onaracaktır.

Polat Özlüoğlu’ndan bireysel hafıza ile toplumsal belleğin kesiştiği noktada yankılanan güçlü bir ilk roman: Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar. Bir kadın... Adı Meşhur. Çocukluğu kimsesizlikle, gençliği yasaklı yıllarla, kadınlığı suskunlukla örülmüş bir hayat yaşadı. Karanlığı, yalnızca meydanlarda değil zihinlerde de derin izler bırakan 12 Eylül 1980 darbesi, onu uzun yıllar bir gölge gibi takip etti. Ancak sığındığı peruk dükkânında yalnızlığından sıyrılarak hem hayata tutundu hem de görünen görünmeyen, yas ve korkularının ağ tuttuğu onca yarasını örttü. Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar yalnızca bir roman değil, yakın tarihin onarılması güç travmalarını en sert hâliyle belgeleyen edebi bir kayıt. Özlüoğlu; kırılgan üslubuyla ortak hafızadaki işkencelere, kayıplara, yarım kalmış hayallere ayna tutuyor. Kaç kez durmuş ancak direnerek hayata tutunmuş tüm kalplere... “Bütün hikâyeler birbirine benziyordu. Bütün filmler aynı hikâyeyi anlatıyordu. Sanki hepsini aynı adamlar yapıyordu. Hepsinin faili aynı kişilerdi. İşkencelerin şekli şemaili bile aynıydı. Bütün kötü adamlar birbirine benziyordu. Yaşanan acılar da, açılan yaralar da, kırılan, dağılan kemikler de, kanayan dudaklar da aynıydı. Ölüler bile birbirine benziyordu. Kurbanların çektiği acılar değişmiyordu. Acı yuva yapıyordu içlerine. Kimliksiz, benliksiz, aidiyetsiz bir ortaklık vardı yaşananlarda. Kıyamet bu muydu? Herkesin birbirinin aynı olması mıydı? Herkesin birbirine benzemesi miydi?”

Kalp, Allah Teâlâ’nın nazargahı, ruhun sarayı, insanın da aslıdır. İnsanı insan yapan tüm hususiyetler kalpte toplanmıştır. İçine nur inmeyen kalp, aslî safiyetini kaybeder ve asıl görevini yapamaz olur. Böyle bir kalp hastalanır; inkârın, isyanın, cehaletin ve kötü ahlâkın merkezi olur. Kalp, günah ile zayıflar, kirlenir, katılaşır; tedavi edilmezse ölür. Üzerine perde çekilir, hak olan şeyleri görmez, işitmez ve anlamaz olur; nihayeti ise felakettir. Bu kitapta, gaflet, kibir, haset, riya gibi birçok kalbi hastalıklar anlatılmaya tedavi yöntemleri ayet, hadis ve velilerin sözleri ışığında aktarılmaya çalışıldı. Bu kitapta kalbi hastalıkların nedenleri, akıbeti ve bu manevi hastalıklardan kurtuluş reçetesi sizlerin istifadesine sunuldu.